Σελίδα 10

Συνέντευξη Φίλιππου Σαχινίδη Εκπροσώπου Τύπου του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ Στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων Και στο δημοσιογράφο Βασίλη Μούρτη

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Το τελευταίο διάστημα ακούγονται ευρωπαϊκές φωνές (ακόμα και το γερμανικό κοινοβούλιο), που αποδέχονται την ιδέα της διαπραγμάτευσης με μια νέα ελληνική κυβέρνηση, κάτι που απέρριπταν μέχρι πρόσφατα. Δύο θέματα: α. Εσείς διαπραγματευτήκατε, ως κυβέρνηση, χρησιμοποιώντας όλα τα διαθέσιμα όπλα το 2010; β. Η συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, την οποία στηρίξατε, χειρίστηκε κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο αυτό που παρέλαβε; Πέτυχε το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα;

Φ. ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Το 2010, η χώρα θα είχε πολύ απλά χρεοκοπήσει, αν δεν είχε προηγηθεί η πολύμηνη και ιδιαίτερα σκληρή διαπραγμάτευση που έκανε η κυβέρνηση Παπανδρέου, για να πετύχει την οικονομική στήριξη των Ευρωπαίων εταίρων μας. Μαραθώνιο διαπραγμάτευσης κάναμε, για να μην χρεοκοπήσουμε. Αυτό που θεωρούμε σήμερα ως δεδομένο, ένα πρόγραμμα στήριξης με δεκάδες δισεκατομμύρια από την Ευρώπη, τότε δεν υπήρχε καν ως ενδεχόμενο. Στην αρχή μας έλεγαν ότι το απαγορεύει η Συνθήκη της ΕΕ.

Το 2011, η κυβέρνηση Παπανδρέου πέτυχε το 2ο πρόγραμμα στήριξης και τη διαγραφή μεγάλου μέρους του χρέους. Συνολικά, εξασφάλισε τα δύο μεγαλύτερα δάνεια και το μεγαλύτερο κούρεμα χρέους που έγιναν ποτέ στην παγκόσμια ιστορία, εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ. Λέτε όλα αυτά να έγιναν χωρίς διαπραγμάτευση; Η διαπραγμάτευση ήταν σκληρή και συνεχής. Σε κάθε περίπτωση, επειδή η χώρα έχει γεμίσει «προπονητές της εξέδρας», καλό θα ήταν να μας έλεγαν τι έχουν διαπραγματευθεί και πετύχει όσοι λένε ότι η κυβέρνηση Παπανδρέου δεν διαπραγματεύθηκε.

Τα δύο τελευταία χρόνια, βάλαμε για άλλη μια φορά τη χώρα πάνω από όλα και παρείχαμε στήριξη στην απερχόμενη κυβέρνηση με την ελπίδα ότι θα εξασφάλιζε το μείζον: την ομαλή έξοδο από το πρόγραμμα στήριξης. Απέτυχε παταγωδώς και εξέθεσε τη χώρα στον κίνδυνο του Grexit γι άλλη μια φορά, όπως και το 2012. Αν και ήταν γνωστό εδώ και δύο χρόνια ότι το πρόγραμμα στήριξης έληγε, αντί για έγκαιρη και σοβαρή προετοιμασία, συναγωνίστηκε το τελευταίο διάστημα το ΣΥΡΙΖΑ σε λαϊκισμό για το ποιος θα σκίσει πιο γρήγορα το μνημόνιο. Όχι μόνο έβαλε σε δεύτερη μοίρα τις αναγκαίες αλλαγές και μεταρρυθμίσεις, αλλά είδαμε και πολλά φαινόμενα πισωγυρίσματος, αντιμεταρρυθμίσεων και επαναφοράς πελατειακών πρακτικών.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Την προηγούμενη εβδομάδα ο κ. Ρέγκλινγκ, ο επικεφαλής του ESM, δήλωσε ότι θα μπορούσε να γίνει μια συζήτηση για το ελληνικό χρέος, την οποία απέρριπτε, δηλώνοντας ότι το ελληνικό χρέος είναι βιώσιμο και δεν χρειάζεται κούρεμα. Την ίδια επιχειρηματολογία επικαλούνταν και η κυβέρνηση και ιδιαιτέρως ο πρόεδρος του κόμματος, στο οποίο ήσασταν μέχρι πρόσφατα. Τελικά, το χρέος είναι βιώσιμο ή όχι; Μπορεί να υπάρξει διαπραγμάτευση; Είναι ζήτημα διαπραγμάτευσης μεταξύ πολιτικών ή μεταξύ λογιστών; Και ποιός πρέπει να έχει το πάνω χέρι σε αυτή την περίπτωση;

Φ. ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Είμαστε πια σε θέση να εξυπηρετήσουμε το χρέος μας και στην πράξη το εξυπηρετούμε. Σε αυτό συνέβαλαν οι τεράστιες θυσίες του ελληνικού λαού με τις οποίες επιτεύχθηκε πρωτογενές πλεόνασμα, αλλά και οι αποφάσεις που πέτυχε η κυβέρνηση Παπανδρέου για την απομείωση του χρέους και τους ευνοϊκούς όρους χρηματοδότησης με χαμηλά επιτόκια και μεγάλες περιόδους αποπληρωμής.

 Ωστόσο, το χρέος συνεχίζει να αποτελεί μεγάλο βάρος στις πλάτες των Ελλήνων. Οι προοπτικές ανάκαμψης της Ελλάδας, αλλά και οι κοινωνικές συνθήκες θα είναι διαφορετικές αν το βάρος του χρέους μειωθεί και άλλο. Και είναι εφικτό να πετύχουμε την περαιτέρω ελάφρυνση του χρέους, με σοβαρή και αξιόπιστη διαπραγμάτευση.

Αλλά όποιος νομίζει ότι αρκεί να πει «σκίζω τα μνημόνια», κάνει μεγάλο λάθος. Χρειάζεται σοβαρότητα και σύνεση. Πάνω απ’ όλα χρειάζεται αξιοπιστία, χρειάζεται να πείσουμε ότι η περαιτέρω ελάφρυνση του χρέους θα πιάσει τόπο, ότι η χώρα δεν θα ξανακυλήσει στις προ του 2009 παθογένειες που μας έφεραν εδώ.

Εμείς προτείνουμε δικό μας «Εθνικό Σχέδιο» μεγάλων αλλαγών και προοδευτικών μεταρρυθμίσεων που εγγυώνται την ουσιαστική αλλαγή της χώρας μας, την απαλλαγή από τις παθογένειες που όλοι γνωρίζουμε και ταλανίζουν τη χώρα εδώ και δεκαετίες. Αυτό το Σχέδιο το χρειαζόμαστε ούτως ή άλλως, γιατί πρέπει εμείς να αλλάξουμε συθέμελα τη χώρα μας, αλλιώς θα είμαστε πάλι ο αδύναμος κρίκος της επόμενης διεθνούς κρίσης.

Αυτό το Σχέδιο μπορεί παράλληλα να είναι το μεγάλο μας διαπραγματευτικό μας όπλο με τους εταίρους μας.

Και αυτή είναι η πρόταση του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ μας για την επόμενη ημέρα. Συνεργασία και συναίνεση σε ένα Ελληνικό Σχέδιο Μεταρρυθμίσεων, που θα αποτελέσει τη βάση της συζήτησης με τους Ευρωπαίους, ώστε να ληφθούν θετικές αποφάσεις για το χρέος και να διασφαλιστεί η ομαλή και οριστική έξοδος από το Πρόγραμμα.

Είναι εφικτό να το πετύχουμε. Έτσι θα ανοίξουμε μια νέα σελίδα για τη χώρα μετά την περιπέτεια των τελευταίων ετών.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Μέχρι την προκήρυξη των εκλογών στηρίζατε την κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου. Τώρα έχετε ενταχθεί σε ένα νέο κόμμα. Γιατί δεν παραμείνατε στο ΠΑΣΟΚ, αφού δεν είχατε εκφράσει καμία διαφωνία επί της ακολουθούμενης πολιτικής;

Φ. ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Πολλοί, μεταξύ των οποίων και εγώ, εκφράσαμε επιφυλάξεις, ενστάσεις και διαφωνίες στις λιγοστές συνεδριάσεις των οργάνων του κόμματος. Αλλά και οι δημόσιες τοποθετήσεις μου εξέφραζαν πάντα έναν διαφορετικό προβληματισμό. Ωστόσο, σε αντίθεση με ό,τι έκαναν άλλοι προηγουμένως, ποτέ δεν συμπεριφερθήκαμε με τρόπο που να απειλείται κυβερνητική κρίση σε μια δύσκολη συγκυρία για τη χώρα.

Θυμίζω επίσης ότι όταν πρόσφατα ο Γ. Παπανδρέου διατύπωσε δημόσια συγκεκριμένες προτάσεις -τις οποίες και πολλοί στηρίξαμε- για την αναγέννηση της παράταξης και την πορεία της χώρας, αυτές αγνοήθηκαν και χαρακτηρίστηκαν «εξωτερικό θέμα».

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Αν γυρίσουμε τον χρόνο πίσω, τι από όσα ψηφίσατε, από το 2012 μέχρι το κλείσιμο της Βουλής, δεν θα ψηφίζατε σήμερα;

Φ. ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Ο συμβιβασμός με πολιτικές και πρακτικές που δεν σε εκφράζουν απόλυτα είναι αναπόφευκτος σε μια κυβέρνηση συνεργασίας, είναι δομικό στοιχείο κάθε συνεργασίας. Ωστόσο, η αλήθεια είναι ότι η συνεργασία αυτή ήταν ετεροβαρής. Ανεχθήκαμε, χωρίς επαρκή αντίσταση, αυταρχικές και λαϊκίστικες πρακτικές -σας θυμίζω το περίφημο «με εντολή Σαμαρά»-, ακροδεξιά φαινόμενα, πελατειακές πρακτικές, όπως το σύστημα «4-2-1», που αποδομούσαν την προσπάθεια μεγάλων αλλαγών των προηγούμενων ετών. Χαρακτηριστικά παραδείγματα με τα οποία διαφώνησα δημοσίως ήταν η απομάκρυνση του ΓΓ Εσόδων κ. Θεοχάρη και η τοποθέτηση του τελευταίου υπουργού Οικονομικών της ΝΔ στην προεδρία των ΕΛΠΕ.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Συνταχθήκατε με τον κ. Παπανδρέου στο νέο του ξεΚΙΝΗΜΑ. Τι πιστεύετε ότι μπορεί να προσφέρει σήμερα ο πρώην πρωθυπουργός; Αυτό που πρεσβεύει, πιστεύετε ότι έχει κάποια σχέση με τα σημερινά αιτήματα της κοινωνίας ή αναζητείται μια δικαίωση για το παρελθόν, όπου, ίσως, ο κ. Παπανδρέου αδικήθηκε;

Φ. ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Τα τελευταία χρόνια, η δημόσια συζήτηση και ο πολιτικός διάλογος δηλητηριάστηκαν όσο ποτέ άλλοτε από τον λαϊκισμό, την υποκρισία και τη συνωμοσιολογία. Επικράτησε τελικά τεχνητή πόλωση γύρω από ένα εξίσου τεχνητό δίλημμα: υπέρ ή κατά του Μνημονίου. Ο δεξιός και αριστερός λαϊκισμός, για δικούς τους λόγους ο καθένας, εμφάνισαν το Μνημόνιο ως την απαρχή όλων των προβλημάτων και όχι ως αποτέλεσμα των όσων προηγήθηκαν, όπως είναι η πραγματικότητα. Πρώτος ο κ. Σαμαράς έσυρε επί δύο χρόνια το χορό του αντιμνημονιακού λαϊκισμού, ταυτιζόμενος σε μεγάλο βαθμό με το ΣΥΡΙΖΑ, τον οποίον έβγαλε από το περιθώριο του πολιτικού χάρτη και του πρόσφερε πρόσβαση σε ένα ευρύτερο ακροατήριο.

Ωστόσο, πίσω από το δίπολο «μνημόνιο/αντιμνημόνιο», υπάρχουν και τα πραγματικά προβλήματα, οι χρόνιες παθογένειες που έκαναν τη χώρα μας αδύναμο κρίκο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και αυτό το ξέρουν καλά οι Έλληνες πολίτες, ξέρουν καλά ότι υπάρχουν κακώς κείμενα που οφείλουμε να διορθώσουμε, παθογένειες που μας πληγώνουν, που κάνουν τη χώρα μας να υστερεί στην οικονομία, στην αποτελεσματικότητα του κράτους, στη δικαιοσύνη, στην παιδεία και την υγεία, στην προοπτική ανάπτυξης και ευημερίας που προσφέρει στους νέους.

Εμείς είμαστε η διαφορετική πολιτική δύναμη που λέει στους πολίτες να δούμε πιο πέρα από το Μνημόνιο που ούτως ή άλλως λήγει. Να παλέψουμε να διορθώσουμε τα κακώς κείμενα για να κτίσουμε μια Ελλάδα Αξιών, Δημιουργίας και Αλληλεγγύης, την Μεταπελατειακή Ελλάδα. Γιατί η χώρα χρειάζεται κόμματα και ηγεσίες που βάζουν τη χώρα και τους πολίτες πάνω από το κομματικό και προσωπικό συμφέρον.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Μετείχατε σε μια κρίσιμη φάση του βίου της κυβέρνησης Παπανδρέου, ήσασταν παρών στις Κάννες, τι συνέβη εκεί; Έχει γραφεί σε ξένα μέσα ότι ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης αρχικά είχε συμφωνήσει με τον πρωθυπουργό, αλλά στη συνέχεια, ύστερα από επικοινωνία που είχε με τον Μ. Μπαρόζο, άλλαξε θέση, στράφηκε κατά του δημοψηφίσματος, «αδειάζοντας» τον κ. Παπανδρέου. Έτσι έγιναν τα πράγματα;

Φ. ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Δεν γνωρίζω αν και τι ειπώθηκε στις Κάννες, μεταξύ του κ. Μπαρόζο και του κ. Βενιζέλου. Δεν θέλω να κάνω εικασίες και για αυτό θα περιοριστώ στα γεγονότα. Γεγονός είναι ότι ο τότε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης είχε αρχικά στηρίξει δημόσια την πρόταση διενέργειας δημοψηφίσματος και στη συνέχεια άλλαξε άποψη. Στις Κάννες, έγινε μια δύσκολη συζήτηση, αλλά φύγαμε από εκεί με δεδομένο ότι θα γινόταν το δημοψήφισμα, προκειμένου να εκφραστεί ο ελληνικός λαός γνήσια και δημοκρατικά για το αν αποδέχεται τη συμφωνία για το κούρεμα του χρέους και το 2ο πρόγραμμα στήριξης. Όπως ξέρουμε, το δημοψήφισμα δεν έγινε, διότι ορισμένοι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ απέσυραν τη στήριξή τους από την κυβέρνηση. Η συνέχεια είναι γνωστή.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ποια είναι η προσωπική σας θέση; Έπρεπε να γίνει το δημοψήφισμα ή καλώς αποτράπηκε;

Φ. ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Αν το δημοψήφισμα είχε γίνει, θα είχαμε γλιτώσει πολύτιμο χρόνο που χάσαμε ως χώρα σε άσκοπες κομματικές διαμάχες, διαδοχικές αλλαγές κυβερνήσεων, σε λαϊκίστικες κοκορομαχίες. Για να γίνει τι τελικά; Μια στροφή 180 μοιρών από όσους πετροβολούσαν την εθνική προσπάθεια της κυβέρνησης Παπανδρέου. Αν είχε γίνει το δημοψήφισμα, θα είχαμε βγει νωρίτερα από την ύφεση, το κοινωνικό κόστος θα ήταν μικρότερο, αυτή είναι η πικρή αλήθεια.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Διαχειριστήκατε για ένα διάστημα, στην κυβέρνηση Παπαδήμου, την ελληνική οικονομία. Είναι αλήθεια ότι φθάσαμε και πάλι στα πρόθυρα της χρεοκοπίας και σε ποιόν ανήκει η ευθύνη, αν πράγματι η χώρα έφθασε σε αυτό το σημείο;

Φ. ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Η χώρα μας κινδύνεψε πολλές φορές τα τελευταία χρόνια. Καταρχήν διότι στην αφετηρία υπήρχε το αστρονομικό έλλειμμα των 36 δισ. ευρώ ετησίως που άφησε πίσω της η κυβέρνηση της ΝΔ. Αποσταθεροποιητικά λειτούργησαν επίσης η έλλειψη συναίνεσης και οι προσωπικές στρατηγικές πολιτικών που δεν δίστασαν την ώρα της κρίσης να τάξουν λαγούς με πετραχήλια, προκειμένου να αναρριχηθούν στην εξουσία, όπως έκανε ο κ. Σαμαράς στο περίφημο Ζάππειο με τα 18 δις ισοδύναμα μέτρα, που μετεκλογικά αποδείχθηκαν ανύπαρκτα. Η έμμονή στις διπλές εκλογές του 2012, έφερε και πάλι τη χώρα σε πολύ δύσκολη θέση. Τώρα, έχουμε νέα Ζάππεια, το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης του ΣΥΡΙΖΑ για την επανεκκίνηση της οικονομίας.

Σήμερα, βρισκόμαστε πάλι σε κρίσιμο σταυροδρόμι. Τα λεγόμενα spreads των Ελληνικών ομολόγων είναι σήμερα σε υψηλότερα επίπεδα από τότε που προσφύγαμε στον Ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης και είμαστε και πάλι αποκλεισμένοι ουσιαστικά από τις αγορές. Αυτό είναι το κοινό κατόρθωμα κυβέρνησης και αντιπολίτευσης που το τελευταίο διάστημα έσκιζαν μαζί -στα λόγια- τα μνημόνια, χωρίς να έχουν εξασφαλίσει την επόμενη μέρα. Αν και η χώρα μας διατρέχει σήμερα μικρότερο κίνδυνο από το 2010, καθώς οι δανειακές ανάγκες έχουν μειωθεί και έχουμε πετύχει πρωτογενές πλεόνασμα, αυτό δεν σημαίνει ότι οι κίνδυνοι έχουν εκλείψει. Χρειάζεται σοβαρότητα, προσεκτικούς χειρισμούς και διαπραγμάτευση με σοβαρότητα και αξιοπιστία.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ποια είναι η δική σας θέση; Ο κ. Παπανδρέου «έπεσε» λόγω των αποφάσεών του, ή τον «έριξαν» και μάλιστα με τη συνεργασία βουλευτών του ΠΑΣΟΚ;

Φ. ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Δεν θέλω να κάνω ερμηνείες, τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους. Ενώ γυρίσαμε από τις Κάννες έχοντας πετύχει να αποδεχθούν οι εταίροι μας, με τις όποιες επιφυλάξεις και αντιρρήσεις τους, την πραγματοποίηση του δημοψηφίσματος, μικρή μερίδα βουλευτών του ΠΑΣΟΚ απέσυρε τη στήριξή της από αυτή την πρωτοβουλία.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ποιος είναι ο εκλογικός σας στόχος και τι θα γίνει αν μείνετε εκτός Βουλής;

Φ. ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Καταρχήν, είμαι βέβαιος ότι θα μπούμε στη Βουλή, το βλέπουμε στον ενθουσιασμό και στην ελπίδα που γέννησε η πρωτοβουλία μας στους ανθρώπους που συναντούμε κάθε μέρα. Ας μην ξεχνάμε ότι είμαστε κόμμα 15 ημερών και την Κυριακή των εκλογών θα είμαστε 3 εβδομάδων. Αν και το εγχείρημα είναι πρωτόγνωρο για τα πολιτικά δεδομένα της χώρας, η φιλοδοξία μας δεν εξαντλείται απλώς στην παρουσία μας στην επόμενη Βουλή. Θέλουμε να φτάσουμε όσο γίνεται πιο ψηλά, ει δυνατόν και στην 3η θέση, διότι η απώτερη φιλοδοξία μας είναι να ξανακτίσουμε σε γερά θεμέλια τη μεγάλη παράταξη των δημοκρατών και προοδευτικών πολιτών που εμπνέονται από την πολιτική παράδοση της σοσιαλδημοκρατίας, του πολιτικού φιλελευθερισμού, της μεταρρυθμιστικής αριστεράς και των κινημάτων της οικολογίας. Το εγχείρημά μας είναι μακράς πνοής.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Αν μπείτε στη Βουλή, θα σας είναι πιο εύκολο να συνεργαστείτε με τον ΣΥΡΙΖΑ ή με τη ΝΔ;

Φ. ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Όπως σας είπα, θα μπούμε στη Βουλή, αλλά για εμάς η συμμετοχή σε μια κυβέρνηση δεν είναι αυτοσκοπός. Δεν μας ενδιαφέρει μια κυβέρνηση μοιρασιάς της εξουσίας. Πρέπει να υπάρχουν συγκεκριμένες αρχές και συμφωνημένοι στόχοι.

Την επομένη των εκλογών, η πρότασή μας προς τα άλλα κόμματα θα είναι να συγκροτήσουμε ένα δικό μας Εθνικό Σχέδιο μεγάλων προοδευτικών αλλαγών που αντιμετωπίζουν τις χρόνιες παθογένειες της χώρας: την αδιαφάνεια, το στρεβλό παραγωγικό πρότυπο, τον παρασιτισμό, την αναξιοκρατία, τις πελατειακές πρακτικές, την έλλειψη δικαιοσύνης, τη διαφθορά, τη φοροδιαφυγή, το αναιμικό κράτος πρόνοιας. Αυτό το Εθνικό Σχέδιο θα είναι το διαπραγματευτικό μας όπλο για μια Μεγάλη Συμφωνία με τους εταίρους μας στην ΕΕ για την ελάφρυνση του χρέους και την ασφαλή έξοδο από το πρόγραμμα στήριξης. Και υποστηρίζουμε ότι όποια συμφωνία επιτευχθεί, θα πρέπει να τεθεί στην κρίση του Ελληνικού Λαού μέσω δημοψηφίσματος, έτσι ώστε να αποτελεί κτήμα και δέσμευση των ίδιων των πολιτών και να πάψει ο λαϊκισμός των κομμάτων που προσποιούνται ότι εκπροσωπούν γνήσια τη λαϊκή βούληση. Να ρωτήσουμε δημοκρατικά τους ίδιους τους πολίτες, να ενδυναμώσουμε τη φωνή τους.

Ως προς το ποια κόμματα αποδέχονται αυτό το πλαίσιο συνεργασίας, θα πρέπει να ρωτήσετε τα ίδια.

Η υποψήφια βουλευτής Β’ Αθηνών με το ΠΟΤΑΜΙ, Αντιγόνη Λυμπεράκη, και ο υποψήφιος βουλευτής Λάρισας, του Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών, Φίλιππος Σαχινίδης, βρέθηκαν αντιμέτωποι σε ένα από τα προεκλογικά debate που διοργανώνει η ελληνική υπηρεσία του euronews.

Οι δύο υποψήφιοι βουλευτές μοιράστηκαν την εμπειρία τους με το εκλογικό σώμα κατά τη διάρκεια της βραχείας προεκλογικής περιόδου.

Είπαν ότι οι ψηφοφόροι είναι φοβισμένο, αγανακτισμένοι και θυμωμένοι, λόγω των δυσκολιών που προκαλεί η λιτότητα στην Ελλάδα.

Σημείωσαν ωστόσο ότι υπάρχει ελπίδα πως από τις εκλογές θα προκύψουν συνεργασίες ώστε να σχηματιστεί σταθερή κυβέρνηση.

Ο κ. Σαχινίδης υπογράμμισε πάντως ότι η προϋπόθεση που θέτει το Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών για συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ, είναι να διεξαχθεί δημοψήφισμα μετά την διαπραγμάτευση που θα γίνει μετεκλογικά με τους δανειστές της Ελλάδας. Η κα Λυμπεράκη ωστόσο διαφώνησε με την αναγκαιότητα διεξαγωγής ενός τέτοιου δημοψηφίσματος.

Άρθρο Φίλιππου Σαχινίδη, Υποψηφίου Βουλευτή ΠΕ Λάρισας και Εκπροσώπου Τύπου του Κινήματος, στο tvxs.gr

Ένα Ελληνικό Σχέδιο Μεταρρυθμίσεων για ελάφρυνση του χρέους

Η συζήτηση που διεξάγεται για το δημόσιο χρέος, πρέπει να ξεκινά από διαπιστώσεις, για να μπορούμε να αξιολογήσουμε τις προτάσεις πολιτικής που κατατίθενται.

1) Σήμερα, το χρέος βρίσκεται στα 318 δισ. δηλαδή κοντά στο επίπεδο που ήταν το 2009, παρά το γεγονός ότι στα πέντε χρόνια που μεσολάβησαν τροφοδοτήθηκε από νέα ελλείμματα. Σε αυτό κομβικό ρόλο έπαιξαν το PSI και η επαναγορά μέσω των οποίων αφαιρέθηκαν από το χρέος 126 δισ.

2) Η βιβλιογραφία δεν προσφέρει καμία ασφαλή μεθοδολογία βάσει της οποίας μπορούμε να υπολογίσουμε πότε ένα χρέος θεωρείται βιώσιμο.

3) Το μεγαλύτερο όφελος από το PSI είναι ότι άλλαξε δυο σημαντικές παραμέτρους του χρέους, που λαμβάνουν υπόψη τους οι αγορές.

Η πρώτη αφορά το επιτόκιο και την περίοδο χάριτος. Έτσι σήμερα το κόστος εξυπηρέτησης ταμειακά είναι περίπου στα 6 δισ. αντί για 13,2 δισ. που ήταν το 2010.

Η δεύτερη, είναι η αποσύνδεση του ύψους του χρέους από το ρίσκο αναχρηματοδότησής του μέσω της επιμήκυνσης της ληκτότητας.

4) Εξίσου σημαντικό, είναι το γεγονός ότι το δημόσιο χρέος διακατέχεται στο μεγαλύτερο μέρος του από το ESM, το ΔΝΤ, την ΕΚΤ και χώρες της Ε.Ε.

5) Οποιαδήποτε μονομερής διαγραφή χρέους θα δημιουργήσει τεράστια προβλήματα στη χώρα και θα της στερήσει την πρόσβαση σε διεθνή κεφάλαια. Για αυτό στη συζήτηση για το χρέος πρέπει να συμμετέχουν όλοι με αίσθημα ευθύνης, καθώς αποδέκτης των προτάσεων είναι εθνικά Κοινοβούλια άλλων χωρών.

Εδώ και δύο χρόνια, η χώρα όφειλε έγκαιρα να προετοιμαστεί για την ομαλή και ασφαλή έξοδο στις αγορές, για να καλύπτει τις χρηματοδοτικές της ανάγκες, με δεδομένο ότι το Πρόγραμμα τελείωνε τον Δεκέμβριο του 2014.

Η κυβέρνηση του Α. Σαμαρά απέτυχε να βγάλει με ασφάλεια τη χώρα από το πρόγραμμα. Σήμερα, η χώρα βρίσκεται ξανά αντιμέτωπη με τις ίδιες αβεβαιότητες που αντιμετώπιζε το 2012, εξαιτίας και τότε της εμμονής της ΝΔ να διεξαχθούν εκλογές.

Την αβεβαιότητα για την επόμενη ημέρα επιτείνει το γεγονός ότι η χώρα έμεινε πίσω στις μεταρρυθμίσεις που θα ανασυγκροτούσαν τον τρόπο λειτουργίας της κράτους και της οικονομίας.

Η χώρα την επόμενη ημέρα πρέπει να παρουσιάσει ένα Ελληνικό Σχέδιο Μεταρρυθμίσεων με προοδευτικό πρόσημο, που θα ενεργοποιεί τις διαδικασίες μετασχηματισμού της οικονομίας σε ανταγωνιστική και εξωστρεφή και θα προτάσσει την αντιμετώπιση της ανεργίας και των κοινωνικών ανισοτήτων.

Αυτή η πρόταση θα πρέπει να στηρίζεται από όσο το δυνατόν περισσότερα κόμματα, προκειμένου να φανεί ότι η πλειοψηφία των πολιτικών δυνάμεων της χώρας συμφωνεί με την ανάγκη για την ανασυγκρότηση του κράτους και της οικονομίας.

Στις συζητήσεις, λοιπόν, με τους Ευρωπαίους, έναντι της δέσμευσης μας για την υλοποίηση του Ελληνικού Σχεδίου Μεταρρυθμίσεων θα διεκδικήσουμε θετικές αποφάσεις για την ελάφρυνση από τα βάρη του χρέους. Συμφωνία που μετά από συνεννόηση με τους εταίρους, θα επικυρωθεί από τον Ελληνικό λαό με δημοψήφισμα.

Γι αυτό το ΚΙΝΗΜΑ Δημοκρατών Σοσιαλιστών προτείνει την πραγματοποίηση μιας διάσκεψης στην Ελλάδα με εμπειρογνώμονες από διεθνείς οργανισμούς, προκειμένου να συζητηθούν όλες οι εναλλακτικές προτάσεις για το χρέος και να προκριθούν αυτές που ανταποκρίνονται καλύτερα στις ανάγκες τη χώρας.

Με βάση τα προαναφερθέντα η χώρα μπορεί να θέσει στο τραπέζι των συζητήσεων τις ακόλουθες προτάσεις:

  • Την επιμήκυνση για 70 χρόνια των Ελληνικών ομολόγων που βρίσκονται στα χέρια των εταίρων μας.
  • Τον μηδενισμό του περιθωρίου στο επιτόκιο των ομολόγων.
  • Τη σταθεροποίηση των ετήσιων τόκων που πληρώνουμε σε ένα χαμηλό επίπεδο για τις επόμενες δεκαετίες.
  • Μια παράταση της περιόδου χάριτος στις αποπληρωμές των επίσημων δανείων
  • Την ανταλλαγή μέρους των ομολόγων με άλλα που θα έχουν ρήτρα ανάπτυξης και θα αποπληρώνονται όσο πάει καλύτερα η οικονομία.

Πέρα από τις αποφάσεις για την ελάφρυνση του Ελληνικού Χρέους είναι αναγκαίο να γίνει μια συζήτηση σε ευρωπαϊκό επίπεδο προκειμένου να αξιολογηθούν και να προκριθούν προτάσεις που οδηγούν στην αμοιβαιοποίηση του χρέους μέσω πχ της κοινής έκδοσης ομολόγων ή ακόμη και της απομείωσης του χρέους.

Είναι αναγκαίο να συζητάμε για την επίλυση του προβλήματος του χρέους που συσσωρεύτηκε. Εξίσου αναγκαίο όμως είναι να προτείνουμε με βάση την αρνητική εμπειρία από το παρελθόν πως αυτό δεν θα ξανασυμβεί, χτίζοντας μια υγιή οικονομία που δεν θα συσσωρεύει χρέη σε βάρος των επόμενων γενεών.

Άρθρο Φίλιππου Σαχινίδη Εκπροσώπου Τύπου του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ στο protagon.gr

Έχουν συμπληρωθεί επτά χρόνια από την εκδήλωση της μεγαλύτερης διεθνούς μεταπολεμικής κρίσης. Σήμερα, οι περισσότερες εκτός ευρωζώνης οικονομίες έχουν αποκαταστήσει τις απώλειες που προκάλεσε η κρίση στα εισοδήματα και την απασχόληση. Η ευρωζώνη, όμως, κινδυνεύει να βιώσει στασιμότητα και αποπληθωρισμό.

Η αδυναμία μιας συντηρητικής Ευρώπης να αντιμετωπίσει έγκαιρα και αποτελεσματικά την κρίση, εξαιτίας ιδεοληψιών για τα αίτια της κρίσης, και να διευκολύνει την υλοποίηση των αναγκαίων διαρθρωτικών αλλαγών στις χώρες που βρέθηκαν στον επίκεντρό της, είχε ως αποτέλεσμα οι χώρες αυτές να έχουν διαφορετική πορεία.

Από τις τέσσερις, λοιπόν, χώρες που μπήκαν σε πρόγραμμα, η Ιρλανδία και η Πορτογαλία έχουν βγει από αυτό, αφού υλοποίησαν τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις και πέτυχαν την ομαλή επιστροφή στις αγορές.

Αντίθετα, η κυβέρνηση Σαμαρά δεν κατάφερε να προετοιμάσει την ομαλή επιστροφή της χώρας στις αγορές, παρά το γεγονός, ότι από τον Οκτώβριο του 2009 πάρθηκαν μέτρα για να εξαλειφθεί το πρόβλημα των δίδυμων ελλειμμάτων και της έλλειψης αξιοπιστίας, που στέρησε στη χώρα την πρόσβαση στις αγορές και την οδήγησε στην προσφυγή στους θεσμικούς δανειστές.

Η εξάλειψη των οικονομικών ανισορροπιών έγινε με μεγάλες οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες, αφού το ΑΕΠ σε μια εξαετία μειώθηκε κατά 25% περίπου και η ανεργία έφτασε το 27%.

Η κρίση επηρέασε βαθύτερα την Ελλάδα γιατί μετά την ένταξή της στην ΟΝΕ, όταν βρέθηκε αντιμέτωπη με το πρόβλημα των διογκούμενων δίδυμων ελλειμμάτων, δεν προχώρησε σε καμία διαρθρωτική αλλαγή για να αντιμετωπίσει τα προβλήματα αυτά.

Όμως, και μετά την εκδήλωση της κρίσης, έλειψαν οι αναγκαίες πολιτικές συναινέσεις ως προς τα αίτια του προβλήματος της χώρας και ως προς τις διαθέσιμες επιλογές -υπενθυμίζω Ζάππεια ή επικλήσεις σε παραδείγματα χωρών της Λατινικής Αμερικής ως πρότυπα για τις επιλογές της Ελλάδας- ώστε να προχωρήσει η χώρα κατά προτεραιότητα σε αυτές που θα περιόριζαν το κόστος της προσαρμογής και θα επιτάχυναν την έξοδο από την κρίση.

Η χώρα οδηγήθηκε στην κρίση γιατί οι θεσμοί δεν λειτουργούσαν σωστά και το παραγωγικό πρότυπο ήταν αναποτελεσματικό. Το μεγαλύτερο μέρος των αναγκαίων θεσμικών αλλαγών είναι ακόμη μπροστά μας. Σε μεγάλο βαθμό οι θεσμοί εξακολουθούν να λειτουργούν όπως πριν από την κρίση.

Σε πολλές περιπτώσεις, προοδευτικές μεταρρυθμίσεις αποδομήθηκαν από αντιμεταρρυθμιστικές πρωτοβουλίες, βαθύτατα συντηρητικής αν όχι συντεχνιακής αντίληψης, όπως με την κατάργηση των προβλέψεων του Νόμου για την Παιδεία. Άλλο τυπικό παράδειγμα, ο τρόπος επιλογής διοικήσεων σε φορείς του Δημοσίου.

Η κρίση ανέδειξε ακόμη περισσότερο την ανάγκη ενίσχυσης της Δημοκρατίας, η οποία απειλείται όσο υπονομεύεται η κοινωνική συνοχή και σταθερότητα. Ο ρόλος των ΜΜΕ στη διαμόρφωση απόψεων πρέπει να μας ωθήσει σε επιλογές που διασφαλίζουν την αντικειμενικότητα και τον πλουραλισμό στην ενημέρωση των πολιτών.

Σήμερα, η αποδυνάμωση του παραδοσιακού δικομματισμού καθιστά αναγκαίο ένα πλαίσιο λειτουργίας κυβέρνησης και Βουλής, που θα διευκολύνει τη συγκρότηση πολυκομματικών κυβερνήσεων στη βάση προγραμματικών συμφωνιών, ακόμη και κομμάτων με διαφορετικές ιδεολογικές αφετηρίες.

Σε αυτό το πλαίσιο, εντάσσονται και αλλαγές που αφορούν στη διάρκεια μιας Βουλής που προκύπτει ύστερα από πρόωρη διάλυση προηγούμενης, το εκλογικό σύστημα, τις εκλογικές περιφέρειες, τον τρόπο εκλογής βουλευτών, τα οικονομικά των κομμάτων κ.ά., προκειμένου η χώρα να διαμορφώσει ένα θεσμικό πλαίσιο που να διευκολύνει τη συνεργασία των πολιτικών δυνάμεων.

Η Δικαιοσύνη, παρά τις όποιες προσπάθειες έχουν γίνει, δεν μπορεί ακόμη να συνεισφέρει στην προσπάθεια ανασυγκρότησης της οικονομίας και την εμπέδωση αίσθησης κράτους δικαίου.

Στην οικονομία, παρά τις εκτεταμένες αλλαγές στις αγορές αγαθών και υπηρεσιών, δεν έχει επιτευχθεί ο αναγκαίος μετασχηματισμός ώστε να γίνει πιο εξωστρεφής και πιο παραγωγική.

Η αναμόρφωση της δημόσιας διοίκησης προχωρεί με αργούς ρυθμούς. Η αξιολόγηση των υπαλλήλων παραμένει το μεγάλο ζητούμενο.

Υπάρχει ένα μεγάλο ερώτημα, αν στη χώρα έχουν διασφαλιστεί οι αναγκαίες συναινέσεις μεταξύ των πολιτικών κομμάτων που θα διασφαλίσουν ένα σταθερό, διαφανές, κοινωνικά δίκαιο και αξιόπιστο φορολογικό πλαίσιο, που θα διευκολύνει την προσέλκυση των επενδύσεων. Διότι, παρά τις πολλές βελτιώσεις, το φορολογικό πλαίσιο παραμένει προβληματικό και άδικο.

Πολλές από τις παραπάνω διαπιστώσεις τις συμμερίζονται κόμματα, ανεξάρτητα από την ιδεολογική τους αφετηρία. Ο πρόσφατος, όμως, τεχνητός διαχωρισμός των πολιτικών δυνάμεων μεταξύ «μνημονιακών» και «αντιμνημονιακών», πέρα από την ανιστόρητη κατάργηση της διάκρισης μεταξύ Αριστεράς και Δεξιάς, οδήγησε σε έναν διχασμό που εμποδίζει μια ουσιαστική δημόσια συζήτηση για τις αναγκαίες δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις.

Η έννοια της μεταρρύθμισης σήμερα υποχωρεί μεταξύ των πολιτών και έχει πλέον μια αρνητική σημειολογία.  Οι μεταρρυθμίσεις δεν είναι αυτοσκοπός αλλά εργαλείο για την εμπέδωση της κοινωνικής δικαιοσύνης και όχι για να διευρύνουν τις κοινωνικές ανισότητες.

Ο κίνδυνος που διατρέχουμε ως χώρα είναι, στη συνείδηση των πολιτών, οι μεταρρυθμίσεις να ταυτιστούν με επιλογές, οι οποίες δεν προάγουν τη θέση των περισσοτέρων πολιτών. Αντίθετα, διασφαλίζουν τις θέσεις και συμφέροντα μικρών ομάδων με ισχυρή εκπροσώπηση στο πολιτικό σύστημα στο όνομα άλλοτε «προοδευτικών» και άλλοτε «φιλολαϊκών», κατά βάθος όμως, μόνο συντεχνιακών πολιτικών.

Αυτό υπονομεύει τη θεμελίωση μιας πλειοψηφικής κοινωνικής συμμαχίας «δημιουργών» και «οικονομικά ασθενέστερων» που θέλει να κτίσει το ΚΙΝΗΜΑ Δημοκρατών Σοσιαλιστών. Ώστε με δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις να επιτύχουν την εκ νέου θέσμιση της πολιτείας και την ανασυγκρότηση της οικονομίας.

Αυτή είναι η πρόταση του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ μας για την επόμενη ημέρα. Συγκρότηση μιας κυβέρνησης συνεργασίας στη βάση μιας προοδευτικής προγραμματικής συμφωνίας για την παρουσίαση ενός Ελληνικού Σχεδίου Μεταρρυθμίσεων, που θα αποτελέσει τη βάση της συζήτησης με τους Ευρωπαίους, ώστε να ληφθούν θετικές αποφάσεις για το χρέος και να διασφαλιστεί η ομαλή και οριστική έξοδος από το Πρόγραμμα.

Καλούμε τους προοδευτικούς πολίτες να ψηφίσουν το ΚΙΝΗΜΑ, για να δώσουν κοινοβουλευτική έκφραση στις δυνάμεις που θα εργαστούν για το Ελληνικό Σχέδιο Μεταρρυθμίσεων, για να ανασυγκροτηθεί η οικονομία, να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας και νέα εισοδήματα και πόροι, για να στηριχτούν οι οικονομικά ασθενέστεροι.

Συνέντευξη Φίλιππου Σαχινίδη, Εκπροσώπου Τύπου του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ. Στην εφημερίδα Καθημερινή. Και στο δημοσιογράφο Βασίλη Νέδο

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Γιατί αποφασίσατε να στρατευθείτε με τον κ. Γ. Παπανδρέου και να φύγετε από το ΠΑΣΟΚ;

Φ. ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Το ΚΙΝΗΜΑ Δημοκρατών Σοσιαλιστών είναι η απάντηση στο αδιέξοδο και στην ασφυξία που νιώθουν πολλοί προοδευτικοί πολίτες στο σημερινό κομματικό τοπίο, στην ανάγκη να κάνουμε ένα νέο ξεκίνημα, που θα ξαναδώσει ζωή στις προοδευτικές ιδέες και αξίες. Χρειαζόμαστε πολιτικές δυνάμεις και ηγεσίες που λένε αλήθειες και που βάζουν την Ελλάδα και τους πολίτες πάνω και πρώτα απ όλα, χωρίς να υπολογίζουν προσωπικό ή πολιτικό κόστος. Δυστυχώς, τα τελευταία 2,5 χρόνια, ζήσαμε πρακτικές που συχνά παρέπεμπαν στο κακό παρελθόν. Όχι μόνο υποχώρησε ο αγώνας για μεγάλες προοδευτικές αλλαγές, αλλά συχνά είχαμε και πισωγυρίσματα. Το τελευταίο διάστημα ζήσαμε το συναγωνισμό λαϊκισμού κυβέρνησης και αντιπολίτευσης για το ποιος θα σκίσει πιο γρήγορα το μνημόνιο, την ώρα που η χώρα χρειαζόταν σοβαρά και προσεκτικά βήματα για να βγούμε από το πρόγραμμα στήριξης με ασφάλεια. Το τέλος αυτής της κυβέρνησης σημαδεύτηκε από ακριβώς αυτή την αποτυχία να βγούμε από το πρόγραμμα. Απέναντι στο δεξιό και αριστερό συντηρητισμό λοιπόν, χρειαζόμασταν μια δημιουργική ρήξη. Αυτό ξεκινάμε με το Γιώργο Παπανδρέου.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Γιατί οι πολίτες να ψηφίσουν ένα κόμμα, με επικεφαλής έναν πολιτικό ο οποίος δοκιμάστηκε ως πρωθυπουργός μόλις προ δυόμιση ετών;

Φ.ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Ο Γιώργος Παπανδρέου είναι αυτός που παρέλαβε την απασφαλισμένη βόμβα μιας χώρας με ετήσιο έλλειμμα 36 δις ευρώ. Που σε ένα εξαιρετικά δυσμενές διεθνές περιβάλλον και με καταρρακωμένη την αξιοπιστία της χώρας, διαπραγματεύτηκε και πέτυχε να πείσει τους εταίρους μας για την εκ του μηδενός δημιουργία ενός μηχανισμού στήριξης που απέτρεψε τη χρεοκοπία.. Που παρά τις αντίξοες συνθήκες και την παντελή έλλειψη συναίνεσης, κατάφερε να ξεκινήσει μεγάλες μεταρρυθμίσεις για την καταπολέμηση της διαφθοράς, της αδιαφάνειας, της αναξιοκρατίας, της φοροδιαφυγής και της πελατειακής νομής της εξουσίας, δηλαδή τις βασικές πηγές των προβλημάτων που μας έφεραν στο χείλος της καταστροφής. Την ώρα που η χώρα χρειαζόταν όσο ποτέ άλλοτε συναίνεση, αντιμετώπισε πρωτοφανή πόλεμο από όλες τις άλλες πολιτικές δυνάμεις καθώς και μικρές και μεγάλες ομάδες συμφερόντων. Όμως, η συνέχεια της ιστορίας δικαίωσε τις βασικές του επιλογές. Όσοι εκτόξευαν ανεύθυνες και ανέξοδες κορώνες, έκαναν στροφή 180 μοιρών όταν ανέλαβαν την εξουσία. Τελικά ακολούθησαν και αυτοί περιοριστική πολιτική, μάλιστα σε πιο σκληρή εκδοχή, και με υποστολή της προσπάθειας για μεγάλες αλλαγές.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Θα συνεργαστείτε μετεκλογικά με τον ΣΥΡΙΖΑ; Ποιο είναι για το Κίνημα το βασικό διακύβευμα των εκλογών της 25ης Ιανουαρίου;

Φ.ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Η απερχόμενη κυβέρνηση συναγωνίστηκε τον ΣΥΡΙΖΑ σε πλειοδοσία υποσχέσεων για την έξοδο από το Μνημόνιο και το μοίρασμα ελαφρύνσεων και πλεονασμάτων. Σήμερα η χώρα βρίσκεται σε ένα δύσκολο σταυροδρόμι. Άμεση προτεραιότητα είναι να προετοιμάσουμε με ασφάλεια την έξοδο από το πρόγραμμα στήριξης και να διαπραγματευτούμε τη διευθέτηση του χρέους. Δεν θα τα καταφέρουμε με παλληκαρισμούς του τύπου «σκίζουμε το Μνημόνιο». Για να πετύχουμε, πρέπει να έχουμε αξιοπιστία, πρέπει να πείσουμε ότι δεν θα ξανακυλήσουμε στο κακό παρελθόν. Για να τα είμαστε πειστικοί, χρειαζόμαστε ένα δικό μας Εθνικό σχέδιο μεγάλων προοδευτικών αλλαγών και μεταρρυθμίσεων, που εγγυώνται ότι η χώρα αλλάζει σε βάθος και οριστικά. Αυτοί είναι οι βασικοί άξονες της δική μας προγραμματικής πρότασης, που είναι η μόνη που δίνει διέξοδο στη χώρα.

Αυτό είναι το πλαίσιο της πρότασής μας προς τα άλλα κόμματα. Θα συνεργαστούμε, λοιπόν, με όποιον είναι έτοιμος να δουλέψει πάνω σε αυτό το πλαίσιο

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Η κρίση έχει τελειώσει;

Φ.ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Η κρίση δεν τελείωσε και δεν θα τελειώσει αν εμείς δεν καταφέρουμε να αντιμετωπίσουμε τα αίτια της, τις βαθύτερες δυσλειτουργίες και παθογένειες της χώρας. Γιατί η αλήθεια είναι ότι πρώτα χρεοκόπησαν οι θεσμοί και η λειτουργία του κράτους και στη συνέχεια ήλθε η απειλή της χρεοκοπίας.

Συνέντευξη Φίλιππου Σαχινίδη, Υποψηφίου Βουλευτή ΠΕ Λάρισας, και Εκπροσώπου Τύπου του Κινήματος, στο Ρ/Σ «Αθήνα 9.84» και στη δημοσιογράφο Νόνη Καραγιάννη.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ο κ. Φίλιππος Σαχινίδης, υποψήφιος Βουλευτής της Περιφέρειας Λάρισας με το Κίνημα Σοσιαλιστών Δημοκρατών του Γιώργου Παπανδρέου, είναι στην άλλη άκρη της τηλεφωνικής μας γραμμής. Καλή σας ημέρα, κύριε Σαχινίδη.

Φ. ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Καλή σας ημέρα, με μια μικρή διόρθωση είναι το Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Εντάξει, λάθος. Είναι που δεν το έχουμε συνηθίσει ακόμη.

Φ.ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Είναι γεγονός.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Σαχινίδη, εσείς ήσασταν Βουλευτής εν ενεργεία όταν ο κύριος Παπανδρέου – είχαν προκηρυχθεί εκλογές βέβαια – δημιούργησε το Κίνημα αυτό. Οι λόγοι της μετακίνησής σας;

Φ.ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Ανήκω σε εκείνη την ομάδα των ανθρώπων, που εδώ και πολύ καιρό,  δημόσια αλλά και στα αρμόδια κομματικά όργανα, κατέθετα την άποψη ότι πρέπει να αναληφθούν πρωτοβουλίες. Πρωτοβουλίες για να ενεργοποιήσουμε και να επαναφέρουμε στην πολιτική ζωή της χώρας τις εκατοντάδες χιλιάδες ή και τα εκατομμύρια των πολιτών, που κάποτε στην ιστορική διαδρομή του ΠΑΣΟΚ το στήριξαν. Μάλιστα χαρακτηριστικά είχα πει την επομένη των ευρωεκλογών σε μια σύσκεψη που κάναμε, ότι οι πολίτες έστειλαν ένα μήνυμα, μας έδωσαν ένα φιλί, από εμάς εξαρτάται αν αυτό θα ήταν το φιλί της ζωής ή το φιλί του αποχαιρετισμού. Πρέπει να αναλάβουμε πρωτοβουλίες ώστε αυτό να είναι το φιλί της ζωής και όχι του αποχαιρετισμού. Παρά, λοιπόν, τις εκκλήσεις για ανασύνταξη, για ανάληψη πρωτοβουλιών, όχι μόνο δεν έγινε το παραμικρό αλλά, πριν ξεκινήσουν οι διαδικασίες για την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας, όταν ξανά τέθηκε το ζήτημα, τα αιτήματα για ανασυγκρότηση του χώρου μέσα από την διεξαγωγή ενός συνεδρίου αποκλείστηκαν ως εξωτερικά του ΠΑΣΟΚ.

Εμείς, λοιπόν, σήμερα λέμε ότι ήρθε πλέον η ώρα να προχωρήσουμε σε μια ανασύνταξη των δυνάμεων που εκφράζουν τις δυνάμεις του Δημοκρατικού Σοσιαλισμού, του Προοδευτικού Κοινωνικού Κέντρου, της Πολιτικής Οικολογίας και βέβαια της Μεταρρυθμιστικής Αριστεράς.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Συγνώμη που σας διακόπτω αλλά δεν έχω πολύ ραδιοφωνικό χρόνο – ξέρετε είναι το Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο που επιβάλλει συγκεκριμένα χρονικά περιθώρια – σε περίπτωση που επιβεβαιωθούν τα ευρήματα των δημοσκοπήσεων και το Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών δεν καταφέρει να εισέλθει στη Βουλή και συγχρόνως ανάλογη πτωτική τάση εμφανιστεί και για το ΠΑΣΟΚ, δεν υπάρχει ζήτημα «επόμενης ημέρας» και για τους δυο σας; Και κατά πόσο βοηθήσατε εσείς με το Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών την εκλογική καχεξία και κατάρρευση του ΠΑΣΟΚ;

Φ.ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ:  Επιτρέψτε μου να καταθέσω δύο θέσεις. Πρώτον, η μείωση της δύναμης του ΠΑΣΟΚ δεν προκλήθηκε από τη δημιουργία του Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών, είναι κάτι το οποίο καταγράφεται σταδιακά. Ξεκινώντας από το 12,5% του Ιουνίου του 2012, μετά μέσω της προσπάθειας της «ΕΛΙΑΣ», που πήγαμε στο 8% και βεβαίως δημοσκοπικά από την ημέρα των ευρωεκλογών και μετά – και πολύ πριν αναληφθεί οποιαδήποτε πρωτοβουλία για τη δημιουργία του Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών – οι δημοσκοπικές καταγραφές έφερναν τότε, τον ιστορικό αυτό χώρο, να κινείται στις τάξεις του 5, 4, 4,5%. Άρα, η προσπάθεια να μετατεθούν ευθύνες στο Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών για τη δημοσκοπική κατάρρευση του ΠΑΣΟΚ είναι ξένες προς τη δική μας πρωτοβουλία.

Δεύτερον, σε ό,τι αφορά τη δική μας επίδοση, επιτρέψτε μου να σας μεταφέρω τις προσωπικές εμπειρίες που καταγράφω από το Νομό μου, τη Λάρισα, όπου υπάρχει μια τεράστια αναντιστοιχία ανάμεσα σε αυτό το οποίο δημοσκοπικά καταγράφεται και σε αυτό το οποίο εμείς αντιμετωπίζουμε. Γιατί βλέπουμε, ότι αυτή η πράξη λύτρωσης, η δημιουργική ρήξη με το κομματικό κατεστημένο, είχε ως αποτέλεσμα να απελευθερωθούν αυτές οι δυνάμεις οι οποίες είχαν αποστασιοποιηθεί και να έρχονται να μας λένε ότι «τώρα έχουμε το δικό μας σπίτι, τώρα έχουμε το δικό μας κόμμα το οποίο μας επιτρέπει να εκφραστούμε πολιτικά».

Άρα, εμείς αυτή τη στιγμή, εργαζόμαστε για να παρουσιάσουμε τις θέσεις μας μέχρι και την 25η Ιανουαρίου και το βράδυ των εκλογών τα αποτελέσματα θα δείξουν τελικά, αν και κατά πόσο η πρωτοβουλία που πήραμε βρήκε ανταπόκριση μέσα στην κοινωνία. Αυτό που θέλω να μεταφέρω είναι, ότι υπάρχει τεράστια αναντιστοιχία ανάμεσα στον τρόπο που μας αντιμετωπίζει η κοινωνία και σε αυτό το οποίο παρουσιάζουν οι δημοσκοπήσεις, στο δημοσκοπικό εύρημα.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Η λογική του Κινήματος σας για την επόμενη ημέρα και στην περίπτωση – υπόθεση εργασίας – που είστε στη Βουλή, είναι;

Φ.ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Διασφάλιση της συμμετοχής της χώρας στην Ευρωζώνη, προετοιμασία μιας ασφαλούς και οριστικής εξόδου από το Πρόγραμμα, όχι με λογικές «σκίζω τα Μνημόνια» που υιοθέτησε η Κυβέρνηση Σαμαρά και βεβαίως επανέλαβε τη ρητορική του ΣΥΡΙΖΑ. Κατάθεση ενός Εθνικού Σχεδίου Προοδευτικών Μεταρρυθμίσεων, που όμως θα έχουν αυτές οι μεταρρυθμίσεις την στήριξη ευρύτερων πολιτικών κομμάτων για να αποτελέσουν το διαπραγματευτικό χαρτί απέναντι στην Ευρώπη …

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Και στο ζήτημα του ενδεχόμενου κυβερνητικού προβλήματος;

Φ.ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Στο πλαίσιο ενός προγράμματος που θα κατατεθεί, η άποψή μας είναι, ότι όποιος υπερασπίζεται τη συμμετοχή της χώρας στην Ευρωζώνη, θέλει να έχουμε ένα Εθνικό Σχέδιο προοδευτικών μεταρρυθμίσεων, προκειμένου να εξασφαλίσουμε θετικές αποφάσεις για το χρέος και για χαμηλότερα πρωτογενή πλεονάσματα και προτάσσει την αντιμετώπιση του προβλήματος της ανεργίας και της φτώχειας, όποια πολιτική δύναμη έχει την πρωτοβουλία των κινήσεων και συμφωνεί πάνω σε αυτό το πλαίσιο, εμείς είμαστε διατεθειμένοι να συνεργαστούμε για να προχωρήσουν αυτά τα θέματα.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ευχαριστώ πολύ, κύριε Σαχινίδη. Καλή επιτυχία στην Περιφέρεια της Λάρισας με το Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών.

Φ.ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Εγώ σας ευχαριστώ πολύ. Καλή σας ημέρα.

Παρέμβαση Φίλιππου Σαχινίδη Εκπροσώπου του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ στην εφημερίδα «Έθνος»

Το ΚΙΝΗΜΑ δημιουργήθηκε από την ανάγκη ανασύνταξης των δυνάμεων του Δημοκρατικού Σοσιαλισμού και αφύπνισης μπροστά στη συνεχή συρρίκνωση του χώρου και τη σταδιακή διολίσθηση και παρέκκλιση του από τις βασικές αρχές και αξίες μας.

Για να δώσουμε φωνή ξανά σε όλους τους ανθρώπους που είχαν αποστασιοποιηθεί.

Την επόμενη ημέρα η Ελλάδα έχει ανάγκη από μια κυβέρνηση συνεργασίας με προοδευτικό πλαίσιο.

Για να υπηρετήσουμε σαφείς εθνικούς στόχους και να προωθήσουμε τις μεγάλες αλλαγές που έχει ανάγκη η χώρα. Με στόχο, τη διασφάλιση της συμμετοχής στο ευρώ και παράλληλα, για ένα δικό μας Εθνικό Σχέδιο προοδευτικών μεταρρυθμίσεων που θα μας βγάλει με ασφάλεια οριστικά από την κρίση. Θεραπεύοντας τα βαθύτερα και χρόνια προβλήματα της χώρας και προτάσσοντας την αντιμετώπιση της ανεργίας και της φτώχειας που οξύνθηκε κατά τη διάρκεια της κρίσης.

Συνέντευξη Φίλιππου Σαχινίδη, Υποψηφίου Βουλευτή ΠΕ Λάρισας και Εκπροσώπου Τύπου του Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών στην τηλεόραση του Alpha, στην εκπομπή «Εκλογές 2015» με την κ. Λώρα Ιωάννου. Στο πάνελ συμμετέχουν επίσης οι κ.κ. Κ. Τασούλας (Ν.Δ.), Ν. Ξυδάκης (ΣΥΡΙΖΑ), Θ. Χειμωνάς (ΠΑΣΟΚ), Σ. Ξουλίδου (ΑΝΕΛ), Χ. Μπόλκας (ΚΚΕ)

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Σαχινίδη, από εσάς περιμένουμε πολλά, κι όταν λέω περιμένουμε πολλά, περιμένουμε πρώτα να απαντήσετε στον κύριο Χειμωνά, διότι ο κύριος Χειμωνάς είπε ότι δεν αισθάνεται ότι είστε αντίπαλός του, δεν μπορεί να φανταστεί ότι το ΠΑΣΟΚ έχει διασπαστεί στα δύο, και θα ήθελα να απαντήσετε καταρχήν σε αυτό. Γιατί κάνει και μία συναισθηματική προσέγγιση ο κύριος Χειμωνάς. Πώς μπορείτε να διασπάτε το χώρο, το ΠΑΣΟΚ στα δύο;

Φ.ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Καταρχάς δεν μπορούμε να μιλήσουμε για διάσπαση. Μπορούμε μόνο να μιλήσουμε, για μια πράξη λυτρωτική. Για μια δημιουργική ρήξη, που απελευθερώνει κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις, οι οποίες σταδιακά είχαν αρχίσει να αποστασιοποιούνται από το χώρο, βλέποντας τη σταδιακή διολίσθηση και ταύτιση με τη δεξιά. Δεν μπόρεσε ο χώρος να προστατεύσει την τιμή και την ακεραιότητα της παράταξης, βλέποντας δε, κάθε μέρα να υποχωρούμε απέναντι σε μια κυβέρνηση που είχε κυρίαρχη τη Ν.Δ. και προέτασσε μία δεξιά ατζέντα. Δυστυχώς, δεν υπήρχε η διάθεση η πολιτική να αντιμετωπιστεί αυτή η διολίσθηση. Το διακύβευμα όμως αυτών των εκλογών, δεν είναι η σχέση του Κινήματος με το ΠΑΣΟΚ. Το διακύβευμα αυτών των εκλογών είναι, πώς θα διασφαλιστεί η οριστική και η ασφαλής έξοδος της χώρας από το Πρόγραμμα. Και πολύ φοβάμαι, ότι σε αυτό, η κυβέρνηση απέτυχε. Διότι, ενώ ήξερε ότι το πρόγραμμα τελείωνε το Δεκέμβριο του 2014, δεν φρόντισε έγκαιρα να προετοιμάσει μία ομαλή έξοδο από αυτό το πρόγραμμα. Το λάθος, λοιπόν, της κυβέρνησης του κυρίου Σαμαρά είναι, ότι υπηρέτησε τον σκληρό πυρήνα των προγραμμάτων που ήταν οι πολιτικές λιτότητας, άφησε όμως πίσω τις μεταρρυθμίσεις.

Και όχι μόνο άφησε πίσω τις μεταρρυθμίσεις, αλλά όλο αυτό το χρονικό διάστημα προέβη σε πολλές αντιμεταρρυθμιστικές ενέργειες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, οι πολλές προσπάθειες να καταργηθεί η Διαύγεια, που ήταν μία από τις πιο σημαντικές πρωτοβουλίες που πραγματικά καθιστούσαν διαφανή τον τρόπο με τον οποίο το κράτος ξοδεύει τα χρήματά του. Είδαμε επίσης τον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπισε το νομοσχέδιο για την παιδεία, που ήταν η πρώτη μεγάλη μεταρρύθμιση που είχε τη στήριξη τουλάχιστον δύο μεγάλων κομμάτων, πάνω από 250 βουλευτές είχαν ψηφίσει το νόμο για την παιδεία. Και μία από τις πρώτες πρωτοβουλίες της κυβέρνησης Σαμαρά ήταν να καταργήσει το νόμο για την παιδεία. Επιπρόσθετα, έχουμε μια σειρά από άλλες παρεμβάσεις σε άλλους τομείς της πολιτικής, όπου φαινόταν ότι η μεταρρυθμιστική προσπάθεια υποχωρούσε και επιστρέφαμε σε παθογένειες που μας οδήγησαν στην κρίση του 2009.

Αυτό το οποίο έχουμε ανάγκη αυτή τη στιγμή είναι: Να ζητήσουμε από τους Ευρωπαίους εταίρους, παρουσιάζοντας ένα Ελληνικό Σχέδιο, στο οποίο θα εξασφαλίσουμε τη συναίνεση από ευρύτερες πολιτικές δυνάμεις, και να τους πούμε, ότι η Ελλάδα ολοκλήρωσε τη δημοσιονομική προσαρμογή, δεν μπορείτε να ζητάτε από την Ελλάδα να πετύχει πρωτογενή δημοσιονομικά πλεονάσματα της τάξης του 4,5% για την επόμενη δεκαετία. Εμείς θα σας παρουσιάσουμε ένα Ελληνικό Σχέδιο προοδευτικών μεταρρυθμίσεων, ένα Σχέδιο που θα αντιμετωπίσει τα οξυμένα κοινωνικά προβλήματα της ανεργίας και της φτώχιας, έναντι αποφάσεων δικών σας για το χρέος.

Και το αδιέξοδο εδώ πέρα είναι προφανές, και προκύπτει μέσα από το λόγο του ΣΥΡΙΖΑ, διότι άκουσα προηγουμένως την τοποθέτηση του κυρίου Ξυδάκη, ο οποίος δεν έχει να μας πει τίποτα ως πρόταση για το χρέος, παρά μόνο μας λέει τι θα έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ ΤΟ 2010.

Είπε, ότι αυτή τη στιγμή δεν θα ζητήσουμε από καμία χώρα να παραιτηθεί. Αυτή τη στιγμή το χρέος που έχει η Ελλάδα, είναι έναντι κρατών και έναντι του E.S.M., και στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Αυτοί είναι οι τέσσερις φορείς που έχουν το χρέος της χώρας στα χέρια. Και σας ερωτώ: Εσείς, ζητάτε να διαγραφεί;

Ν. Ξυδάκης: Και οι ιδιώτες.

Φ.ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Και οι ιδιώτες. Πενήντα δισεκατομμύρια είναι των ιδιωτών. Εσείς, ζητάτε να διαγραφεί; Διότι, αυτό που σας άκουσα να λέτε προηγουμένως είναι, ότι το 2010 δεν έγινε τίποτα. Το ερώτημα είναι: Το 2015, στις 26 Ιανουαρίου, ποια θα είναι η δική σας πρόταση; Εμείς έχουμε καταθέσει μια πολύ συγκεκριμένη πρόταση για το χρέος και λέμε, ότι αυτή τη στιγμή πρέπει να κινηθούμε προς δύο κατευθύνσεις. Η πρώτη κατεύθυνση είναι να προχωρήσουμε σε περαιτέρω επιμήκυνση του χρέους, σε μείωση των επιτοκίων, σε μια επέκταση…

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Αυτό το λέει και η σημερινή κυβέρνηση κύριε Σαχινίδη, τι διαφορά έχετε;

Φ.ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Όχι. Ακούστε λίγο. Η σημερινή κυβέρνηση, θα μπορούσε αυτά τα ζητήματα να τα είχε διεκδικήσει και να τα είχε διαπραγματευτεί, αλλά δεν έχει κάνει κάτι. Εμείς όμως λέμε και κάτι παραπάνω. Ότι χρειάζεται και μία συζήτηση σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, για να υιοθετηθούν προτάσεις, οι οποίες οδηγούν και σε ονομαστική απομείωση του χρέους. Και τέτοιες προτάσεις είναι, είτε η πρόταση για αμοιβαιοποίηση του χρέους, πρόταση που είχε καταθέσει ο Γιώργος Παπανδρέου, ως Πρωθυπουργός, όταν είχε ζητήσει την έκδοση των Ευρωομολόγων, και η δεύτερη πρόταση είναι, μια πρόταση που κατέθεσαν δύο καθηγητές, οι Paris και Wyplosz και η οποία πρόταση εάν υιοθετηθεί, στην περίπτωση της Ελλάδας, μπορεί να οδηγήσει σε ονομαστική απομείωση του χρέους στο 105% με 108% του Α.Ε.Π.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Σας άφησα να πείτε τις προτάσεις του κυρίου Παπανδρέου, διότι δεν είναι γνωστές.

Φ.ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Και αυτό θα μας δώσει τη δυνατότητα να απελευθερώσουμε πόρους για να μπορέσει η οικονομία να προχωρήσει.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Εσείς, μέχρι τώρα ήσασταν Βουλευτής άλλου κόμματος ή του κυρίου Βενιζέλου; Ήσασταν τσακωμένοι με τον κύριο Βενιζέλο; Κατηγορείτε την κυβέρνηση Σαμαρά. Αλλά η κυβέρνηση Σαμαρά δεν ήταν μόνη της. Ήταν η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου και Βουλευτής του κυρίου Βενιζέλου ήσασταν κι εσείς.

Φ.ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Οι κίνδυνοι για τη χώρα, σε περίπτωση που καταψηφίζαμε κάτι αυτό το διάστημα και ρίχναμε την κυβέρνηση, θα ήταν πολύ μεγαλύτεροι. Αυτή τη στιγμή όμως βρισκόμαστε σε ένα σημείο οριακό. Η χώρα ήταν λίγο πριν από την έξοδο από το Πρόγραμμα. Αυτό το ξέραμε. Σε ανύποπτο χρόνο, το Σεπτέμβριο του 2013, είχα τοποθετηθεί δημόσια κι είχα ζητήσει από την κυβέρνηση να καταθέσει την άποψή της στο ερώτημα: Θα πάμε στις αγορές ή θα ζητήσουμε νέο πρόγραμμα;

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Λέτε, λοιπόν, ότι δε φύγατε νωρίτερα για να μην κατηγορηθείτε ότι ρίξατε εσείς την κυβέρνηση. Αλλά δε συμφωνούσατε. Πάντως, ήσασταν στην κυβέρνηση κι εσείς.

Φ.ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Για να μην κατηγορηθούμε ότι πέφτει η κυβέρνηση κι οδηγείται η χώρα σε μεγαλύτερη αποσταθεροποίηση. Βεβαίως. Στήριζα μία κυβέρνηση και ύψωνα κριτική φωνή απέναντι σε πολιτικές λανθασμένες.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Στηρίζατε την κυβέρνηση. Ακριβώς. Μα το μέιλ του κ. Χαρδούβελη, από κοινού ο κ. Σαμαράς με τον κ. Βενιζέλο το συμφωνήσανε.

Φ.ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Κυρία Ιωάννου, ύψωσα δημόσια τη φωνή μου και τοποθετήθηκα. Έθεσα σε ανύποπτο χρόνο – από τον Σεπτέμβριο του 2013 – ποιες είναι οι προετοιμασίες που αναλαμβάνει να κάνει η χώρα για την επόμενη ημέρα. Φτάσαμε στο Δεκέμβριο του 2014, και η χώρα αυτή τη στιγμή έχει επιτόκια με τα οποία δεν μπορεί να προσφύγει στις αγορές και ταυτοχρόνως δεν έχει κανένα πλέγμα προστασίας. Δεν έχει καν, δηλαδή, διασφαλίσει την προληπτική γραμμή πίστωσης.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Σαχινίδη είστε κατανοητός.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Σαχινίδη θα ήθελα να ρωτήσω, αν κι εσάς σας ενόχλησε αυτή η στάση του Πρωθυπουργού και να θυμηθώ ότι τότε με την ιθαγένεια και με τον κ. Μπαλτάκο γιατί τα έζησα, διαφωνούσατε πάρα πολύ. Ποια είναι η θέση του Γιώργου Παπανδρέου και η δική σας για αυτά τα θέματα;

Φ.ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Η ερώτησή σας οδήγησε σε αποκάλυψη πολιτικών ταυτοτήτων σε αυτό το πάνελ κι απέδειξε πόσο επίπλαστη ήταν, τελικά, η διάκριση η τεχνητή, η οποία επικράτησε τα τελευταία χρόνια μεταξύ μνημονιακών-αντιμνημονιακών. Ενώ, η μόνη ουσιαστική διάκριση, που υπάρχει σε όλη την Ευρώπη, είναι μεταξύ Δεξιάς κι Αριστεράς.

Θέλω να εκφράσω την αντίρρησή μου στη χρήση του όρου λαθρομετανάστες. Δεν υπάρχουν λαθρομετανάστες. Υπάρχουν πολίτες κατατρεγμένοι, οι οποίοι φεύγουν από χώρες στις οποίες δεν μπορούν να επιβιώσουν. Και αναγκάζονται να καταφύγουν σε ασφαλέστερες και πλουσιότερες χώρες.

Υποχρέωση, πολιτισμική κι ανθρωπιστική, είναι να αντιμετωπίσουμε αυτό το πρόβλημα. Αλλά δεν μπορεί μια χώρα, όπως η Ελλάδα, μόνη της, που αυτή τη στιγμή βιώνει τις σκληρότερες συνέπειες μιας κρίσης, που ξεκίνησε έξω από την Ελλάδα και βρήκε την Ελλάδα πάρα πολύ ευάλωτη, να αντιμετωπίσει μόνη της το πρόβλημα.

Αυτό το οποίο λέω εγώ είναι, ότι εμείς ακόμη και σ’ αυτές τις δύσκολες στιγμές, δεν πρέπει να παραιτηθούμε από τις ανθρωπιστικές μας υποχρεώσεις, αλλά πρέπει επιτακτικά, να βάλουμε την Ευρώπη προ των προβλημάτων με τα οποία βρίσκεται αντιμέτωπη.

Διότι, όλο το Βόρειο τόξο της Αφρικής μαζί με τη Μέση Ανατολή, αυτή τη στιγμή είναι σε αναστάτωση. Υπάρχουν πληθυσμοί, οι οποίοι μετακινούνται κι έρχονται στην Ευρώπη. Τι θα κάνει η Ευρώπη; Θα συνεχίσει να κρύβεται πίσω από το δάχτυλό της και να αγνοεί αυτήν την πραγματικότητα;

Επομένως, το ζήτημα είναι πολιτικό, ανθρωπιστικό, κι εμείς δε δεχόμαστε με κανέναν τρόπο αυτούς όλους που γοητεύονται από την επίκληση ακροδεξιών συνθημάτων, προκειμένου να συγκινήσουν κάποιους πολίτες που βρίσκονται στην άκρα δεξιά και να βελτιώσουν τις εκλογικές τους επιδόσεις σ’ αυτές τις εκλογές.

Θεωρώ, ότι ο Πρωθυπουργός έκανε πάρα, πάρα πολλά λάθη με τις τοποθετήσεις του.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Λέτε, ότι το έκανε για να προσελκύσει ψηφοφόρους της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ, για παράδειγμα;

Φ.ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Φοβούμαι ότι η προσπάθεια να συνοδηγήσουν σε συρρίκνωση τη ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ, είχε ως αποτέλεσμα, να σταλούν λάθος μηνύματα και στο εσωτερικό της χώρας και στο εξωτερικό της χώρας.

Συνέντευξη Φίλιππου Σαχινίδη, Υποψηφίου Βουλευτή ΠΕ Λάρισας και Εκπροσώπου Τύπου του Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών στην εφημερίδα Greek News το Σάββατο 10 Ιανουαρίου 2015.

Ποιο είναι το διακύβευμα της εκλογικής αναμέτρησης;

Το διακύβευμα είναι η διασφάλιση της πορείας της χώρας εντός της ευρωζώνης, η ανάκαμψη της οικονομίας, η στήριξη των πιο αδυνάμων που έχουν πληγεί από την κρίση, έναντι του κινδύνου να πορευτούμε με επιλογές που μπορεί να οδηγήσουν σε οικονομική αβεβαιότητα και στασιμότητα και περαιτέρω επιδείνωση των κοινωνικών συνθηκών.

Συνέντευξη Φίλιππου Σαχινίδη, Υποψηφίου Βουλευτή ΠΕ Λάρισας, και Εκπροσώπου Τύπου του Κινήματος, στο Ρ/Σ «REAL FM 97.8» και στο δημοσιογράφο Νίκο Χατζηνικολάου.

Πάμε να συζητήσουμε για την πολιτική επικαιρότητα με τον κύριο Φίλιππο Σαχινίδη, πρώην Υπουργό Οικονομικών και υποψήφιο Βουλευτή στη Λάρισα με το Κίνημα των Δημοκρατών Σοσιαλιστών, το νέο πολιτικό κόμμα που ίδρυσε ο πρώην πρωθυπουργός κ. Γιώργος Παπανδρέου. Κύριε Υπουργέ, καλημέρα σας.

Καλημέρα, χρόνια πολλά και καλή χρονιά.

Χρόνια πολλά. Θέλω να ξεκινήσω με ένα απλό ερώτημα αλλά νομίζω κρίσιμο για τους ανθρώπους που ανήκουν στον ευρύτερο χώρο της κεντροαριστεράς. Γιατί ιδρύσατε μαζί με τον Γιώργο Παπανδρέου αυτό το νέο κόμμα; Σε τι διαφέρετε από το ΠΑΣΟΚ; Δεν σας κάλυπτε πολιτικά το υπάρχον κόμμα, το ιστορικό κόμμα, στο οποίο είναι πρόεδρος ο Βαγγέλης Βενιζέλος;

Κύριε Χατζηνικολάου, θα ξέρετε ότι εδώ και πολύ καιρό το ΠΑΣΟΚ είχε αρχίσει να καταγράφει συνεχείς απώλειες δυνάμεων, πολιτικών δυνάμεων, από ανθρώπους που το στήριξαν σε αυτή τη διαδρομή και το έκαναν ένα από τα δύο ισχυρότερα κόμματα της χώρας. Απέναντι σε αυτή την εικόνα που κατέγραφε ο καθένας από εμάς, πολλοί είτε στο δημόσιο λόγο μας είτε στα αρμόδια όργανα είχαμε καταθέσει τις ανησυχίες μας και προτάσεις για το πώς θα ανακοπεί αυτή η συρρίκνωση του ιστορικού αυτού χώρου. Και αυτές οι προτάσεις ποτέ δεν αντιμετωπίστηκαν θετικά. Αντίθετα, αποκλείστηκαν προτάσεις, ότι «είναι εξωτερικά του ΠΑΣΟΚ».

Αυτό σημαίνει, ότι κάποιοι δεν συνειδητοποιούσαν πού ακριβώς βρισκόμαστε ούτε συνειδητοποιούσαν την κρισιμότητα των περιστάσεων. Και δεν το λέω εγώ, διαπιστώνετε τι γίνεται από την ευρωπαϊκή συζήτηση για το ενδεχόμενο του Grexit, που απαιτεί κόμματα διατεθειμένα να εργαστούν για την οριστική και ασφαλή έξοδο της χώρας από την κρίση. Κόμματα, τα οποία μπορούν να δώσουν έκφραση και φωνή σε πολίτες που ένιωθαν άστεγοι.

Αυτή την πρωτοβουλία πήραμε και δημιουργήσαμε το Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών. Για την ανασύνταξη του χώρου. Για να δώσουμε την δυνατότητα ξανά σε όλους αυτούς τους ανθρώπους που μας εγκατέλειψαν, που ένιωσαν ότι δεν μπορούσαν να εκφραστούν μέσα από την ιστορική παράταξη, να έχουν ξανά δράση και παρουσία στα πολιτικά δρώμενα της χώρας.

Ο Γιώργος Παπανδρέου όμως, ο Πρόεδρος του Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών, ο πρώην Πρωθυπουργός, δέχεται πολλή σκληρή κριτική, αυστηρή κριτική από μεγάλα τμήματα της ελληνικής κοινωνίας για το γεγονός ότι οδήγησε τη χώρα στο πρώτο Μνημόνιο. Θα είδατε ότι με την αναγγελία του κόμματος, το πρώτο που ακούστηκε στο διαδίκτυο, στα κοινωνικά μέσα δικτύωσης, ήταν το «Καστελόριζο».

Βεβαίως. Το ερώτημα όμως είναι, τι παραλάβαμε το 2009;

Μήπως πρέπει να μιλήσετε για εκείνη την εποχή; Μήπως πρέπει να εξηγήσετε τι συνέβη; Και να κάνετε και αυτοκριτική, μήπως πρέπει;

Να απαντήσω, ξεκινώντας από το τελευταίο ζήτημα που βάλατε, της αυτοκριτικής. Ο ίδιος χθες μίλησε για λάθη, τα οποία έκανε. Ο ίδιος έχει τοποθετηθεί και θα συνεχίσει να τοποθετείται για το τι ακριβώς είχαμε να αντιμετωπίσουμε το 2009 και το 2010.

Κι είχαμε να αντιμετωπίσουμε 36 δις έλλειμμα, 300 δις χρέος από 180 δις που παρέλαβε η Νέα Δημοκρατία το 2004. Μια κατεστραμμένη παραγωγική βάση και ένα έλλειμμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών της τάξης του 15%. Μια Ευρώπη εχθρική, με συντηρητική αντίληψη, που θεωρούσε ότι για όλο το πρόβλημα ευθύνεται αποκλειστικά και μόνο η Ελλάδα, και ότι η διεθνής χρηματοοικονομική κρίση καθόδου δεν έφταιγε και επομένως ή θα έπρεπε να δοθεί λύση στο πρόβλημα της Ελλάδας.

Κάποιοι τότε είχαν σκεφτεί να τιμωρηθεί η Ελλάδα με έξοδο από την Ευρωζώνη, για να παραδειγματιστεί η Ιταλία και η Ισπανία, που ήταν ο μεγάλος φόβος των Ευρωπαίων, ή αν ήταν να δοθεί λύση για την Ελλάδα, να δοθεί με έναν τέτοιο τρόπο, που θα αφορά αποκλειστικά και μόνο την Ελλάδα και όχι την Ευρώπη. Ως αποτέλεσμα, η κρίση έφυγε από την Ελλάδα, πήγε σε άλλες τρεις χώρες.

Και σας ερωτώ, μπορείτε να μου πείτε άλλη συζήτηση παρόμοια με αυτή που κάνουμε εσείς και εγώ τώρα στο ραδιόφωνο, στην Ιρλανδία, στην Ιταλία και στην Κύπρο; Διότι, και αυτές οι χώρες υποχρεώθηκαν να πάνε – χωρίς το «Καστελόριζο» τους – σε Μνημόνιο, σε πρόγραμμα. Γιατί; Επειδή η κρίση ήταν πολύ μεγάλη και η Ευρώπη ήταν αθωράκιστη. Για τις ευθύνες της Ευρώπης, έδωσε κανείς εδώ πέρα, από όλους αυτούς που ήταν παρόντες και διοικούσαν τη χώρα όταν ξέσπασε η κρίση, εξήγηση; Ποιες πιέσεις ασκήθηκαν στην Ευρώπη, ώστε να θωρακιστούν οι χώρες και να μη βρεθούν ανυπεράσπιστες απέναντι στην κρίση και στις αγορές;

Ναι, αλλά κύριε Σαχινίδη, αυτές οι χώρες φαίνεται ότι βγήκαν πριν από εμάς από τα Μνημόνια.

Δεν είναι ευθύνη του κυρίου Παπανδρέου όμως αυτό.

Ναι, ένα σχόλιο κάνω και το σχόλιο αφορά όλες τις κυβερνήσεις που βρέθηκαν στο τιμόνι της χώρας τα τελευταία τέσσερα – πέντε χρόνια. Μήπως η πρόταση για δημοψήφισμα, που έκανε λίγο πριν πέσει η κυβέρνησή του, έπρεπε να έχει γίνει πριν το «Καστελόριζο»; Λέω τώρα, κάνουμε ιστορική συζήτηση.

Είμαι ανοιχτός σε αυτή την πρόταση που κάνετε, να προβληματιστώ και να καταθέσω τις απόψεις μου. Θέλω όμως να πιστεύω…

Ή έστω, μήπως έπρεπε τότε να διεκδικήσει στη Βουλή 180 ψήφους για να μπούμε στο πρώτο Μνημόνιο; Μήπως ήταν άλλη η εξέλιξη μετά, αυτό λέω.

Θα απαντήσω και στα δύο. Θα ξεκινήσω από το δεύτερο. Πολλές φορές έχει κατατεθεί η άποψη, ότι θα ήταν εντελώς διαφορετική η πολιτική εξέλιξη στην Ελλάδα, αν η Νέα Δημοκρατία είχε υποχρεωθεί να δώσει συναίνεση στην πολιτική επιλογή εκείνης της περιόδου. Όμως θα συμφωνήσετε μαζί μου, ότι η υπευθυνότητα δεν εκβιάζεται, παρέχεται. Και τα πολιτικά κόμματα δεν σκέφτονται ή δεν θα έπρεπε να σκέφτονται σε τόσο σημαντικά εθνικά ζητήματα με μικροπολιτικό συμφέρον.

Η Νέα Δημοκρατία όφειλε, ως το κόμμα του αστικού τμήματος της χώρας, να παράσχει σε τόσο δύσκολες ώρες για τη χώρα υπεύθυνη πολιτική στήριξη απέναντι στην κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου. Έτσι ώστε, συγκροτώντας ισχυρό μέτωπο στο εσωτερικό να μπορεί να ενισχύσει την διαπραγματευτική της πλευρά.

Σε ό,τι αφορά το άλλο ερώτημα το οποίο υποβάλατε, δηλαδή για το δημοψήφισμα. Θα συμφωνήσω, ότι οι πολίτες θα πρέπει να ερωτώνται και πρέπει να ερωτώνται το σωστό ερώτημα. Διότι η Ευρώπη το 2011, δεν ήθελε η Ελλάδα να θέσει ως ερώτηση στο δημοψήφισμα, αν συμφωνούν οι πολίτες με το Πρόγραμμα ή όχι, αλλά αν συμφωνούν με τη συμμετοχή στην Ευρωζώνη ή όχι. Μα ουδέποτε τέθηκε τέτοιο ζήτημα.

Ναι, αυτό ήταν παραπειστικό ερώτημα.

Ακόμη και αυτή τη στιγμή που συζητούμε, κύριε Χατζηνικολάου, ένα σημαντικό τμήμα, η πλειοψηφία των Ελλήνων δεν αμφισβητεί, ότι η χώρα πρέπει να παραμείνει στην Ευρωζώνη. Άρα, ήταν προσχηματικό το επιχείρημα που χρησιμοποίησαν τότε οι ηγέτες στις Κάννες, που είπαν «αυτό είναι το σωστό ερώτημα». Δεν ήταν αυτό το σωστό ερώτημα.

Το σωστό ερώτημα, για μια πολιτική ηγεσία που θέλει να εξασφαλίσει νομιμοποίηση για αυτά που πέτυχε, είναι «συμφωνείτε με το δεύτερο Πρόγραμμα το οποίο εξασφαλίσαμε και το οποίο επιτρέπει στην Ελλάδα να συνεχίσει τις προοδευτικές μεταρρυθμίσεις προκειμένου να αλλάξει την οικονομία της;» Αυτό το ερώτημα οι Ευρωπαίοι δεν ήθελαν να τεθεί και για αυτό θεωρώ ότι ήταν ένα μείζον πολιτικό λάθος της Ευρώπης που όπως αναφέρεται αυτή τη στιγμή και από τον ευρωπαϊκό Τύπο ήταν – ενδεχομένως – ένα από τα μεγαλύτερα λάθη.

Γιατί όποιος δεν προνοεί, στο τέλος βρίσκεται αντιμέτωπος με τις συνέπειες της ανάγκης. Και αυτή τη στιγμή, για άλλη μια φορά, η Ευρώπη επειδή δεν προνόησε, βρίσκεται αντιμέτωπη με τις συνέπειες της ανάκαμψης.

Τώρα, δύο ερωτήματα, που θα τα βρείτε μπροστά σας σε αυτή την προεκλογική περίοδο κύριε Σαχινίδη, και εσείς και ο κύριος Παπανδρέου. Είναι το ερώτημα για το «λεφτά υπάρχουν», που είπατε πριν από τις εκλογές του 2009, ένα σύνθημα που ο μέσος πολίτης θεωρεί ότι ήταν παραπλανητικό και βέβαια, ένα δεύτερο ερώτημα που θα δεχτείτε είναι για αυτό το σύνθημα που ακούω στις πρώτες εκδηλώσεις – ομιλίες του Γιώργου Παπανδρέου, το «Γιώργο γερά, να φύγει η δεξιά». Το ερώτημα είναι, τι σχέση έχει αυτό το σύνθημα με το γεγονός ότι ο Παπανδρέου στήριξε κυβέρνηση Παπαδήμου. Δηλαδή, ήταν αυτός, ο οποίος επανέφερε ουσιαστικά τη Νέα Δημοκρατία στα κυβερνητικά πράγματα.  

Αυτό έγινε, γιατί πίστευε ότι σε τόσο κρίσιμες συνθήκες ήταν αναγκαία….

Επίσης, παρακαλώ προσθέστε – για να μην σας διακόψω και να δώσετε μια και καλή την απάντηση – ότι το ερώτημα επίσης είναι, αυτό τον τελευταίο ενάμιση χρόνο, δύο χρόνια που η Νέα Δημοκρατία είναι στην κυβέρνηση δεν τα ψήφισε όλα ο Παπανδρέου; Δεν τα ψήφισαν όλα οι Βουλευτές που τον ακολουθούν; Δεν στήριξαν την κυβέρνηση Σαμαρά; Λοιπόν, τι θα πει «Γιώργο γερά, να φύγει η Δεξιά»;

Να ξεκινήσω από το τελευταίο ερώτημα που θέσατε, που θεωρώ πιο αντιπροσωπευτικό, πιο σημερινό. Τα τελευταία δύο χρόνια η χώρα, μεταξύ Μαΐου και Ιουνίου 2012 βρέθηκε στα πρόθυρα της κατάρρευσης. Εκείνη τη στιγμή χρειαζόταν άμεσα, η συγκρότηση και η στήριξη μιας κυβέρνησης, που θα επέτρεπε στη χώρα να συνεχίσει να λειτουργεί. Είναι γνωστό ποιος προκάλεσε εκείνη την κρίση, ποιος επέμενε να γίνουν εκλογές τότε, ενώ η χώρα μόλις είχε εξασφαλίσει το δεύτερο πρόγραμμα. Είναι η Νέα Δημοκρατία και ο Σαμαράς, που στη συζήτηση που έκανε η αντιπροσωπεία των δύο κομμάτων, το πρώτο ερώτημα που έθεσε ήταν «πότε θα γίνουν εκλογές». Όχι πώς θα εφαρμοστούν αυτά που προβλέπει το Πρόγραμμα, αλλά πότε θα γίνουν εκλογές. Και απαιτούσαν να γίνουν εκλογές τον Φεβρουάριο και τελικά καταλήξαμε να τις κάνουμε τον Μάιο.

Αυτά τα δύο χρόνια είχαμε μια υποχρέωση απέναντι στους Έλληνες πολίτες να προχωρήσουμε το ταχύτερο δυνατό τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις, προκειμένου να ανασυγκροτήσουμε την οικονομία μας και προκειμένου να δημιουργήσουμε θέσεις εργασίας για το ένα εκατομμύριο ανέργους που έχασαν τις θέσεις τους από την κρίση. Πολύ φοβάμαι, ότι οι αλλαγές αυτές δεν προχώρησαν, ούτε με τον απαιτούμενο ρυθμό ούτε προς την σωστή κατεύθυνση. Είχαμε υποχρέωση να επικεντρωθούμε στο πώς θα αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα της φτώχειας, που διογκώθηκαν και των κοινωνικών ανισοτήτων. Ούτε σε αυτά επικεντρωθήκαμε.

Εάν όμως, κύριε Χατζηνικολάου, καταψηφίζαμε πολλές από αυτές τις πρωτοβουλίες που πήρε η κυβέρνηση, η χώρα θα βρισκόταν σε πολύ χειρότερη κατάσταση από αυτήν την οποία βρίσκεται αυτή τη στιγμή. Επειδή πάντοτε υπηρετήσαμε με συνέπεια το πώς θα αποτρέψουμε το μεγαλύτερο κακό, επιλέξαμε συνειδητά να υπερψηφίζουμε μεν αυτά τα οποία έρχονταν στην Βουλή αλλά ταυτόχρονα να καταθέτουμε τις απόψεις μας.

Σας υπενθυμίζω, ότι πολύ νωρίς, από το φθινόπωρο του 2013, προσπάθησα να θέσω στο δημόσιο διάλογο το ερώτημα, πώς προετοιμάζεται η χώρα ενόψει του γεγονότος ότι το Πρόγραμμα τελειώνει τον Δεκέμβριο του 2014. Είχαμε δηλαδή μπροστά μας δεκαπέντε μήνες, που ξέραμε ότι τελειώνουν τα χρήματα του δεύτερου προγράμματος και η χώρα θα έπρεπε να βγει έξω στις αγορές, για να καλύψει τις ανάγκες της ….

Όμως, κύριε Σαχινίδη ψηφίσατε, ψήφισε ο Παπανδρέου, Πρόεδρο Δημοκρατίας. Δηλαδή, αυτή η καταστροφική πολιτική που καταγγέλλετε, δεν θα συνεχιζόταν αν εκλεγόταν ο Σταύρος Δήμας με την ψήφο του Γιώργου Παπανδρέου;

Εκείνο το οποίο επιμένω είναι, ότι δεν θέλαμε με κανένα τρόπο να οδηγήσουμε τη χώρα σε πολιτική αστάθεια, γιατί το κόστος της πολιτικής αστάθειας, όπως τώρα καταγράφεται – γιατί αυτή τη στιγμή όλη η Ευρώπη συζητάει ξανά τους κινδύνους από το Grexit, δεν προέκυψε τυχαία. Προέκυψε γιατί δεν έγινε η σωστή προετοιμασία για την ημέρα μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος.

Εμείς, λοιπόν, με κανένα τρόπο δεν θα θέλαμε να οδηγηθεί η χώρα σε συνθήκες υψηλής αβεβαιότητας. Και σας λέω, ξέραμε εδώ και δύο χρόνια ότι το Δεκέμβρη τελειώνει το Πρόγραμμα. Ξέραμε, ότι οφείλαμε να προετοιμαστούμε, να έχουμε δηλαδή διαμορφώσει εκείνες τις συνθήκες, που θα μας επέτρεπαν να μπορούν οι ελληνικές επιχειρήσεις να μπορούν να δανείζονται από τις διεθνείς αγορές με όρους ανταγωνιστικούς. Και βέβαια, και το ελληνικό Δημόσιο. Αντί, λοιπόν, να κάνουμε τις αναγκαίες προπαρασκευαστικές ενέργειες, η κυβέρνηση ζήλεψε τον αντιμνημονιακό λόγο του ΣΥΡΙΖΑ και άρχισε έναν αντιμνημονιακό διαγωνισμό – τουλάχιστον σε επίπεδο ρητορικής – για να δείξει στους ψηφοφόρους ότι «ξέρετε, εμείς είμαστε περισσότερο αντιμνημονιακοί από τον ΣΥΡΙΖΑ, εμείς θα διώξουμε τα κακά προγράμματα, εμείς δεν χρειάζεται να δανειζόμαστε άλλο από τους θεσμικούς πιστωτές και μπορούμε να δανειστούμε από τις αγορές φθηνότερα, ότι δεν χρειαζόμαστε προληπτική γραμμή στήριξης».

Το αποτέλεσμα είναι, ότι αυτή τη στιγμή η χώρα δεν πέτυχε ούτε έναν από τους τρεις αυτούς στόχους που είχε θέσει η κυβέρνηση και βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια συζήτηση επώδυνη για το σύνολο των Ελλήνων. Οι οποίοι λένε, «μα αν υπήρχε αυτό το success story, αν η Ελλάδα είχε λύσει τα βασικά της προβλήματα, τότε γιατί οι Ευρωπαίοι ξανά συζητούν, ότι ίσως είναι προτιμότερη η λύση, η Ελλάδα να φύγει από την Ευρωζώνη;» Δεν έχει κανείς ευθύνη για το γεγονός, ότι επανήλθε αυτή η συζήτηση; Μια συζήτηση, βεβαίως, που την τροφοδοτεί και ο ΣΥΡΙΖΑ με τις δημόσιες τοποθετήσεις και ανακοινώσεις που κάνει. Ένα κόμμα που υπερασπίζεται τον ευρωπαϊκό του προσανατολισμό την ίδια στιγμή προτείνει ως δυνητικούς συνεργάτες το ΚΚΕ, την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, τους ΑΝΕΛ, οι οποίοι όλοι έχουν ένα σαφή αντιευρωπαϊκό προσανατολισμό.

Και αναρωτιέμαι, όταν λοιπόν βγαίνει και κάνει τέτοιες τοποθετήσεις ο ΣΥΡΙΖΑ, πώς ταυτόχρονα θα υπηρετήσει και τον πρωταρχικό του σκοπό που είναι – λέει – να μείνει μέσα στη ζώνη του ευρώ; Αυτά είναι ερωτήματα, τα οποία είναι πολύ χρήσιμο και κρίσιμο να απαντηθούν.

Ένας φίλος μου λέει, ρώτησε τον κύριο Σαχινίδη «ο Παπανδρέου είχε ή δεν είχε διαβούλευση με τον Στρος Καν έξι μήνες πριν από το πρώτο Μνημόνιο»;

Εάν επικοινώνησε ο κύριος Παπανδρέου πριν το Μάιο του 2010 με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, για να ζητήσει συμβουλευτική στήριξη, προκειμένου να γίνει αναδιοργάνωση των φορολογικών υπηρεσιών, είναι κάτι το οποίο δύσκολα μπορεί κανείς να το αμφισβητήσει. Δεδομένου μάλιστα, ότι το ΔΝΤ – και ευχαριστώ τον φίλο που έθεσε την ερώτηση και μου δίνει την ευκαιρία να αναφερθώ σχετικά – το είχε καλέσει για πρώτη φορά η κυβέρνηση Καραμανλή με Υπουργό Οικονομικών τον κ. Αλογοσκούφη. Ας κάνει μια αναζήτηση στο ιστολόγιο και θα δει ότι πρόσκληση υπήρχε από το 2005, προκειμένου να προχωρήσουμε στην αναμόρφωση των φορολογικών μας Αρχών και στην αναμόρφωση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους.

Βέβαια, ξέρετε, ότι και ο Καραμανλής λέει, ότι από τον Φεβρουάριο του 2009, έξι μήνες πριν από τις εκλογές είχε ενημερώσει τον Γιώργο Παπανδρέου για την κατάσταση της οικονομίας και επομένως, θα μπορούσε εκεί να είχε επιτευχθεί μια συναίνεση και να μην είχαμε φτάσει στα Μνημόνια.

Εγώ προσωπικά θα ήθελα πάρα πάρα πολύ να πω ότι αυτό ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Αλλά βρίσκομαι δυστυχώς αντιμέτωπος με μια άλλη πραγματικότητα….

Τον είχε καλέσει, πάντως, αν θυμάστε στο Μαξίμου.

Θυμάμαι πάρα πολύ καλά εκείνη την πρόσκληση, όπως θυμάμαι και πάρα πολύ καλά, κύριε Χατζηνικολάου, ότι τα μέτρα που πρότεινε τότε η κυβέρνηση Καραμανλή ήταν της τάξης του 1%. Δηλαδή, μόλις ένα μικρό κομμάτι από το έλλειμμα του 15,6%…

Σε αυτό, έχετε δίκιο.

Και προσπαθούσε με το 1% να ξεπεράσει τα τεράστια προβλήματα.

Σε αυτό έχετε δίκιο, γιατί προεκλογικά ο Καραμανλής μιλούσε απλώς για «μη αυξήσεις». Έλεγε «δεν θα δοθούν αυξήσεις». Όμως, εσείς λέγατε «λεφτά υπάρχουν» και με το που αναλάβατε την κυβέρνηση το 2009, μοιράσατε και χρήματα.

Από φόρο, τον οποίο βάλαμε στις επιχειρήσεις που είχαν κέρδη.

Διπλή ζημιά, δηλαδή. Και στην αγορά ζημιά και μοιράσατε χρήματα.

Όλες αυτές οι συζητήσεις είναι πολύ χρήσιμες, γιατί βοηθούν στην αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας. Εάν όμως βρίσκεται ένας νεαρός στο ακροατήριο μας, 25 χρονών που έχει πάρει κάποιο πτυχίο, θα πει «ο κύριος Χατζηνικολάου και ο κύριος Σαχινίδης καλά κάνουν και συζητούν για το παρελθόν. Για το γεγονός όμως, ότι υπάρχουν 1 εκατομμύριο άνεργοι, θα συζητήσουν για τις προτάσεις που καταθέτουν τα κόμματα;»

Στο παρελθόν, η ελληνική οικονομία είχε τη δυνατότητα, όταν πήγαινε καλά, όταν έτρεχε με ρυθμό ανάπτυξης 3-4% το χρόνο, να δημιουργεί 50.000 θέσεις εργασίας. Αν απλώς από εδώ και στο εξής, περάσουμε σε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης και επαναλάβουμε τον ιστορικό μας εαυτό, αυτό σημαίνει, ότι κάποιος που είναι σήμερα 20 χρονών και αν δημιουργούνται 50.000 θέσεις εργασίας το χρόνο, αν είναι ο τελευταίος που θα βρει δουλειά, αυτό θα είναι μετά από είκοσι χρόνια. Αυτό το θέμα, αντί να είναι το μόνο θέμα της δημόσιας συζήτησης, να κληθούν τα κόμματα όλα, το ΠΑΣΟΚ, η Νέα Δημοκρατία, ο ΣΥΡΙΖΑ, να καθίσουν στο ίδιο τραπέζι και να συζητήσουν…

Σε αυτό δεν διαφωνώ καθόλου, αλλά ξέρετε η κοινωνία έχει την αίσθηση, ότι αυτό δεν μπορούν να το διορθώσουν αυτοί που το δημιούργησαν.  

Έχω πει επανειλημμένως, ότι το πρόβλημα αυτό δεν το δημιουργήσαμε εμείς. Να σας υπενθυμίσω, ότι η ύφεση προϋπήρχε του Μνημονίου.

Δεν εννοώ εσάς συγκεκριμένα. Εννοώ, τις κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ που προηγήθηκαν.

Για αυτό λοιπόν λέω, αυτή την στιγμή αδικούμε όλους αυτούς που έχουν μια αγωνία, που βρέθηκαν αντιμέτωποι με την χειρότερη μορφή της κρίσης, να μην έχει η οικογένεια στο σπίτι ούτε έναν εργαζόμενο, εάν δεν συζητούμε για προγράμματα και προτάσεις πολιτικής, ποιος έχει την δυνατότητα, ποιος πιστεύει στο ρόλο των ιδιωτικών επενδύσεων.

Καταθέτω δημόσια την άποψη, ότι ανεξάρτητα από το μέγεθος των δημοσίων επενδύσεων, ανεξάρτητα από ευρωπαϊκά προγράμματα, η ελληνική οικονομία έχει ανάγκη μέσα στα επόμενα τρία χρόνια από 30 δις ιδιωτικών επενδύσεων. Αυτές οι ιδιωτικές επενδύσεις, για να γίνουν, είτε από ιδιώτες Έλληνες επενδυτές είτε από ξένους, θα πρέπει να έχουμε ένα σταθερό πολιτικό κλίμα, ένα διαφανές φορολογικό πλαίσιο και βεβαίως, πίστη από τους ανθρώπους που θα διαχειρίζονται τη χώρα στην επόμενη κυβέρνηση, ότι ο ιδιωτικός τομέας σε μια μεικτή οικονομία έχει έναν θετικό ρόλο και μπορεί να συνεισφέρει. Εάν, λοιπόν, συλλήβδην απορρίπτουμε κάθε ιδιωτική επένδυση, εάν πιστεύουμε ότι μόνο το Δημόσιο έχει πόρους – που δεν θα έχει ούτως ή άλλως, λόγω των οικονομικών συνθηκών – να επενδύσει για να λύσει το πρόβλημα της οικονομίας, φοβάμαι ότι πορευόμαστε σε λάθος δρόμο.

Θα προκαλούσα και θα παρακαλούσα, λοιπόν, τους συναδέλφους σε αυτές τις συζητήσεις που είναι να γίνουν σε αυτές τις λίγες ημέρες – γιατί είναι η πιο μικρή προεκλογική περίοδος με την οποία έχουμε ποτέ βρεθεί αντιμέτωποι – να συμφωνήσουμε στην ανάγκη να καταθέσει ο καθένας το περιεχόμενο ενός ελληνικού σχεδίου, που θα είναι το σχέδιο με το οποίο θα προσέλθουν στο τραπέζι των συζητήσεων μεταξύ τους τα κόμματα, να γίνει μια συζήτηση και μετά με αυτό να πάμε να συζητήσουμε στο τραπέζι των Ευρωπαίων.

Ο φίλος μου ο Κωνσταντίνος, ακροατής, λέει «ωραία τα λέει ο κύριος Σαχινίδης αλλά ο κύριος Παπανδρέου ήταν αυτός που είχε πει «ένας εργαζόμενος σε κάθε οικογένεια». Νομίζει ότι το ξεχάσαμε τόσο γρήγορα»;

Δεν έχει ξεχάσει ποτέ κανείς, το παραμικρό. Απλώς να υπενθυμίσω στο φίλο ακροατή, ότι ανάλογα προβλήματα με αυτά που βρέθηκε αντιμέτωπη η Ελλάδα, βρέθηκαν και η Πορτογαλία, και η Ιρλανδία, και η Κύπρος και η Ισπανία. Η ανεργία στην Ισπανία είναι αυτή τη στιγμή 25%. Η Ελλάδα δεν είναι η μόνη χώρα με υψηλή ανεργία. Κι η Ευρώπη δεν στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων. Κι ενώ γίνεται συζήτηση για ένα διευρωπαϊκό πρόγραμμα επενδύσεων 300 δις σε μια νομισματική ένωση που δεν έχει έναν ομοσπονδιακό κοινοτικό προϋπολογισμό, αντί να σπεύσουν να προχωρήσουν στη συγκέντρωση αυτών των κεφαλαίων και να αρχίσουν αυτές οι επενδύσεις για να τονωθούν οι οικονομίες, δυστυχώς ακόμη και τώρα που η Ευρώπη απειλείται από στασιμότητα και αποπληθωρισμό, η Ευρώπη καθυστερεί.

Για αυτό ο κόσμος έχει αναπτύξει αυτή τη στάση του προβληματισμού απέναντι στην Ευρώπη. Διότι, θεωρεί, ότι οι χώρες, οι εθνικές κυβερνήσεις έχουν σχετικά δεμένα τα χέρια τους και η Ευρώπη δεν ανταποκρίνεται με την ταχύτητα που πρέπει απέναντι σε αυτές τις κρίσιμες ώρες και συνθήκες.

Κύριε Σαχινίδη, σας ευχαριστώ θερμά για αυτή τη συζήτηση.

Κι εγώ σας ευχαριστώ πολύ, καλή χρονιά.