Αρθογραφία - Συνεντεύξεις

Συνέντευξη Φίλιππου Σαχινίδη, Υποψηφίου Βουλευτή ΠΕ Λάρισας, στο Ρ/Σ «ΑΘΗΝΑ 9,84» και στο δημοσιογράφο Άρη Τόλιο.

Έχουμε στην τηλεφωνική γραμμή ένα από τα σημαντικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ, πρώην πλέον, γιατί συντάσσεται με τον Γιώργο Παπανδρέου, τον πρώην Υπουργό Εθνικής Οικονομίας. Κύριε Βουλευτή, στην περιοχή της Λάρισας φαντάζομαι, κύριε Φίλιππε Σαχινίδη, γιατί πρέπει να λέμε και τις περιοχές τώρα.

Βεβαίως. Υποψήφιος βουλευτής στο Νομό Λάρισας.

Άρθρο Φίλιππου Σαχινίδη, Υποψηφίου Βουλευτή ΠΕ, Λάρισας, στην Εφημερίδα Των Συντακτών, το Σάββατο 3 Ιανουαρίου 2015.

Οι σημαντικότερες μεταπολεμικές κατακτήσεις των δυνάμεων του Ευρωπαϊκού Δημοκρατικού Σοσιαλισμού ήταν η επίτευξη της συνύπαρξης της Δημοκρατίας με τον καπιταλισμό και η διασφάλιση της κοινωνικής σταθερότητας μέσω πολιτικών καταπολέμησης των κοινωνικών ανισοτήτων.

Όλα αυτά έγιναν πραγματικότητα όταν οι δυνάμεις της Σοσιαλδημοκρατίας, με βάση την προπολεμική εμπειρία, κατανόησαν ότι, χωρίς έλεγχο των αγορών, παρέμβαση του κράτους για ενίσχυση της ζήτησης σε συνθήκες ύφεσης και για παροχή κοινωνικών υπηρεσιών, ο καπιταλισμός με τις περιοδικές κρίσεις του θέτει σε κίνδυνο τη Δημοκρατία και την κοινωνική συνοχή.

Η παγκοσμιοποίηση σε συνδυασμό με την ΟΝΕ, η οποία μέχρι την κρίση λειτουργούσε με ένα ατελές θεσμικό πλαίσιο, βρήκαν απροετοίμαστη την Ευρωπαϊκή Σοσιαλδημοκρατία.

Η τελευταία από τη δεκαετία του 1990 είχε κάνει σημαντικές υποχωρήσεις έναντι της πάγιας θέσης της για τον ρόλο των αγορών. Επιπρόσθετα, η δημιουργία της ΟΝΕ περιόρισε την αποτελεσματικότητα των κρατικών παρεμβάσεων για την αντιμετώπιση βραχυχρόνιων υφέσεων, ειδικά στα κράτη με μεγάλο χρέος.

Η διεθνής χρηματοοικονομική κρίση που ξέσπασε το 2008 ανέτρεψε την κυρίαρχη πεποίθηση ότι ο ρυθμιστικός ρόλος του κράτους είναι επιζήμιος για την οικονομία και πρέπει να περιοριστεί. Όπως και ότι ο καπιταλισμός μπορεί να συνεχίσει να παράγει πλούτο χωρίς σκαμπανεβάσματα που απειλούν την κοινωνική συνοχή. Ανέτρεψε και τη δοξασία ότι η Δημοκρατία κυριάρχησε σε όλο τον κόσμο και κανείς δεν μπορεί να την αμφισβητήσει.

Οι πολίτες σήμερα αισθάνονται ότι πολλές επιλογές των εθνικών κυβερνήσεων υπαγορεύονται από τις αγορές και υποβάλλουν σε τεράστιο κοινωνικό και οικονομικό κόστος τις χώρες. Ότι ο ρόλος των εθνικών κυβερνήσεων στην ευρωζώνη είναι περιορισμένος, καθώς τα εργαλεία πολιτικής για την αντιμετώπιση της κρίσης είναι περιορισμένα. Ότι η Ευρώπη άργησε πολύ να πάρει αποφάσεις για να προστατέψει το ευρωπαϊκό όραμα ή λειτούργησε τιμωρητικά σε χώρες όπως η Ελλάδα.

Έτσι, τροφοδοτούνται ακραίες, αντιευρωπαϊκές και αντισυστημικές απόψεις, αφού δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις δεν έχουν τα χρονικά περιθώρια ή τη δυνατότητα να αντιμετωπίσουν με κοινωνικά δίκαιο τρόπο προβλήματα που απασχολούν τους πολίτες.

Η Ελλάδα βρέθηκε στο επίκεντρο της κρίσης αυτής και χτυπήθηκε όσο ποτέ άλλοτε. Πλήρωσε τίμημα ίσο με αυτό που πλήρωσαν οι ΗΠΑ στην κρίση του 1929.

Η αντιμετώπιση της κρίσης από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ είχε ιδιαίτερες δυσκολίες. Ο ρόλος των ανώτατων εισοδηματικά στρωμάτων που συγκροτούν-μέσω του έλεγχου σε ΜΜΕ και τράπεζες – ισχυρές ομάδες πίεσης επηρέασε τον τρόπο αντιμετώπισης της κρίσης αλλά και την κατανομή των βαρών. Στέρησε από το πολιτικό δυναμικό νομιμοποίηση στις επιλογές τους, στον βαθμό που η τελική κατανομή των βαρών είναι ασύμμετρη και οι συνέπειες της κρίσης για τα κατώτερα και μεσαία εισοδηματικά στρώματα είναι μακροπρόθεσμες.

Η χώρα πηγαίνει ξανά σε πρόωρες εκλογές. Η κυβερνητική συμμαχία που θα προκύψει από την επόμενη Βουλή θα έχει καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της μελλοντικής πορείας της χώρας. Οι προτεραιότητες της επόμενης κυβέρνησης θα πρέπει να είναι η ασφαλής και βιώσιμη έξοδος στις αγορές, η ανασυγκρότηση του παραγωγικού προτύπου και η διασφάλιση ότι η ανάπτυξη θα διαχέει τα οφέλη σε όλα τα εισοδηματικά στρώματα, με προτεραιότητα σε όσους θίχτηκαν από την κρίση. Τομείς στους οποίους η κυβέρνηση καθυστέρησε σημαντικά.

Αυτό που φάνηκε από τον Ιούνιο του 2012 και μετά είναι ότι στη Βουλή χρειάζονται δυνάμεις που θα ασκούν αυστηρό έλεγχο σε κυβερνήσεις συνεργασίας. Διαφορετικά, οι δυνάμεις που επιθυμούν την επιστροφή στην «κανονικότητα» που μας οδήγησε στην κρίση του 2009, είναι έτοιμες να θέσουν σε κίνδυνο την ασφαλή και οριστική έξοδο της χώρας από την κρίση.

Επτά χρόνια μετά το ξέσπασμα της κρίσης, η οποία άφησε βαθειά σημάδια στην ελληνική κοινωνία, ήρθε η ώρα οι δυνάμεις που κινούνται στον χώρο του Δημοκρατικού Σοσιαλισμού, του Προοδευτικού Κέντρου, της Μεταρρυθμιστικής Αριστεράς και της Πολιτικής Οικολογίας να αποτολμήσουν ένα νέο ξεκίνημα.

Να συγκροτήσουν μια ισχυρή κοινοβουλευτική παρουσία που θα εργαστεί για τη διαμόρφωση μιας πλειοψηφίας στην ελληνική κοινωνία. Για την ολοκλήρωση ενός προγράμματος προοδευτικών μεταρρυθμίσεων που θα αλλάξει το παραγωγικό πρότυπο της χώρας.

Σε συνεργασία με αντίστοιχες δυνάμεις στην Ευρώπη, να εργαστούν για την αποκατάσταση του ρόλου της πολιτικής έναντι των αγορών. Με αναγνώριση της ανάγκης για δημοσιονομική σταθερότητα, ισχυρότερο ρυθμιστικό ρόλο για το κράτος, αλλά και ενίσχυση των πολιτικών στήριξης όσων θίγονται από τις κρίσεις του καπιταλισμού. Προκειμένου να εξανθρωπιστεί η παγκοσμιοποίηση και να θωρακιστεί η Δημοκρατία από τους κινδύνους που την απειλούν. Αυτό είναι το πρόταγμα για τις προοδευτικές δυνάμεις της χώρας σε αυτές τις εκλογές.

Άρθρο Φίλιππου Σαχινίδη, Υποψηφίου Βουλευτή ΠΕ, Λάρισας, στην εφημερίδα «ΗΜΕΡΗΣΙΑ».

Λανθασμένες εκτιμήσεις και σχεδιασμοί από την πλευρά της κυβέρνησης και η έλλειψη πολιτικής βούλησης από την αντιπολίτευση για την επίτευξη συναίνεσης προκειμένου να εκλεγεί Πρόεδρος της Δημοκρατίας οδηγούν τη χώρα ξανά σε πρόωρες εκλογές.

Το γεγονός αυτό ενίσχυσε την αβεβαιότητα για τις προοπτικές της ελληνικής οικονομίας και είχε ως αποτέλεσμα να επανέλθει η συζήτηση για το Grexit.

Όπως συνέβη και μεταξύ των εκλογών Μαΐου και Ιουνίου 2012. Τότε εξαιτίας της ΝΔ η οποία επέμενε να οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές και στα πρόθυρα της κατάρρευσης.

Η επαναφορά τη συζήτησης αυτής δεν φαίνεται να προβληματίζει την κυβέρνηση.

Ο δε ΣΥΡΙΖΑ με μια απλοϊκή προσέγγιση την εντάσσει στους μηχανισμούς τρομοκράτησης των πολιτών προκειμένου να μην ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ.

Η κυβέρνηση θα έπρεπε να ανησυχεί για την επαναφορά του Grexit δεδομένου ότι στα επιτεύγματά της εντάσσει την σταθεροποίηση της οικονομίας και την πρόοδο που έχει καταγραφεί με τη εξάλειψη των δίδυμων ελλειμμάτων.

Οφείλει να εξηγήσει στους πολίτες το παραπάνω παράδοξο. Πως δηλαδή ενώ σταθεροποιήθηκε η οικονομία κινδυνεύει με κατάρρευση επειδή προκηρύχτηκαν εκλογές.

Δυστυχώς, τόσο η Κυβέρνηση όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ αποφεύγουν συστηματικά να μιλήσουν για τα πραγματικά διλλήματα της χώρας από το 2009.

H ΝΔ ειδικά δείχνει να μην διδάχτηκε το παραμικρό από τα Ζάππεια.

Το πρόβλημα της χώρας δεν είναι το Μνημόνιο αλλά τα διαρθρωτικά προβλήματα του παραγωγικού προτύπου τα οποία, σε συνδυασμό με τον υπερδανεισμό της περιόδου 2004-2009, μας οδήγησαν στο Μνημόνιο. Τα προβλήματα αυτά δεν έχουν εξαλειφθεί.

Είναι γνωστό εδώ και δύο χρόνια ότι το δεύτερο πρόγραμμα σε ότι αφορά το ευρωπαϊκό σκέλος του τελειώνει το Δεκέμβριο του 2014.

Επομένως η χώρα όφειλε έγκαιρα να προετοιμαστεί για την ομαλή και ασφαλή έξοδο στις αγορές.

Αυτό προϋπέθετε προετοιμασία ώστε η έξοδος στις αγορές να είναι αποτέλεσμα ουσιαστικής αποκατάστασης της εμπιστοσύνης των αγορών στην Ελλάδα.

Η προετοιμασία έπρεπε να περιλαμβάνει την αναγνώριση της ανάγκης ότι για ένα μικρό χρονικό διάστημα η χώρα θα έχει μια προληπτική γραμμή πίστωσης.

Για να διασφαλιστεί και να ενισχυθεί περαιτέρω η αξιοπιστία της χώρας χρειαζόταν η προετοιμασία να περιλαμβάνει και ένα Εθνικό Σχέδιο με μεταρρυθμίσεις με προοδευτικό πρόσημο που θα ενεργοποιούσαν τις διαδικασίες μετασχηματισμού του παραγωγικού προτύπου.

Επιπρόσθετα, το Εθνικό Σχέδιο θα περιελάμβανε ένα σκέλος με πρωτοβουλίες για την αντιμετώπιση των κοινωνικών συνεπειών της ανεργίας και της αύξησης της φτώχειας.

Τίποτε από όλα αυτά δεν συνέβη. Κανείς από την κυβέρνηση δεν προβληματίστηκε από τους κραδασμούς της δεύτερης εξόδου στις αγορές που συνέπεσε με την κατάρρευση μιας Πορτογαλικής τράπεζας και έστειλε ένα ηχηρό σήμα κινδύνου.

Αντίθετα υιοθέτησαν μια ρητορική αντίστοιχης αυτής του ΣΥΡΙΖΑ διακηρύσσοντας ότι φεύγει το Μνημόνιο, ότι δεν χρειάζεται προληπτική γραμμή πίστωσης και ότι τα υπόλοιπα κεφάλαια του ΔΝΤ μπορούμε να τα δανειστούμε από τις αγορές φθηνότερα.

Το ζητούμενο για τη χώρα μετά τις εκλογές δεν είναι πώς θα διώξει το Μνημόνιο το οποίο τελειώνει τον Φεβρουάριο του 2015.

Αλλά πως θα έχουμε μια οικονομία ανταγωνιστική.

Πως θα μπορεί το Δημόσιο και οι ιδιώτες μετά τον Φεβρουάριο να δανείζονται από τις διεθνείς αγορές με όρους ανταγωνιστικούς για να καλύπτουν τις χρηματοδοτικές τους ανάγκες.

Ο ΣΥΡΙΖΑ επιχειρεί να συντηρήσει το τεχνητό δίλλημα Μνημόνιο-Αντιμνημόνιο που του επέτρεψε να πολλαπλασιάσει την εκλογική του βάση.

Αδυνατεί να παρουσιάσει πρόταση για την αλλαγή παραγωγικού προτύπου. Υπόσχεται μόνο κατάργηση των 400 νόμων που ψηφίστηκαν.

Αδυνατεί να μας πει πως η χώρα θα εξασφαλίσει ομαλή έξοδο στις αγορές. Υπόσχεται μόνο ότι θα συζητήσει διαγραφή χρέους.

Αδυνατεί να αναγνωρίσει ότι προϋπόθεση για να περάσει η χώρα σε υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης είναι η προσέλκυση ιδιωτικών επενδύσεων της τάξης των 30 δις στην επόμενη τριετία.

Αυτό το νούμερο αφορά επενδύσεις πέρα από τις δημόσιες επενδύσεις που είναι αναγκαίες προκειμένου να αποκατασταθεί η παραγωγική βάση που καταστράφηκε πριν ή κατά τη διάρκεια της κρίσης.

Αυτές οι επενδύσεις θα αποτελέσουν το εφαλτήριο για την συγκρότηση μιας οικονομίας ανταγωνιστικής που θα δημιουργεί υγιείς θέσεις εργασίας και νέα εισοδήματα για τους εργαζόμενους.

Έτσι, η οικονομία θα δημιουργεί και τους αναγκαίους πόρους για να χρηματοδοτεί την παροχή κοινωνικών υπηρεσιών προς τους πολίτες.

Τα κόμματα στις εκλογές αυτές οφείλουν να παρουσιάσουν το Εθνικό Σχέδιο τους για το νέο παραγωγικό πρότυπο της χώρας και επ’ αυτών να γίνει η δημόσια συζήτηση για το πώς η Ελλάδα θα κινηθεί με ασφάλεια σε μια νέα πορεία.

Συνέντευξη στο Ρ/Σ "Σκαϊ 100,3" στην εκπομπή "Ημερολόγιο" με τον Παύλο Τζίμα, την Παρασκευή 12 Δεκεμβρίου 2014

Ο Βουλευτής του ΠΑΣΟΚ και πρώην Υπουργός Οικονομικών κ. Φίλιππος Σαχινίδης είναι στην άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής. Καλημέρα σας κ. Σαχινίδη.

Συνέντευξη στην εβδομαδιαία εφημερίδα “larissanet” και τον δημοσιογράφο Λευτέρη Παπαστεργίου, την Παρασκευή 28 Νοεμβρίου 2014

1)      Κύριε υπουργέ τα τελευταία εικοσιτετράωρα συμβαίνουν πράγματα στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ τα οποία μυρίζουν «τελικό ξεκαθάρισμα» μιας κατάστασης η οποία υπόβοσκε στο εσωτερικό του κινήματος για αρκετό καιρό. Βρισκόμαστε όντως στο σημείο μηδέν;

Υπερασπίζομαι την άποψη ότι το ΠΑΣΟΚ, χρειάζεται να ανασυγκροτηθεί. Οι προσκλήσεις του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ κ. Ε. Βενιζέλου προς συγγενικά κόμματα για συνεργασία δεν βρήκαν ανταπόκριση. Την ίδια στιγμή οι πρωτοβουλίες που δρομολογήθηκαν μετά τις ευρωεκλογές δεν ενεργοποιούν πολίτες που στήριξαν το ΠΑΣΟΚ και επιλέγουν τώρα να μένουν αποστασιοποιημένοι. Η πρόταση λοιπόν για ένα Συνέδριο όπου θα εξεταστούν όλα στοχεύει στο να αποκτήσουν ξανά φωνή οι πολίτες αυτοί με προοπτική ένα νέο ξεκίνημα του ΠΑΣΟΚ.  Θεωρώ λοιπόν αναγκαίο να ρωτήσουμε τον κόσμο του ΠΑΣΟΚ για το μέλλον της παράταξης – το αντίθετο μου φαίνεται αδιανόητο .