Συνεντεύξεις

Συνέντευξη στον Γιώργο Νούλη στην Εφημερίδα "Ελευθερία" Ο πρώην υπ. Οικονομικών εξηγεί στην "Ε" γιατί απέτυχαν τα δύο πρώτα μνημόνια, ποιες οι προϋποθέσεις για να πετύχει το τρίτο και πόσο κοντά είμαστε στο επόμενο…

» Το αν θα πάμε σε τέταρτο μνημόνιο θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από τις επιλογές της κυβέρνησης. Διότι τα μνημόνια ούτε σκίζονται ούτε καταργούνται με νόμους. Τα μνημόνια είναι αχρείαστα μόνο όταν έχεις μια οικονομία ανταγωνιστική, βιώσιμους ρυθμούς ανάπτυξης και έχεις θέσει σε έλεγχο τα δημόσια οικονομικά της χώρας»…

Με τα λόγια αυτά και δίνοντας την προσωπική του εκτίμηση στα σενάρια των τελευταίων ημερών για το αν τελικά οδηγούμαστε σε συμφωνίες που υποκρύπτουν ένα νέο συμπληρωματικό μνημόνιο, ο Λαρισαίος πρώην υπουργός Οικονομικών Φίλιππος Σαχινίδης σε συνέντευξή του στην «Ε» αποτιμά τις αποφάσεις του πρόσφατου Eurogroup, αναδεικνύει τις προϋποθέσεις που θα διευκόλυναν την επιστροφή στην ανάπτυξη, εκφράζει τον προβληματισμό και την ανησυχία του για τις αντοχές της πραγματικής οικονομίας και της κοινωνίας μετά τη λήψη των τελευταίων μέτρων καθιστώντας όπως τονίζει δυσκολότερη την επίτευξη των στόχων…

Θεωρώντας τέλος πως η Ε.Ε. πρέπει να προχωρήσει σε πιο γενναίες αποφάσεις για το χρέος ο κ. Σαχινίδης εξηγεί γιατί είμαστε ακόμη η μόνη χώρα σε μνημόνιο, αναλύει τους λόγους που δεν πέτυχαν τα δύο πρώτα μνημόνια και αποκαλύπτει υπό ποιες προϋποθέσεις θα πετύχει το τρίτο…

* Κύριε Σαχινίδη πώς αποτιμάτε τις εξελίξεις από το πρόσφατο Eurogroup; Θεωρείτε πως μπορούν να συνεισφέρουν στην επανεκκίνηση της οικονομίας;

– Οι αποφάσεις του eurogroup πρέπει να αξιολογηθούν με γνώμονα τη συνεισφορά τους στην προσπάθεια για επανεκκίνηση της οικονομίας και ασφαλή επιστροφή στις αγορές. Η επανεκκίνηση της οικονομίας προϋποθέτει μεταξύ άλλων και την οριστική αντιμετώπιση του προβλήματος του χρέους. Όποιες όμως σημαντικές αποφάσεις για το χρέος ληφθούν, θα εφαρμοστούν κυρίως μετά το 2018. Αντίθετα, τα δημοσιονομικά μέτρα ύψους 5,6 δισ. και ιδιαίτερα η αύξηση των άμεσων και έμμεσων φόρων σε συνθήκες περιορισμένης ρευστότητας, με capital controls, θα οδηγήσουν σε παράταση της ύφεσης που ξεκίνησε από το 2008. Τις υφεσιακές συνέπειες των μέτρων μπορούν να ανασχέσουν μόνο οι ιδιωτικές επενδύσεις οι οποίες δημιουργούν νέες θέσεις εργασίας και νέα εισοδήματα. Η κυβέρνηση όμως εξακολουθεί να είναι αρνητική ή επιφυλακτική με τις ιδιωτικές επενδύσεις. Η παράταση της ύφεσης βλάπτει την οικονομία και δυσκολεύει την έγκαιρη και ασφαλή έξοδο της χώρας στις αγορές.

* Συμμερίζεστε τη γενικότερη αισιοδοξία ότι είμαστε κοντά στο κλείσιμο της αξιολόγησης και στην οριοθέτηση ενός γενικού πλαισίου για την ελάφρυνση του ελληνικού χρέους;

– Με την κατάθεση και ψήφιση στο προσεχές διάστημα του πολυνομοσχεδίου για έμμεσους φόρους, «κόκκινα» δάνεια, νέο ταμείο ιδιωτικοποιήσεων και το μηχανισμό αυτόματης δημοσιονομικής προσαρμογής, η χώρα θα έχει ολοκληρώσει τις υποχρεώσεις που απορρέουν από το τρίτο Μνημόνιο έτσι ώστε στο επόμενο Eurogroup να κλείσει η πρώτη αξιολόγηση. Στο Eurogroup αυτό είναι πιθανό να εξειδικευτούν και οι αποφάσεις για τις ενέργειες ελάφρυνσης του χρέους. Οι κύριες παρεμβάσεις όμως στο χρέος φαίνεται ότι θα γίνουν μετά το 2018 όταν θα έχει τελειώσει το τρίτο Μνημόνιο.

* Η πολιτική σας εμπειρία και πολύ περισσότερο η θητεία σας σε οικονομικό υπουργείο σάς επιτρέπει να αποκηρύξετε την άποψη ότι η ανάληψη πρωτοβουλιών για τη διευθέτηση του χρέους δεν θα περάσει μέσα από σκληρότερα μέτρα; Αποκλείετε να υπάρξει ένα τέταρτο μνημόνιο που θα εξασφαλίζει την περαιτέρω χρηματοδότηση της οικονομίας έναντι νέων δεσμεύσεων για όσα δεν θα έχουν υλοποιηθεί και την επικαιροποίηση των απαιτήσεων;

– Σύμφωνα με τις ανακοινώσεις του πρόσφατου Eurogroup η Ελλάδα καλείται να θεσμοθετήσει μέτρα ύψους 5,6 δισ. ευρώ προκειμένου να πετύχει τη δημιουργία πρωτογενούς πλεονάσματος ύψους 3,5% του ΑΕΠ το 2018. Σε περίπτωση απόκλισης από τον στόχο για το πρωτογενές πλεόνασμα η Ελλάδα δεσμεύτηκε ότι θα θεσμοθετήσει ένα αυτόματο μηχανισμό δημοσιονομικής προσαρμογής ώστε οι όποιες αποκλίσεις να αντιμετωπίζονται έγκαιρα. Αν λοιπόν υπάρξουν αποκλίσεις από τους στόχους για το 2016 τότε η χώρα θα πρέπει το 2017 να πάρει μέτρα – κυρίως περικοπές δαπανών – για να τις εξαλείψει. Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα που βρίσκεται σε μνημόνιο έξι χρόνια μετά την υπογραφή του πρώτου μνημονίου όταν όλες οι άλλες χώρες που μπήκαν σε μνημόνια έχουν πλέον πρόσβαση στις αγορές και επέστρεψαν σε ανάπτυξη.

Το αν θα πάμε σε τέταρτο μνημόνιο θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από τις επιλογές της κυβέρνησης. Διότι τα μνημόνια ούτε σκίζονται ούτε καταργούνται με νόμους. Τα μνημόνια είναι αχρείαστα μόνο όταν έχεις μια οικονομία ανταγωνιστική, βιώσιμους ρυθμούς ανάπτυξης και έχεις θέσει σε έλεγχο τα δημόσια οικονομικά της χώρας.

 * Οι αντοχές της πραγματικής οικονομίας και της κοινωνίας μετά και το νέο ασφαλιστικό – φορολογικό διώχνουν τις ανησυχίες όσον αφορά στην ικανότητα της χώρας να αποπληρώσει το χρέος και να παράξει τα αναγκαία κατ΄ έτος πλεονάσματα;

– Θεωρώ ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να παράξει πρωτογενή πλεονάσματα ύψους 3,5% του ΑΕΠ για χρονικό διάστημα μιας δεκαετίας. Πολύ περισσότερο που η προσπάθεια αυτή στηρίζεται κυρίως στην αύξηση των φορολογικών συντελεστών σε μια περίοδο περιορισμένης ρευστότητας και περιορισμένης φοροδοτικής ικανότητας. Δεν είναι τυχαίο ότι οι ανείσπρακτες οφειλές προς το δημόσιο έχουν φτάσει τα 87 δισ. Εκτιμώ ότι η φοροδιαφυγή και η εισφοροδιαφυγή θα ενταθούν καθιστώντας δυσκολότερη την επίτευξη των στόχων.

Για αυτό θεωρώ ότι οι Ευρωπαίοι πρέπει να προχωρήσουν σε πιο γενναίες αποφάσεις για το χρέος ώστε ο στόχος για το πρωτογενές πλεόνασμα να είναι πολύ χαμηλότερος από το 3,5% του ΑΕΠ. Εμείς θα αναλάβουμε την ευθύνη για την ολοκλήρωση μεταρρυθμίσεων από τη δικαιοσύνη και τη δημόσια διοίκηση μέχρι τη λειτουργία του πολιτικού συστήματος. Αυτό θα διευκόλυνε την επιστροφή στην ανάπτυξη και θα ενίσχυε την αξιολόγηση για τη δυνατότητα εξυπηρέτησης του χρέους.

* Καθώς συμπληρώνονται έξι χρόνια από την υπογραφή του πρώτου μνημονίου, γιατί νομίζετε πως Ελλάδα είναι η μόνη χώρα της ευρωζώνης που παραμένει σε πρόγραμμα; Γιατί τα δύο πρώτα μνημόνια απέτυχαν να οδηγήσουν με ασφάλεια τη χώρα στις αγορές;

– Θα αναφερθώ στους τρεις σημαντικότερους κατά τη γνώμη μου παράγοντες. Ο πρώτος αφορά στην έλλειψη ή υπονόμευση κατά την πορεία εφαρμογής, της αξιοπιστίας των προγραμμάτων. Για παράδειγμα όταν η κ. Μέρκελ και ο κ. Σαρκοζί αποφάσισαν τον Οκτώβριο του 2010 στην Ντοβίλ ότι αν μια χώρα προσφεύγει στον ευρωπαϊκό μηχανισμό θα αξιολογείται πρώτα η βιωσιμότητα του χρέους της, αυτόματα ακυρώθηκε η αξιοπιστία του πρώτου ελληνικού προγράμματος που εγκρίθηκε τον Μάιο του 2010. Οι επενδυτές άρχισαν να ανησυχούν για το ενδεχόμενο «κουρέματος» του ελληνικού χρέους και πουλήσανε τα ομόλογα με αποτέλεσμα να ανεβούν ξανά τα σπρεντς τα οποία είχαν αρχίσει να πέφτουν μεταξύ Μαΐου και Οκτωβρίου του 2010.

Το δεύτερο ελληνικό πρόγραμμα είχε πρόβλημα αξιοπιστίας εξαιτίας του υψηλού δημοσιονομικού στόχου για το πρωτογενές πλεόνασμα, 4,5% του ΑΕΠ. Η Ελλάδα τα τελευταία σαράντα χρόνια ποτέ δεν πέτυχε τη δημιουργία τόσο υψηλών δημοσιονομικών πλεονασμάτων. Πώς θα τα πετύχαινε τώρα;

Ο δεύτερος παράγοντας σχετίζεται με την έλλειψη ευρύτερων πολιτικών και κοινωνικών συναινέσεων αναγκαίων για την αντιμετώπιση της κρίσης όπως φάνηκε και από την επιτυχή έξοδο τριών χωρών της ευρωζώνης από τα μνημόνια. Αναφέρομαι στις Ιρλανδία, Πορτογαλία και Κύπρο. Η άγονη αντιπολίτευση και ο στείρος αντιμνημονιακός λόγος αρχικά από τη ΝΔ με προγράμματα τύπου Ζαππείων και μετέπειτα από τον ΣΥΡΙΖΑ με τα προγράμματα Θεσσαλονίκης εξηγεί γιατί είμαστε ακόμη η μόνη χώρα σε μνημόνιο.

Τέλος, ένας άλλος παράγοντας σχετίζεται με τη λεγόμενη «ιδιοκτησία» του προγράμματος. Όλες οι κυβερνήσεις γνωρίζοντας το μεγάλο πολιτικό κόστος που συνεπαγόταν η εφαρμογή των όσων προβλέπονταν στο πρόγραμμα αντιμετώπιζαν τα προγράμματα ως κάτι που επιβλήθηκε από τους ξένους. Καμία όμως κυβέρνηση δεν κατάθεσε ένα δικό της πρόγραμμα με βάση το οποίο και για όσο θα διαρκούσε η εφαρμογή του, οι θεσμικοί δανειστές θα ήταν διατεθειμένοι να καλύψουν τις χρηματοδοτικές ανάγκες της χώρας για να αντιμετωπιστούν οι ανισορροπίες της οικονομίας.

* Το τρίτο μνημόνιο δεν μπορεί να βοηθήσει την ελληνική κυβέρνηση να χτίσει τo δικό της «success story» μέσω της συμμόρφωσης στο πρόγραμμα;

– Η χώρα μπορεί να επιστρέψει με ασφάλεια στις αγορές αρκεί η κυβέρνηση να εφαρμόσει τις δεσμεύσεις που ανέλαβε με την υπογραφή του τρίτου μνημονίου τον Αύγουστο του 2015 και να προχωρήσει σε όλες τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις που θα καταργήσουν το πελατειακό κράτος που μας οδήγησε στην κρίση το 2009. Αν η χώρα έχει να επιδείξει αποτελέσματα στο πεδίο των μεταρρυθμίσεων τότε μπορεί να διεκδικήσει μείωση του στόχου για πρωτογενές πλεόνασμα και να διευκολύνει την επιστροφή στην ανάπτυξη. Και βέβαια έχει πολύ μεγάλη σημασία να εφαρμόζει τα όσα νομοθετεί. Γιατί πολλοί πιστεύουν ότι οι υποχρεώσεις της κυβέρνησης εξαντλούνται στην νομοθέτηση όσων δεσμεύσεων περιλαμβάνονται στο μνημόνιο. Όμως το μεγάλο πρόβλημα είναι η μη εφαρμογή τους –παρότι έχουν ψηφιστεί- όπως έχει πλέον φανεί από την εξαετή εμπειρία με τα Μνημόνια.

Μια από τις επιπτώσεις της κρίσης στη λειτουργία του πολιτικού συστήματος υπήρξε η ανατροπή της μεταπολιτευτικής αρχιτεκτονικής όπου κυριάρχησε ο δικομματισμός με το ΠΑΣΟΚ και την ΝΔ.

Η εκλογική κατάρρευση του ΠΑΣΟΚ μεταξύ 2009-2015 και η ανάδειξη του ΣΥΡΙΖΑ σε κυρίαρχη πολιτική δύναμη πέραν της δεξιάς, οδήγησε στην εκτίμηση ότι ο παλαιός δικομματισμός μπορεί να αντικατασταθεί από ένα νέο δικομματισμό με τον ΣΥΡΙΖΑ και την ΝΔ.

Η εκτίμηση αυτή στηρίζεται στις υποθέσεις ότι:

α) η ΝΔ και ο ΣΥΡΙΖΑ σταδιακά θα γίνουν μεγάλα πολυσυλλεκτικά κόμματα ώστε να σχηματίζουν αυτοδύναμα κυβερνήσεις

β) ο χώρος της ελληνικής σοσιαλδημοκρατίας δεν θα μπορέσει να ανασυνταχτεί.

Σήμερα είναι δύσκολο να γίνει πρόβλεψη για το ποια από τα οκτώ κόμματα της βουλής θα συνεχίσουν να υπάρχουν στις επόμενες η μεθεπόμενες εκλογές. Μπορεί όμως να ισχυριστεί κάποιος ότι ο κατακερματισμός των μεγάλων κομμάτων και η ανάδειξη νέων, ήρθε για να μείνει.

Η εκτίμηση αυτή στηρίζεται στην εμπειρία που υπάρχει από τις πολιτικές εξελίξεις και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, ιδιαίτερα μετά το ξέσπασμα της διεθνούς κρίσης.

Αυτό που φαίνεται είναι ότι τα «καθιερωμένα» κόμματα που ανήκουν στην ομάδα των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών από τη μία και του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος από την άλλη χάνουν σταθερά έδαφος. Η πτώση είναι πιο μεγάλη για τα Σοσιαλιστικά, Σοσιαλδημοκρατικά και Εργατικά κόμματα.

Ο μεγάλος κερδισμένος είναι κυρίως νέα εθνικιστικά, ξενοφοβικά και λαϊκιστικά κόμματα της δεξιάς και σε ορισμένες περιπτώσεις λαϊκιστικά κόμματα της αριστεράς.

Επομένως, η επιδιωκόμενη ανασύνταξη της πολιτικής σκηνής προς ένα νέο δικομματισμό είναι υπό αίρεση και θα κριθεί σε μεγάλο βαθμό από την δυνατότητα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ να βγάλει τη χώρα από την ύφεση και τη στασιμότητα.

Για να βγει όμως η χώρα από την κρίση και να αντιμετωπίσει μεγάλα προβλήματα όπως το προσφυγικό, την αναθεώρηση του ασφαλιστικού συστήματος, τη θέσπιση ενός σταθερού φορολογικού πλαισίου κλπ, είναι αναγκαίες ευρύτερες πολιτικές συναινέσεις. Αυτές ήταν παρούσες σε όλες τις χώρες που βγήκαν από τα μνημόνια.

Επομένως ο κίνδυνος που διατρέχουμε αν τελικά επικρατήσει ο νέος δικομματισμός, είναι να οδηγηθεί η χώρα σε περιπέτειες επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ και η ΝΔ δεν μπορούν να πετύχουν αυτές τις συναινέσεις.

Ο ΣΥΡΙΖΑ μετά την υπογραφή του Τρίτου Μνημονίου απέδειξε ότι η αφήγηση του για την ύπαρξη ενός άλλου δρόμου ήταν κενή περιεχομένου. Τώρα λοιπόν επιχειρεί το χτίσιμο μιας νέας αφήγησης… Κατ’ αυτήν, η διαπραγματευτική του στάση καθίσταται πλέον αυτοσκοπός, προκειμένου να παρατείνει την παραμονή του στην κυβέρνηση και όχι μέσο για την βελτίωση των όρων της συμφωνίας και την επιτάχυνση της εξόδου από την κρίση.

Μιλά για συναινέσεις αλλά υπονομεύει την διαμόρφωση ευρύτερων συναινέσεων καταγγέλλοντας όλες τις άλλες πολιτικές δυνάμεις. Η ΝΔ από την πλευρά της όπως φάνηκε και από τη στάση της στο ασφαλιστικό ή το προσφυγικό είναι δέσμια του λαϊκισμού.

Η μεγάλη ανατροπή στα σχέδια για το νέο δικομματισμό μπορεί να έρθει μόνο μέσα από την ανασύνταξη του χώρου της ελληνικής σοσιαλδημοκρατίας η οποία είναι κατακερματισμένη.

Το τελευταίο διάστημα κόμματα και κινήσεις του χώρου αυτού έχουν κατανοήσει ότι αν παραμείνει κατακερματισμένος τότε δεν θα έχουν την παραμικρή δυνατότητα να εργαστούν για να διαμορφώσουν τους όρους και τις προϋποθέσεις για την έξοδο της χώρας από την κρίση. Ούτε θα έχουν ρόλο στη χάραξη της πορείας που πρέπει να ακολουθήσει η Ελλάδα στην Μεταμνημονιακή περίοδο.

Είναι ευθύνη πλέον των σοσιαλδημοκρατικών δυνάμεων την 12η ώρα να αναλάβουν πρωτοβουλίες για να ανασυντάξουν τον χώρο και να εργαστούν για την έξοδο της χώρας από την κρίση. Αποτελεί θετική εξέλιξη η ανάληψη πρωτοβουλιών για την ανασύνταξη του χώρου.

Το Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών στα συμπεράσματα της σύσκεψης της 19 Μαρτίου 2016 επεσήμανε ότι αντιμετωπίζει θετικά κάθε ειλικρινή πρωτοβουλία για την ανασυγκρότηση του προοδευτικού χώρου. Με όρους ισοτιμίας χωρίς αποκλεισμούς καλούνται σε συνεργασία οι δυνάμεις που αυτοπροσδιορίζονται ότι ανήκουν στο χώρο του Δημοκρατικού Σοσιαλισμού, του πολιτικού φιλελευθερισμού, της πολιτικής οικολογίας και της ευρωπαϊκής και μεταρρυθμιστικής αριστεράς.

Οι προκλήσεις για την χώρα οκτώ χρόνια μετά την έναρξη της ύφεσης και έξι χρόνια μετά την υπογραφή του πρώτου μνημονίου παραμένουν μεγάλες. Οι πολίτες απογοητευμένοι από την μέχρι τώρα λειτουργία των πολιτικών δυνάμεων αναζητούν προοπτική.

Τώρα που κατέρρευσαν οι μύθοι για εύκολες αντιμνημονιακές λύσεις η χώρα έχει ανάγκη από αλήθειες και πολιτικές δυνάμεις που θα προχωρήσουν σε όλες τις αναγκαίες διαρθρωτικές αλλαγές.

Να διευκολύνουμε τις παραγωγικές και καινοτόμες κοινωνικές δυνάμεις να επενδύσουν για να παράξουν πλούτο και να επιστρέψουμε σε βιώσιμους ρυθμούς ανάπτυξης.

Αυτή είναι η προϋπόθεση για δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και αντιμετώπισης των προβλημάτων κοινωνικής συνοχής που προκάλεσε η αύξηση των κοινωνικών ανισοτήτων κατά την περίοδο της κρίσης.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΦΙΛΙΠΠΟΥ ΣΑΧΙΝΙΔΗ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΠΑΤΡΩΝ «ΠΡΩΪΝΗ ΓΝΩΜΗ» την Τετάρτη 17 Φεβρουαρίου 2016

Κύριε Σαχινίδη η ελληνική κοινωνία «βράζει». Που βλέπετε να καταλήγει όλος αυτός ο θυμός και η αγανάκτηση του κόσμου για τις αδιάκοπες πολιτικές λιτότητας;

Η Ελλάδα το 2014 έχασε την ευκαιρία να κλείσει το δεύτερο πρόγραμμα και να αφήσει πίσω της τα μνημόνια, βγαίνοντας στις αγορές όπως το πέτυχαν και οι άλλες χώρες που ήταν σε πρόγραμμα.

Τα σφάλματα της κυβέρνησης Σαμαρά και η λαϊκιστική και δημαγωγική αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ είχαν ως αποτέλεσμα, να μην κλείσει ποτέ η πέμπτη επισκόπηση του δεύτερου προγράμματος και η χώρα να βρεθεί μετέωρη όταν η βουλή απέτυχε να εκλέξει Πρόεδρο της Δημοκρατίας και πήγαμε σε εκλογές.

Υπενθυμίζω ότι, η χώρα δεν είχε πετύχει πρόσβαση στις αγορές αλλά ήταν και χωρίς πρόγραμμα καθώς αυτό τελείωνε το 2014. Στη συνέχεια, η αδιέξοδη διαπραγματευτική στρατηγική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, που προέκυψε από το εκλογικό αποτέλεσμα του Ιανουαρίου 2015, οδήγησε το καλοκαίρι του 2015 στην επιβολή των capital controls, στην παράταση της ύφεσης για όγδοο χρόνο και στην υπογραφή του Τρίτου Μνημονίου.

Ας αναρωτηθούμε λοιπόν όλοι – για να αποφασίσουμε πως πρέπει να κινηθούμε από εδώ και πέρα – που θα ήταν σήμερα η Ελλάδα αν από την πρώτη στιγμή που ξέσπασε η κρίση το 2009 είχε κτιστεί ένα ευρύ μέτωπο πολιτικής συναίνεσης και συνεννόησης ώστε η χώρα να προχωρήσει στις αναγκαίες αλλαγές.

Η χώρα για να ξεφύγει από την κρίση πρέπει να αποκτήσει μια δυναμική και εξωστρεφή οικονομία έτσι ώστε ο ελληνικός καπιταλισμός να σταθεί ανταγωνιστικά στον παγκόσμιο καταμερισμό εργασίας. Έτσι μόνο, θα αρχίσει η οικονομία να αναπτύσσεται, να δημιουργούνται νέες θέσεις εργασίας και να στηριχτούν όσοι έχουν ανάγκη.

 

Ολοένα και περισσότερα στελέχη και του Κινήματος μιλούν για την ανάγκη συγκρότησης ενός νέου ενιαίου μετώπου στο χώρο της Κεντροαριστεράς. Πώς μπορεί να επιτευχθεί αυτό;

Ο χώρος των δυνάμεων του Δημοκρατικού Σοσιαλισμού είναι κατακερματισμένος και η πορεία του φθίνει συνεχώς από το 2012 και μετά. Στις τελευταίες εκλογές, αθροιστικά όλες οι δυνάμεις του χώρου πέτυχαν το χαμηλότερο ποσοστό.

Πολιτικά ο μεγάλος κερδισμένος είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, στον οποίο μετακινήθηκε ένα σημαντικό ποσοστό των ψηφοφόρων του χώρου γιατί υποσχέθηκε ότι θα διαγράψει το χρέος, θα βάλει τέρμα στη λιτότητα και τα μνημόνια, θα διέγραφε χρέη νοικοκυριών και επιχειρήσεων στο όνομα της εντολής που θα έπαιρνε από τους πολίτες. Αν και η αφήγηση ήταν προβληματική και σαθρή, αφού, εντολή πολιτών είχαν και οι κυβερνήσεις των ευρωπαϊκών χωρών οι οποίες με κανένα τρόπο δεν θα δεχόντουσαν να διαγραφεί το χρέος της Ελλάδας προς αυτές, εντούτοις οι ψηφοφόροι του χώρου απογοητευμένοι από την πολύχρονη κρίση μετακινήθηκαν προς το ΣΥΡΙΖΑ. Έτσι, του έδωσαν τη δυνατότητα – δυο φορές – από κοινού με τους ΑΝΕΛ, να συγκροτήσει μια ετερόκλητη κυβερνητική συμμαχία για να υλοποιήσει όσα υποσχέθηκε.

Σήμερα η αντιμνημονιακή αφήγηση του ΣΥΡΙΖΑ αποδομείται, καθώς οι θέσεις του ισοπεδώνονται μπρος στην κυβερνητική πραγματικότητα αλλά την ίδια στιγμή αδυνατεί να καταθέσει μια ρεαλιστική πρόταση εξόδου από την κρίση. Έτσι, οι ψηφοφόροι του βλέπουν ότι, αντί να σκίσει τα μνημόνια υπέγραψε το τρίτο -αφού στο μεταξύ οδήγησε τη χώρα σε αδιέξοδες επιλογές.

Τώρα, λοιπόν, που κατέρρευσαν οι μύθοι της κρίσης, ήρθε η ώρα να συζητήσουμε από την αρχή για την ανασύνταξη της ελληνικής Σοσιαλδημοκρατίας, η οποία καλείται σε αυτές τις συνθήκες να καταθέσει μια ρεαλιστική πρόταση εξόδου από την κρίση και ένα όραμα για την Ελλάδα μετά τα Μνημόνια.

 

Υπάρχει ενδεχόμενο συνεργασίας με τη «Δημοκρατική Συμπαράταξη»;

Ο Πρόεδρος του Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών, πολύ πριν τις εκλογές του Σεπτεμβρίου, είχε αναλάβει πρωτοβουλίες για συνεργασία του Κινήματος με τις πολιτικές δυνάμεις του χώρου επομένως και με τη Δημοκρατική Συμπαράταξη. Τελικά, όπως θυμάστε, στις εκλογές του Σεπτεμβρίου το ΠΑΣΟΚ αρνήθηκε τη συνεργασία με το Κίνημα, λέγοντας ότι το Κίνημα έπρεπε να διαλυθεί και τα στελέχη του να επιστρέψουν στο ΠΑΣΟΚ.

Το τι θα συμβεί στο μέλλον θα εξαρτηθεί από τους όρους και της προϋπόθεσης της συζήτησης για την ανασύνταξη της ελληνικής Σοσιαλδημοκρατίας. Μια βασική προϋπόθεση για να προχωρήσουν οι συζητήσεις είναι, όσοι συμμετέχουν στις εργασίες για την ανασύνταξη –ανεξάρτητα από την παρούσα κομματική τους ή μη ένταξη – δεν θα ετεροπροσδιορίζονται ούτε θα φαντασιώνονται πως θα γίνουν υπουργοί του κ. Μητσοτάκη ή του κ. Τσίπρα, αλλά θα εργαστούν με υπευθυνότητα για την έξοδο της χώρας από την κρίση και την ανασύνταξη της Σοσιαλδημοκρατίας.

Αρκετοί αποδίδουν στον Πρόεδρο του Κινήματος Γιώργο Παπανδρέου, την είσοδο της Ελλάδας στα μνημόνια. Μήπως αυτός είναι ο κύριος λόγος που εκλογικά σημειώσατε μικρά ποσοστά;

Επτά χρόνια μετά τον δημοσιονομικό εκτροχιασμό του 2009, στη δημόσια συζήτηση εξακολουθούν να παραμένουν ισχυρές διάφορες μυθοπλασίες για το ποια ήταν η πραγματική οικονομική κατάσταση της χώρας ιδιαίτερα την περίοδο μεταξύ 2007-2009, που τελικά οδήγησε την χώρα εκτός αγορών και σε αναγκαστικό δανεισμό από τους θεσμικούς πιστωτές. Μυθοπλασίες, που εξυπηρετούν πολιτικές σκοπιμότητες τόσο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ όσο και της ΝΔ.

Για την ιστορία λοιπόν, η χώρα μπήκε στα μνημόνια εξαιτίας της ανερμάτιστης διακυβέρνησης της χώρας από τη ΝΔ και τον Κώστα Καραμανλή την περίοδο 2004-2009, που οδήγησε το χρέος από τα 180 δις το 2004 στα 290 δις το 2009 και επέτρεψε το έλλειμμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών να φτάσει στο 14,5% του ΑΕΠ το 2007 και το δημοσιονομικό έλλειμμα στο 15,5% του ΑΕΠ το 2009.

Ο Γιώργος Παπανδρέου έχει λοιδορηθεί όσο κανείς άλλος πολιτικός στη μεταπολίτευση, προφανώς γιατί, την κρίσιμη στιγμή πήρε τις δύσκολες αποφάσεις για να σταθεί η χώρα. Να θυμίσω, ότι κάποιοι από τη σημερινή κυβέρνηση πρότειναν ως προτιμητέα λύση το 2010 να άφηνε τη χώρα να χρεοκοπήσει.

Σήμερα, που πλέον δοκιμάστηκαν όλοι και όλες οι φερόμενες ως εναλλακτικές προτάσεις, από τα Ζάππεια μέχρι και αυτές της Θεσσαλονίκης, βλέπουμε τα αποτελέσματα για τη χώρα.

Η αδυναμία να καταγράψουμε μια καλύτερη επίδοση στις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015 οφείλεται στο μικρό χρονικό διάστημα που είχαμε στη διάθεσή μας για τη μάχη των εκλογών, στην πτωτική πορεία όλου του χώρου καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ είχε ισχυρή δυναμική αλλά και σε λάθη δικά μας.

 

Το γεγονός ότι δεν συμμετείχατε στις εκλογές του περασμένου Σεπτεμβρίου σας έχει αφήσει εκτός πολιτικού «κάδρου». Πώς θα επανακάμψετε;

Ο τρόπος για να επανακάμψει το Κίνημα στην πολιτική σκηνή περνά, κυρίως, μέσα από τη σκληρή και συστηματική δουλειά όλων των μελών του.

 

Ξεκινά η συγκρότηση, επί της ουσίας, του ΚΙΔΗΣΟ μέσω και του συνεδρίου. Ποιοι είναι οι βασικοί άξονες που θα καθορίσουν τις ιδεολογικές και πολιτικές θέσεις του Κινήματος;

Η συζήτηση στο Συνέδριο πρέπει να ξεκινά από το ερώτημα, αν οι κοινωνικές δυνάμεις που θέλει να εκφράσει το Κίνημα έχουν καταλήξει σε μια ενιαία αφήγηση για το πώς έφτασε η χώρα σε κατάρρευση. Έτσι μόνο, θα μπορέσει να συντάξει μια αξιόπιστη και ρεαλιστική πρόταση εξόδου από την κρίση αλλά και ένα όραμα για την Ελλάδα μετά τα μνημόνια.

Το θεσμικό έλλειμμα ήταν αυτό που επέτρεψε, σε μεγάλο βαθμό, τη δημιουργία των δημοσιονομικών ελλειμμάτων και των ελλειμμάτων στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών που οδήγησαν στον αναγκαστικό δανεισμό.

Επομένως, η πρότασή μας για την επόμενη ημέρα πρέπει να βάζει στο επίκεντρο των προτεραιοτήτων μας την εξάλειψη του πελατειακού κράτους και την οικοδόμηση της κοινωνικής εμπιστοσύνης προς τους θεσμούς.

Πρέπει, επίσης, να προσδιοριστεί με σαφήνεια το ποιους αφορά, γιατί δεν μπορεί να αφορά όλους. Η συζήτηση αυτή πρέπει να αφορά όλους, όσοι:

  • πρεσβεύουν τις αξίες της ελευθερίας, της ισότητας, της αλληλεγγύης και του σεβασμού στο περιβάλλον,
  • πιστεύουν ότι μόνο οι αγορές δεν οδηγούν πάντα στα καλύτερα οικονομικά αποτελέσματα και άρα χρειάζονται κανόνες, θεσπιζόμενοι από ένα σύγχρονο επιτελικό κράτος που θα παρακολουθεί την εφαρμογή τους,
  • ιεραρχούν σαν προέχουσα επιλογή την παραγωγή, ώστε να διασφαλισθεί η αναδιανομή,
  • έχουν απαλλαγεί από το σύνδρομο του κρατισμού αλλά ταυτόχρονα θέτουν ως πρωταρχική προτεραιότητα τη μείωση των ανισοτήτων,
  • αντιλαμβάνονται ότι η κρίση υπήρξε το αποτέλεσμα του πελατειακού κράτους και της αδυναμίας της ελληνικής οικονομίας να ανταποκριθεί στις προκλήσεις της παγκοσμιοποίησης και της ΟΝΕ,
  • υπερασπίζονται την ανάγκη για έγκαιρες προοδευτικές μεταρρυθμίσεις ώστε η χώρα να διεκδικεί επάξια το δικό της μερίδιο στον παγκόσμιο καταμερισμό εργασίας,
  • αντιστέκονται στις σειρήνες του λαϊκισμού αλλά αγαπούν και σέβονται ότι είναι λαϊκό.

Συνέντευξη του Φίλιππου Σαχινίδη στο thecaller.gr, στον Δημήτρη Παπαγεωργίου, στις 25 Ιανουαρίου 2016

1) Ποιες θα πρέπει να είναι κατά τη γνώμη σας οι εξελίξεις για το μέλλον της Κεντροαριστεράς; Πως τάσσεστε στην πρόταση της Φώφης Γεννηματά;

 

Έξι χρόνια μετά την εκδήλωση της μεγαλύτερης μεταπολεμικής οικονομικής κρίσης στη χώρα ο χώρος της ελληνικής σοσιαλδημοκρατίας, στις εκλογές του Σεπτέμβρη 2015, αθροιστικά κατέγραψε το χαμηλότερο ποσοστό. Σήμερα είναι κατακερματισμένος. Αν μείνει ως έχει κινδυνεύει με μεγαλύτερη συρρίκνωση. Αυτό εξηγεί σε ένα σημαντικό βαθμό τις αναζητήσεις για τους όρους και τις προϋποθέσεις ανασύνταξης του.

Σε αυτές τις δύσκολες όμως για τους πολίτες συνθήκες ο κόσμος έχει αρχίσει να κουράζεται από τη συνεχή συζήτηση για τις προοπτικές ανασύνταξης του χώρου αυτού. Γιατί μοιάζει με συζήτηση που δεν οδηγεί πουθενά.

Γιατί διαπιστώνει ότι ακόμη δεν έχουν γίνει κατανοητοί οι λόγοι που οδήγησαν την ελληνική σοσιαλδημοκρατία στην παρούσα κατάσταση. Δεν έχει συζητηθεί ποιες κοινωνικές συμμαχίες θέλει να εκφράσει σήμερα και με ποιο πολιτικό πρόγραμμα να τις οργανώσει μετά τις θεμελιακές κοινωνικές και οικονομικές ανακατατάξεις των τελευταίων χρόνων. Δεν έχει παρουσιάσει μια αξιόπιστη και ρεαλιστική πρόταση εξόδου από το Μνημόνιο αλλά ούτε και πως οραματίζεται την Ελλάδα μετά τα Μνημόνια. Ούτε ποιές αλλαγές είναι αναγκαίες ώστε να προστατευτεί η χώρα και να μην ξαναβρεθεί αντιμέτωπη με παρόμοια κρίση.

Όσοι λοιπόν αγωνιούν ειλικρινά για το μέλλον και την προοπτική του χώρου θα πρέπει να κατανοήσουν ότι τώρα ίσως είναι η τελευταία ευκαιρία για την ανασύνταξη του. Κάθε πρόταση για την ανασύνταξη του χώρου είναι ευπρόσδεκτη και επομένως και η πρόταση της κ. Γεννηματά. Όλες όμως πρέπει να αξιολογούνται ως προς τις απαντήσεις που προσφέρουν στο ερώτημα που θέλουμε να πάει ο τόπος ή τι θέλουμε να γίνουμε όταν μεγαλώσουμε. Γιατί μόνο έτσι θα κερδίσουν σε όρους αξιοπιστίας και θα δημιουργήσουν ακροατήριο ιδιαίτερα ανάμεσα στη νέα γενεά που φαίνεται ότι μας έχει γυρίσει την πλάτη. Στη συνέχεια μπορούν να συζητηθούν όλα τα υπόλοιπα ζητήματα που αφορούν την πορεία προς ένα ιδρυτικό συνέδριο αλλά και η εκλογή αρχηγού και επικύρωση θέσεων και ονόματος από τους πολίτες.

 

2) Ποιους θα πρέπει να περιλαμβάνει η νέα Κεντροαριστερά; Μπορείτε να μου αναφέρετε πρόσωπα και παρατάξεις;

 

Όλους όσους πιστεύουν στις αξίες της ελευθερίας, της ισότητας της αλληλεγγύης και του σεβασμού στο περιβάλλον. Αυτούς που πιστεύουν ότι μόνο οι αγορές δεν οδηγούν πάντα στα καλύτερα οικονομικά αποτελέσματα και χρειάζονται κανόνες που θα θεσπίζονται από ένα σύγχρονο επιτελικό κράτος που θα παρακολουθεί την εφαρμογή τους. Αυτούς που πιστεύουν ότι η παραγωγή πρέπει να προηγηθεί της αναδιανομής. Αυτούς που έχουν απαλλαγεί από το σύνδρομο του κρατισμού αλλά ταυτόχρονα θέτουν ως πρωταρχική προτεραιότητα τη μείωση των ανισοτήτων. Όσοι αντιλαμβάνονται ότι η κρίση υπήρξε το αποτέλεσμα του πελατειακού κράτους και της αδυναμίας της ελληνικής οικονομίας να ανταποκριθεί στις προκλήσεις της παγκοσμιοποίησης και της ΟΝΕ. Που υπερασπίζονται τη ανάγκη για έγκαιρες προοδευτικές μεταρρυθμίσεις ώστε η χώρα να διεκδικεί επάξια το δικό της μερίδιο στον παγκόσμιο καταμερισμό εργασίας. Όσοι αντιστέκονται στις σειρήνες του λαϊκισμού αλλά αγαπούν και σέβονται ότι είναι λαϊκό. Πολίτες με αυτές τις αντιλήψεις είναι διάσπαρτοι σε πολλά διαφορετικά κόμματα. Επομένως, δεν είναι ζήτημα προσώπων ή πολιτικών παρατάξεων αλλά αξιών και αρχών που θέλουν να υπηρετήσουν για μια δικαιότερη κοινωνία με μικρότερες ανισότητες.

 

3) Ο κ. Θεοδωράκης προσκάλεσε συγκεκριμένα πρώην στελέχη του ΠΑΣΟΚ στο Ποτάμι. Θεωρείτε ότι το Ποτάμι πρέπει να παίξει κύριο ρόλο σε αυτό το εγχείρημα;

 

Στο Ποτάμι αναζήτησαν πολιτική στέγη προοδευτικές κοινωνικές δυνάμεις που επιθυμούν την αλλαγή ή ενίσχυση των θεσμών, το μετασχηματισμό της οικονομίας ώστε να γίνει πιο ανταγωνιστική και εξωστρεφής. Είναι απόλυτα λογικό να προσδοκά κανείς και να επιθυμεί να συμμετάσχουν αυτές οι δυνάμεις στην ανασύνταξη του χώρου.

 

4) Πως θα πρέπει να οριοθετηθεί αυτή η νέα Κεντροαριστερά απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ και την Νέα Δημοκρατία; Τι πιστεύετε για τον Αλέξη Τσίπρα και τον Κυριάκο Μητσοτάκη;

 

Με βάση τα δεδομένα πριν από την κρίση η ΝΔ ήταν ο παραδοσιακός αντίπαλος και ο ΣΥΡΙΖΑ ο δυνητικός σύμμαχος. Μετά από όσα έχουν συμβεί την τελευταία πενταετία και ειδικότερα μετά την εγκατάλειψη αρχικά από τη ΝΔ και πολύ πρόσφατα από τον ΣΥΡΙΖΑ των αντιμνημονιακών λαβάρων τα κόμματα αυτά από κοινού με τη ελληνική σοσιαλδημοκρατία συμφωνούν στην ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας και στην παραμονή στην ευρωζώνη.

Βεβαίως η Ευρώπη που οραματιζόμαστε δεν είναι κατ’ ανάγκη η ίδια. Ούτε έχουμε τις ίδιες ευαισθησίες ή προτεραιότητες σε πολλά ζητήματα όπως φάνηκε από την στάση που τήρησε η Ευρώπη στην οικονομική κρίση ή σε ζητήματα όπως το προσφυγικό ή η κλιματική αλλαγή.

Ο Συντηρητισμός είναι βραχυπρόθεσμα σαγηνευτικός αλλά μεσομακροπρόθεσμα καταστροφικός. Με τη ΝΔ οι διαφορές αφορούν την φορολογική πολιτική, τον έλεγχο των αγορών, τη αυστηρή οριοθέτηση σχέσεων εκτελεστικής και νομοθετικής εξουσίας έναντι ισχυρών οικονομικών συμφερόντων, το ρόλο του κοινωνικού κράτους και των κοινωνικών δικαιωμάτων, την αναγκαιότητα στην άμεση αντιμετώπιση των κοινωνικών ανισοτήτων αλλά και την προστασία του περιβάλλοντος.

Ο ΣΥΡΙΖΑ εκπροσωπεί τη Συντήρηση αλλά με άλλο πρόσημο. Με το ΣΥΡΙΖΑ υπάρχουν μεγάλες διαφορές ως προς το μέγεθος και το ρόλο του κράτους, των ιδιωτικών επενδύσεων ή ακόμη και τις μεταρρυθμίσεις που πρέπει να γίνουν για να βγει η χώρα από την κρίση. Αλλά και ως προς τις αντιλήψεις για την άσκηση της εξουσίας, το σεβασμό στους θεσμούς τη διαφάνεια και τη λογοδοσία.

 

5) Αρκετοί πρώην σύντροφοι σας, βρίσκονται πλέον στον ΣΥΡΙΖΑ. Σε αυτούς θα έπρεπε να απευθυνθεί η νέα Κεντροαριστερά;

 

Είναι προφανές ότι οι ψηφοφόροι που οδήγησαν τον Σύριζα από το 3,5% το 2009 στο 35% το 2015 μπορεί να μετακινηθούν ξανά. Το πιο πιθανό είναι ότι καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ υποχωρεί συνεχώς σε σχέση με την αντιμνημονιακή αφήγηση που περίτεχνα οικοδόμησε από το 2010 μέχρι το 2015 θα χάνει υποστηρικτές. Πολλοί από αυτούς θα επαναπροσδιορίσουν τη στάση τους και πιθανότατα θα επιστρέψουν στο σοσιαλδημοκρατικό χώρο. Κάποιοι άλλοι μπορεί να προχωρήσουν σε ακραίες επιλογές.

Σε ότι αφορά τα στελέχη που προσχώρησαν στο ΣΥΡΙΖΑ στο όνομα μιας «ντεμέκ» προσήλωσης σε αριστερά ιδεώδη θα πρέπει να απαντήσουν αν σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα προλαβαίνουν να μετακινηθούν ξανά και να επιστρέψουν στο χώρο από τον οποίο ξεκίνησαν και εγκατέλειψαν στην πρώτη δυσκολία.

Συνέντευξη Φίλιππου Σαχινίδη στην εφημερίδα FREE SUNDAY και στη δημοσιογράφο Αγγελική Σπανού, στις 03 Μαΐου 2015

-Ποιο σενάριο θεωρείτε επικρατέστερο; Ρήξη, συμφωνία ή/και εκλογές;

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ δεν έχει εντολή για ρήξη δηλαδή έξοδο από τη ευρωζώνη, ή χρεοκοπία εντός της ευρωζώνης που μαθηματικά θα μας οδηγήσει στο τέλος και εκτός Ευρώπης. Δεν έχει εντολή να μας γυρίσει δεκαετίες πίσω. Η εντολή της είναι για επίτευξη συμφωνίας η οποία θα βοηθήσει τη χώρα να βγει από την επταετή ύφεση, να στηρίζεται πλέον στις δικές της δυνάμεις ώστε να βγει στις αγορές.

-Διαπραγμάτευση για πρώτη φορά που λέει ο ΣΥΡΙΖΑ ή χάσιμο χρόνου σε βάρος της οικονομίας που λέει η αντιπολίτευση;

Διαπραγμάτευση σκληρή και μάλιστα σε πολύ πιο αντίξοες συνθήκες έκανε και η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ του Γ. Παπανδρέου προκειμένου να πεισθεί η Ευρώπη να δημιουργήσει το μηχανισμό στήριξης.

Να υπενθυμίσω ότι το δημοσιονομικό έλλειμμα του 2009 ήταν 36 δις και η χώρα ήταν παντελώς αναξιόπιστη λόγω των πλαστών στατιστικών στοιχείων μέχρι το 2009, όπως επιβεβαίωσε η Έκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Παρά τις αντίξοες συνθήκες, η τότε κυβέρνηση πέτυχε δάνεια ύψους 240 δις ευρώ και τη μεγαλύτερη διαγραφή χρέους που έγινε ποτέ. Όποιος πιστεύει ότι αυτά έγιναν χωρίς σκληρές διαπραγματεύσεις ζει σε άλλο κόσμο.

Σήμερα, οι συνθήκες διαπραγμάτευσης είναι ασύγκριτα πιο ευνοϊκές, οπότε είναι ακατανόητη η προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ να τις εμφανίσει ως τιτάνια προσπάθεια.

Ωστόσο, οι διαπραγματεύσεις αυτές είναι εξίσου κρίσιμες για τους πολίτες γιατί όσο διατηρείται και ενισχύεται η αβεβαιότητα και η έλλειψη ρευστότητας στην οικονομία τόσο απομακρύνεται η έξοδος από την κρίση. Η αβεβαιότητα και η περιορισμένη ρευστότητα από την αρχή αυτής της κρίσης ήταν τα πιο υφεσιακά μέτρα που έπληξαν την οικονομία.

-Πώς προδιαγράφεται το μέλλον μας; Κάπως σαν σύρσιμο μέσα στο ευρώ;

Η Ελλάδα ολοκλήρωσε την προσαρμογή μηδενίζοντας τα μεγάλα δίδυμα ελλείμματα που την οδήγησαν σε αδυναμία δανεισμού από τις αγορές. Τώρα ήρθε η ώρα και για την Ελλάδα να επωφεληθεί από τα χαμηλά επιτόκια και τα άφθονα κεφάλαια τα οποία υπάρχουν ως αποτέλεσμα της πολιτικής ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ.

Αυτό προϋποθέτει μια συμφωνία με τους θεσμικούς δανειστές η οποία θα οδηγήσει την Ελλάδα σε τροχιά εξόδου στις αγορές. Δεν τελειώνεις με τα Μνημόνια σκίζοντάς τα ή καταργώντας τα με ένα άρθρο, αλλά όταν πετυχαίνεις να δανείζεσαι από τις αγορές.

-Δεν έχει δίκιο να πει κανείς ότι μετά από πέντε χρόνια αδιέξοδης λιτότητας δεν γινόταν παρά να συμβεί ένα άγριο ξέσπασμα;

Η δημοσιονομική προσαρμογή που ακολούθησε η Ελλάδα ήταν πολύ βίαιη εξαιτίας του πρωτοφανούς δημοσιονομικού εκτροχιασμού ειδικά της διετίας 2007-2009.

Ωστόσο, δεν ήταν γραπτό η κρίση να διαρκέσει τόσα πολλά χρόνια. Αναζητήστε τα αίτια στην έλλειψη συναίνεσης και την πολιτική αστάθεια στη χώρα. Πόσες κυβερνήσεις αλλάξαμε από την αρχή της κρίσης; Και συγκρίνετε με ό,τι συνέβη στις άλλες χώρες που μπήκαν σε πρόγραμμα μετά από εμάς και έχουν ήδη βγει από αυτό ή ετοιμάζονται να βγουν.

Έχουμε ποτέ αναλογιστεί πόση λιτότητα προκάλεσαν η έλλειψη συναίνεσης και η πολιτική αστάθεια;

-Προφανώς και είναι κουρασμένοι οι εταίροι μας από τον ελληνικό μπελά. Αλλά και ο ελληνικός λαός δεν έχει εξουθενωθεί; Πώς ξεπερνιέται αυτή η διπλή κόπωση;

Η κρίση προκαλεί πόνο και κόπωση. Όμως, την κόπωση την ενέτεινε η πολιτική αστάθεια, η οποία καλλιεργήθηκε από συγκεκριμένες πολιτικές δυνάμεις που αποφάσισαν να μετατρέψουν την μεγαλύτερη κρίση της χώρας τις τελευταίες δεκαετίες σε εργαλείο αποκόμισης κομματικών κερδών. Κτίστηκαν πολιτικές καριέρες πάνω στην κρίση, στην πραγματικότητα πάνω στις πλάτες τους Ελληνικού Λαού που το πλήρωσε με την παράταση της κρίσης και της ύφεσης. Αν  η Ελλάδα είχε καταφέρει να διασφαλίσει στοιχειώδεις συναινέσεις από το ξέσπασμα της κρίσης ως προς τα αίτια που μας οδήγησαν σε αυτό το σημείο και οι πολιτικές δυνάμεις συμφωνούσαν σε ένα ελάχιστο πλαίσιο αλλαγών στο κράτος και την οικονομία για να ανασυνταχθεί η χώρα τώρα θα ήμασταν στη θέση της Ιρλανδίας και της Πορτογαλίας.

Όμως ακόμη και τώρα η επίτευξη συναινέσεων είναι απαραίτητη ώστε να δοθεί ένα τέλος στην πολύχρονη κρίση και να ανακτήσουμε τη θέση μας μεταξύ των υπολοίπων χωρών της Ευρώπης.

-Συμφωνείτε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ κινδυνεύει μόνο από τον εαυτό του αφού δεν έχει ισχυρό αντίπαλο;

Ο ΣΥΡΙΖΑ σε πολλά θυμίζει το μάγμα του ηφαιστείου. Σε μικρό χρονικό διάστημα κατάφερε να συσπειρώσει κοινωνικές δυνάμεις με διαφορετικές αφετηρίες και διαφορετικές προσδοκίες ως προς το τι πρέπει να γίνει και που πρέπει να πάμε.

Πολλές από αυτές τις στοχεύσεις δεν είναι συμβατές μεταξύ τους. Δεν μπορεί να είσαι υπέρ της παραμονής στο ευρώ και κατά. Δεν μπορεί να είσαι υπέρ της εξεύρεσης μιας αμοιβαία επωφελούς λύσης αλλά και υπέρ της ρήξης.

Τώρα, η κυβέρνηση δυσκολεύεται να πάρει πρωτοβουλίες σε πολλά ζητήματα και αδρανεί εξαιτίας αυτής της αντίθεσης στο εσωτερικό του, αλλά και της πρόσκρουσης με τη σκληρή πραγματικότητα που διαψεύδει τους μύθους που τόσα χρόνια καλλιέργησαν.

-Πώς εξηγείται αυτό, να μειώνεται η στήριξη στον ΣΥΡΙΖΑ, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, αλλά να παραμένει τεράστιο το προβάδισμά του έναντι όλων των κομμάτων;

Η εντολή προς το ΣΥΡΙΖΑ είναι νωπή και θα ήταν παράλογο σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα να υπάρχει αποστασιοποίηση των ψηφοφόρων από την επιλογή τους.

Τώρα σε ότι αφορά το προβάδισμα του έναντι της αντιπολίτευσης αυτό είναι  λογική εξέλιξη αφού η Κυβέρνηση Σαμαρά μετά τις ευρωεκλογές προσχώρησε σε μια συριζοποίηση του πολιτικού της λόγου και των προτάσεων της. Θυμήθηκε δηλαδή τον αντιπολιτευτικό της λόγο των Ζαππείων της διετίας 2010-2011. Είναι φυσικό για τους πολίτες όταν υπάρχουν παρεμφερείς προσεγγίσεις να επιλέγουν το πρωτότυπο και όχι τις απομιμήσεις.

 -Βλέπετε κάποια διέξοδο; Μπορούμε να πάμε καλά ή καλύτερα;

Πεποίθησή και ευχή μου είναι η ότι κυβέρνηση θα προχωρήσει σε συμφωνία με τους θεσμικούς δανειστές. Από τις πρωτοβουλίες που θα πάρει για την πραγματοποίηση αλλαγών στον τρόπο λειτουργίας του κράτους και της οικονομίας θα εξαρτηθεί αν θα πάμε καλά ή καλύτερα ή αν θα βρεθούμε ξανά αντιμέτωποι με τα ίδια αδιέξοδα που παράγουν ιδεοληψίες που κυριάρχησαν ως εναλλακτική πρόταση τα τελευταία χρόνια. Ωστόσο, αντί θετικών μεταρρυθμίσεων που οδηγούν σε σύγκλιση με τις προηγμένες χώρες ,τα πρώτα δείγματα γραφής είναι μάλλον προς την αντίθετη κατεύθυνση.

-Για τα σενάρια δημιουργίας ενός ευρωπαϊκού μετώπου, με τη συνεργασία ΝΔ-Ποταμιού-ΠΑΣΟΚ, τι λέτε; Παρόλο που δεν φαίνεται να αποδίδουν οι σχετικές διεργασίες…

Την τελευταία πενταετία ανατράπηκε η αρχιτεκτονική του πολιτικού συστήματος της μεταπολίτευσης χωρίς να έχει διαμορφωθεί η νέα αρχιτεκτονική. Σίγουρα για κάποιο διάστημα ακόμη η χώρα θα βρίσκεται με πολυκομματικές κυβερνήσεις. Αν λοιπόν τα τρία κόμματα θέλουν να έχουν μια κοινή πορεία αυτό είναι δικό τους θέμα.

Εξακολουθώ να πιστεύω στη διάκριση αριστεράς δεξιάς και δεν μπορώ να δεχθώ ότι αυτή μπορεί να αναστέλλεται προσωρινά έναντι του στόχου για μια Ευρωπαϊκή πορεία.

Γιατί πολλοί μπορεί να υποστηρίζουμε μια πορεία στην Ευρώπη αλλά έχουμε διαφορετικά οράματα για την Ευρώπη.

Η Ευρώπη που οραματίζονται οι δυνάμεις του Δημοκρατικού Σοσιαλισμού ειδικά μετά την τελευταία κρίση είναι η Ευρώπη της αλληλεγγύης, της καταπολέμησης των κοινωνικών ανισοτήτων, της αναδιανεμητικής πολιτικής, είναι η Ευρώπη που προτάσσει την πολιτική έναντι των αγορών.

Αυτή η Ευρώπη είναι μακριά από την Ευρώπη που οραματίζονται οι υπέρμαχοι του οικονομικού φιλελευθερισμού και της ασυδοσίας των αγορών.

Αν λοιπόν οι δυνάμεις του Δημοκρατικού Σοσιαλισμού\Σοσιαλδημοκρατίας στην Ελλάδα και στην υπόλοιπη Ευρώπη θέλουν να αποκαταστήσουν τη σχέση τους με κοινωνικά στρώματα που εκπροσωπούσαν χρειάζεται να επαναπροσδιορίσουν τις θέσεις τους και το ιδεολογικό τους στίγμα.

Έτσι, θα ξεκινήσουν μια νέα πορεία που θα τις επιτρέψει να κτίσουν νέες πλειοψηφικές κοινωνικές συμμαχίες και να επανέλθουν στο προσκήνιο της πολιτικής ως πρωταγωνιστές μεγάλων και προοδευτικών αλλαγών.

Συνέντευξη Φίλιππου Σαχινίδη στον ραδιοσταθμό "Στο Κόκκινο"

Μεταξύ άλλων δήλωσε ότι «πρέπει να ξεκαθαρίσουμε τους στόχους της χώρας», υπογραμμίζοντας ότι «από το 2013 έπρεπε να θέσουμε ως στόχο την οριστική έξοδο στις αγορές».

Ωστόσο, όπως σημείωσε «χάσαμε χρόνο το 2014 και αναλωθήκαμε σε άγονες και ανούσιες συζητήσεις», με αποτέλεσμα σήμερα να υπάρχει αδυναμία απεμπλοκής από την επιτήρηση. Ως θετικά παραδείγματα έφερε την Ιρλανδία και την Πορτογαλία, ενώ σημείωσε ότι στην πόρτα της εξόδου από το μνημόνιο βρίσκεται και η Κύπρος.

Τόνισε ότι«θα είναι ευχής έργον στους επόμενους τέσσερις μήνες να αλλάξει τόσο πολύ η χώρα τη δημόσια εικόνα της», εκτίμησε όμως ότι οι συνθήκες δεν είναι ευνοϊκές και προέβλεψε ότι η Ελλάδα δε θα καταφέρει να πετύχει τόσο δραστικές αλλαγές σε ένα τόσο μικρό διάστημα, ενώ δεν παρέλειψε να επισημάνει ότι ελλοχεύει πάντα ο κίνδυνος έλλειψης ρευστότητας.

«Για να μπορέσουμε να σταθούμε στα πόδια μας πρέπει να «τρέξει» η οικονομία και να δημιουργήσουμε ένα νέο παραγωγικό πρότυπο που δε θα εξαρτάται από το δανεισμό των θεσμικών εταίρων», πρόσθεσε και κατέληξε λέγοντας ότι για να ανασυνταχθεί η οικονομία χρειάζεται πολιτική και οικονομική σταθερότητα και φιλικό περιβάλλον προς επενδύσεις.

Συνέντευξη Φίλιππου Σαχινίδη στην εφημερίδα Λάρισας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» και τον δημοσιογράφο Κώστα Γκιάστα την Τρίτη 10 Φεβρουαρίου 2015

Σχολιάστε μας την 1η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών. 2.500 στελέχη βρέθηκαν εκεί. Ήταν αυτό που περιμένατε;

Η ανταπόκριση ήταν πάνω από τις προσδοκίες μας. Αυτό όμως που μας εντυπωσίασε ήταν ότι όλοι όσοι ήρθαν, συμμετείχαν στις συζητήσεις καταθέτοντας τις απόψεις τους για τις θεματικές ενότητες που ήταν οι νέες μορφές οργάνωσης κομμάτων, το ιδεολογικό στίγμα του Κινήματος αλλά και οι προτάσεις για έξοδο από την κρίση. Στο κλείσιμο των εργασιών μετά από οκτώ ώρες η αίθουσα ήταν γεμάτη. Δεν θυμάμαι να έχω ξαναζήσει ανάλογη εμπειρία στο παρελθόν.

Πώς «μεταφράζεται» το αποτέλεσμα των εκλογών για το ΚΙΝΗΜΑ τόσο πανελλαδικά όσο και συγκεκριμένα στο Νομό Λάρισας; Πιστεύετε πως γι’ αυτό το μικρό χρονικό διάστημα προεκλογικά το αποτέλεσμα του 2.5% ήταν ικανοποιητικό;

Αν και δεν διασφαλίσαμε να συμμετάσχουμε στη νέα Βουλή που συγκροτήθηκε, θεωρώ ότι το αποτέλεσμα που πετύχαμε στις 16 ημέρες που είχαν στη διάθεσή τους οι υποψήφιοι τόσο στον Νομό Λάρισας αλλά και στις υπόλοιπες εκλογικές περιφέρειες είναι μια μεγάλη κατάκτηση. Επιβεβαιώνει την άποψή μας για την ανάγκη δημιουργίας ενός νέου πολιτικού φορέα που έδωσε φωνή και έκφραση σε όσους από τον χώρο της Δημοκρατικής Παράταξης ένιωθαν ότι δεν τους εξέφραζε κάποιο από τα υπάρχοντα κόμματα. Αποτελεί μια πολύ καλή αφετηρία για να συνεχίσουμε με μεγαλύτερη θέρμη την προσπάθειά μας για την ανασυγκρότηση των δυνάμεων του Δημοκρατικού Σοσιαλισμού.

Ο κ. Παπανδρέου δήλωσε ότι στηρίζει την κυβέρνηση ζητώντας από το Σώμα να στηρίξει και εκείνο την κυβέρνηση, κάτι που επιδοκιμάστηκε. Πώς αξιολογείται αυτό στη συγκεκριμένη χρονική στιγμή όταν μάλιστα ο ίδιος ο κ. Παπανδρέου ανέφερε ότι ο κ. Τσίπρας ήταν εκείνος που είχε πολεμήσει τις προσπάθειες της δικής του κυβέρνησης για μείωση του τεράστιου ελλείμματος;

Ο πρόεδρος του Κινήματος είπε το αυτονόητο ότι στηρίζει κάθε πρωτοβουλία της Κυβέρνησης που οδηγεί σε περαιτέρω ελάφρυνση του χρέους και σε μικρότερα πρωτογενή πλεονάσματα ώστε να δοθεί χρόνος στη χώρα να γίνουν οι αναγκαίες διαρθρωτικές αλλαγές στο κράτος και την οικονομία. Ταυτόχρονα ζητήσαμε από την Κυβέρνηση να εργαστεί για την εξεύρεση μιας λύσης που θα διασφαλίζει την ασφαλή και οριστική έξοδο της χώρας από την κρίση χωρίς να θέτει σε διακινδύνευση τα όσα με τόσες θυσίες κατακτήθηκαν τα τελευταία χρόνια.

Από τον πρόεδρο του Κινήματος εκφράστηκε η ελπίδα ότι η κυβέρνηση θα διαπραγματευτεί με σκληρό, αλλά εποικοδομητικό τρόπο και να καταλήξει στην οποιαδήποτε συμφωνία, υπογραμμίζοντας ότι σήμερα οι συνθήκες είναι κατά πολύ καλύτερες από εκείνες του 2010. Ποια είναι η δική σας εκτίμηση για την πορεία των διαπραγματεύσεων. Πιστεύετε πως μπορεί να «τεντώσει» κι άλλο το σχοινί η ελληνική κυβέρνηση;

Η Ευρώπη στη μακρόχρονη πορεία της πέτυχε να κάνει βήματα προόδου μέσα από διαδικασίες που ενσωμάτωναν τις εθνικές επιδιώξεις αλλά κάθε φορά αναζητούνταν οι αναγκαίοι συμβιβασμοί που ήταν επωφελείς για τις χώρες. Η τυφλή σύγκρουση δεν μπορεί να οδηγήσει σε λύση. Αντίθετα εκ- θέτει τη χώρα σε τεράστιους κινδύνους. Αυτή η προσέγγιση είναι μακριά από τη λογική των ευρωπαϊκών διαδικασιών και αν αποτελεί την πυξίδα της κυβέρνησης θα οδηγήσει σε αποτυχία των συζητήσεων με αρνητικές συνέπειες για τη χώρα.

Ποια είναι η προσέγγισή σας επί των προγραμματικών δηλώσεων του κ. Τσίπρα;

Οι προγραμματικές δηλώσεις υπηρέτησαν περισσότερο εσωτερικές προτεραιότητες και λιγότερο τις πραγματικές ανάγκες της χώρας στις συζητήσεις με τους εταίρους. Όμως οι εκλογές έγιναν. Τώρα είναι η ώρα των αποφάσεων.

Ελπίζουμε στις συναντήσεις που θα γίνουν αύριο και μεθαύριο η Κυβέρνηση να καταθέσει προτάσεις που θα αποτελέσουν αφετηρία για την εξεύρεση μιας οριστικής και ασφαλούς λύσης για την έξοδο της χώρας από την κρίση.

Αυτές τις προτάσεις θα έχουμε την υποχρέωση να τις στηρίξουμε και θα τις στηρίξουμε για το καλό της χώρας.

Αν η κυβέρνηση δεν ανταποκριθεί στην υποχρέωση να βρει σύντομα μια αμοιβαία επωφελή λύση, καθώς ο χρόνος τρέχει και τα περιθώρια στενεύουν, υπάρχει ο κίνδυνος να χαθούν όλα όσα με τόσο κόπο και θυσίες πετύχαμε. Και αυτό θα οδηγήσει σε μεγάλες περιπέτειες τη χώρα και σε μεγαλύτερες απώλειες για τους πολίτες που σήμερα ήδη δυσκολεύονται.

Συνέντευξη Φίλιππου Σαχινίδη Εκπροσώπου Τύπου του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ Στον Ρ/Σ Real FM και στη δημοσιογράφο Κάτια Μακρή

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Θέλω κατά αρχήν να ξεκινήσω, γιατί ήσασταν και ΥΠΟΙΚ στην κυβέρνηση Παπανδρέου, και θέλω να ξεκινήσουμε κατ’ αρχήν απ’ αυτή την απόφαση Ντράγκι. Τι περιμένετε εσείς και τι σημαίνει αυτό;

Φ. ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Έχει ιδιαίτερη σημασία να κατανοήσουν αυτοί που μας ακούνε ότι η ΕΚΤ αναλαμβάνει να κάνει κάτι που δεν δέχονται να κάνουν οι εθνικές κυβερνήσεις των χωρών της Ευρωζώνης. Ούσα αντιμέτωπη η Ευρώπη με στασιμότητα, δηλαδή να κινδυνεύει να γίνει σαν την Ιαπωνία και τα επόμενα δέκα χρόνια να μην έχει ανάπτυξη – και όταν δεν έχεις ανάπτυξη ούτε θέσεις εργασίας μπορείς να δημιουργήσεις, ούτε να χτυπήσεις την φτώχεια – παίρνει δραστικές πρωτοβουλίες και προχωράει σ’ αυτό που λέμε ποσοτική χαλάρωση. Δηλαδή θέλει να ρίξει ρευστότητα στην αγορά, προκειμένου να πάρουν μπρος οι οικονομίες της Ευρώπης.

Όμως, για να μπορέσουν οι χώρες να επωφεληθούν απ’ αυτή την πρωτοβουλία που παίρνει η ΕΚΤ, βάζει ορισμένες προϋποθέσεις. Μια από τις προϋποθέσεις, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά χώρες όπως η Ελλάδα, είναι να υλοποιούν ένα πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων που θα επιτρέψει στις οικονομίες να αξιοποιήσουν την πολιτική της ΕΚΤ, να πάρουν μπρος για να μπορέσουν να δημιουργήσουν θέσεις εργασίας. Και το μεγάλο λοιπόν δίλημμα κι ερώτημα για την επομένη των εκλογών είναι, εάν η κυβέρνηση η οποία θα συγκροτηθεί, θα έχει τη δυνατότητα να καθίσει στο τραπέζι των συζητήσεων με τους Ευρωπαίους να παρουσιάσει, όπως προτείνει το Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών, ένα ελληνικό σχέδιο μεταρρυθμίσεων. Ένα σχέδιο που θα τυγχάνει ευρύτερης πολιτικής υποστήριξης, που θα το έχουν αποδεχτεί οι Έλληνες ως τη δική τους πρόταση, ώστε σε ό,τι αφορά μεν την ΕΚΤ να επωφεληθούμε απ’ αυτό πρόγραμμα χαλάρωσης ποσοτικής, σε ό,τι δε αφορά τους Ευρωπαίους να μπορέσουμε να εξασφαλίσουμε θετικές αποφάσεις για το χρέος.

Διότι δυστυχώς ένα καθήκον είχε η κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά, να βγάλει τη χώρα από το πρόγραμμα με ασφάλεια και οριστικά, αλλά απέτυχε. Απέτυχε σ’ αυτό που πέτυχαν η Ιρλανδία και η Πορτογαλία.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ναι, βεβαίως, εκεί ξέρετε πήγαινε οι μνημονιακές προβλέψεις και ότι συμφωνούσαν το έκαναν την επόμενη μέρα με όποιο κόστος είχε αυτό. Στην Ελλάδα και το εσωτερικό της ήταν αρκετά δύσκολο να συμβεί αυτό.

Φ. ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Ναι, γιατί από την πρώτη στιγμή, από το 2010, η ΝΔ τήρησε μια αντιμνημονιακή στάση και υπόσχονταν στον κόσμο ότι έχει λύσεις εναλλακτικές. Αν υπήρχε συναίνεση και αν υπήρχε συμφωνία μεταξύ των βασικών πολιτικών κομμάτων από το 2010, ούτε το πολιτικό, ούτε το κοινωνικό, ούτε το οικονομικό κόστος θα ήταν τόσο όσο αποδείχτηκε εκ των υστέρων.

Παρά το γεγονός ότι πέρασαν πέντε χρόνια, παρά το γεγονός ότι η ανεργία ανέβηκε στο 1,3 εκ. και χάσαμε περίπου ένα στα πέντε ή ένα στα τέσσερα ευρώ που παράγει η ελληνική οικονομία, ακόμη και σήμερα που συζητούμε εξακολουθούν κάποιοι να σκέφτονται με όρους παροχών.

Ακούω τον κύριο Σαμαρά να κάνει συνέχεια φορολογικές παροχές. Αλήθεια το Υπουργείο Οικονομικών θα τιμολογήσει αυτές τις παροχές που κάνει η ΝΔ τώρα κατ’ αντιστοιχία με τις τιμολογήσεις που έκανε στο πρόγραμμα παροχών του ΣΥΡΙΖΑ; Διότι και ο ΣΥΡΙΖΑ και η ΝΔ συναγωνίζονται ποιος θα κάνει τις περισσότερες παροχές παραμονές των εκλογών. Αλλά δεν μας λένε από πού θα βρουν τα χρήματα αυτά, όταν ξέρουμε πόσο δύσκολες είναι οι συνθήκες και δεν μπορούμε να βγούμε στις αγορές.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Να σας ρωτήσω κάτι. Λέτε για τη ΝΔ και τις παροχές και σωστά το επισημαίνετε. Από την άλλη θέλω να σας ρωτήσω, επικαλούμενος και την ιδιότητα του οικονομολόγου και του ΥΠΟΙΚ που έχετε, θέλω να μου πείτε και το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ πόσο υπαρκτό θεωρείτε το ενδεχόμενο να το δεχτούν οι ευρωπαίοι και να γίνει μια συζήτηση σε βάθος πια;

Φ. ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Οι Ευρωπαίοι έχουν πει τι είναι διατεθειμένοι να δεχτούν και τι δεν είναι διατεθειμένοι να δεχτούν. Η δική μου η άποψη είναι ότι αν η Ελλάδα πρέπει να προσέλθει στο τραπέζι των συζητήσεων με μια συγκροτημένη πρόταση, η οποία θα περιλαμβάνει μέσα πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων για τον τρόπο με τον οποίο θα αλλάξει η λειτουργία του ελληνικού κράτους, για αλλαγές που αφορούν στο τρόπο λειτουργίας της ελληνικής οικονομίας. Έτσι η Ελλάδα δεν θα χρειάζεται πλέον στήριξη από τους Ευρωπαίους, αλλά θα μπορεί πλέον να στηρίζεται αποκλειστικά και μόνο στις δικές της δυνάμεις. Αλλιώς δεν πρόκειται η ΕΕ να κάνει την παραμικρή υποχώρηση, δεν πρόκειται να προσέλθει στο τραπέζι των συζητήσεων.

Γι αυτό θεωρώ ότι είναι υποχρέωση της κυβέρνησης που θα συγκροτηθεί την επομένη των εκλογών, να προχωρήσει στην εκπόνηση ενός ελληνικού σχεδίου και θα περιγράφει αυτό το σχέδιο.

Πρώτον, ποιες αλλαγές θέλουμε στο Κράτος; Πολύ συγκεκριμένες αλλαγές για να ενισχύσουμε την αποτελεσματικότητα στην λειτουργία του. Δεύτερον, ποιες αλλαγές θέλουμε στην οικονομία; Γιατί αν δεν έχουμε μια οικονομία που να είναι ανταγωνιστική και εξωστρεφής, αλήθεια πώς θα δημιουργηθούν θέσεις εργασίας; Καταργώντας τους 400 νόμους; Δηλαδή, αν καταργήσουμε τους 400 νόμους, αυτόματα τα ελληνικά προϊόντα θα έχουν ζήτηση στο εξωτερικό, θα αρχίσουν δηλαδή οι ξένοι να ζητούν ελληνικά προϊόντα και υπηρεσίες; Και όταν λέμε ότι θα καταργήσουμε τους 400 νόμους, θα καταργήσουμε την Διαύγεια, που ουσιαστικά επιτρέπει στον πολίτη να ξέρει που πηγαίνουν τα χρήματα, τον Καλλικράτη, θα επαναφέρουμε τις ανισότητες που υπήρχαν στο ασφαλιστικό σύστημα και που καταργήθηκαν με την μεταρρύθμιση στο ασφαλιστικό;

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Σαχινίδη, να ρωτήσω κάτι; Αφού τα επισημαίνετε όλα αυτά, πώς είστε πρόθυμοι να συνεργαστείτε με τον ΣΥΡΙΖΑ αν και εφόσον βεβαίως μπείτε στην Βουλή;

Φ. ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Δεν είμαστε εύκολοι στις συνεργασίες με τον τρόπο που το παρουσιάζετε στην ερώτηση σας. Έχουμε βάλει συγκεκριμένους όρους και προϋποθέσεις και έχουμε πει ότι, ναι, σε όποιον θέλει να διασφαλίσει την συμμετοχή της χώρας στην Ευρωζώνη, ναι, σε όποιο θέλει να δουλέψουμε πάνω σ’ ένα εθνικό σχέδιο μεταρρυθμίσεων έναντι του οποίου θα εξασφαλίσουμε θετικές αποφάσεις από την ευρωζώνη.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ναι αλλά ξέρετε και να μπείτε στην Βουλή, γιατί θα σας ρωτήσω γι αυτό που δείχνουν οι δημοσκοπήσεις, και να μπείτε στην Βουλή, το ποσοστό σας, υποθέτω, θα είναι αρκετά ισχνό, κοινοβουλευτικό, αλλά ισχνό, ο ΣΥΡΙΖΑ το ποσοστό του θα είναι πάρα πολύ μεγάλο,

Φ. ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Ακριβώς αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ναι, αλλά δεν μπορεί ένα κόμμα αρκετά μικρότερο να λέει στον πρώτο, που θα έχει ένα ξεκάθαρο προβάδισμα, έλα, αλλά με τη δική μου ατζέντα. Δεν είναι παράλογο;

Φ. ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Θα μου επιτρέψτε να σας πω, ότι το ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ, όποιο και αν είναι αυτό, δεν θα είναι τέτοιο που θα του επιτρέψει να κάνει οποιαδήποτε διαπραγμάτευση από θέση ισχύος, εάν δεν έχει εξασφαλίσει ευρύτερες συναινέσεις, με περισσότερο από ένα κόμματα.

Και σας το λέω αυτό, έχοντας την εμπειρία του 2009. Τότε που εμείς είχαμε το 44% και παρ’ όλα αυτά επειδή στο εσωτερικό δεν είχαμε ευρύτερες πολιτικές συναινέσεις, η διαπραγματευτική μας θέση ήταν αδύναμη. Διότι αυτό που έβλεπε η Ευρώπη είναι ότι το βάρος της ανάληψης των πρωτοβουλιών για αλλαγές στο τρόπο λειτουργίας του κράτους και της οικονομίας το είχε αναλάβει μόνο ένα κόμμα και όλα τα υπόλοιπα κόμματα ήταν απέναντι.

Επομένως, η δική μας θέση δεν ξεκινάει από την δική σας εκτίμηση ότι εμείς θα είμαστε ένα μικρό κόμμα. Πιστεύω ότι έχουμε την δυνατότητα να έχουμε μια πάρα πολύ καλή επίδοση, πολύ μακριά απ’ αυτή που καταγράφουν οι δημοσκοπικές επιδόσεις.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Και αυτό ήταν το τελευταίο ερώτημα. Βλέπω και σήμερα σε έρευνα της Rass το ποσοστό του Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών να είναι στο 2,2% , ενώ και οι Ανεξάρτητοι Έλληνες δείχνουν να μπαίνουν στην Βουλή. Θεωρείτε ότι θα το ανετρέψετε αυτό την Κυραική στην κάλπη;

Φ. ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Η καλύτερη δημοσκόπηση είναι αυτή που πραγματοποιούμε εμείς στις καθημερινές μας επαφές με τους πολίτες, οι οποίοι νιώθουν ότι η δημιουργία του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ τους έδωσε φωνή, τους έδωσε έκφραση. Και γι αυτό είμαστε απόλυτα πεπεισμένοι ότι όχι μόνο θα μπούμε μέσα στην Βουλή, αλλά ότι θα κάνουμε την έκπληξη και θα είμαστε εκείνη η επίδοση που θα συζητηθεί το βράδυ των εκλογών.

Πολύς κόσμος κρατά πολύ διαφορετική στάση απ’ αυτή που καταγράφαμε στις προηγούμενες προεκλογικές περιόδους. Δεν τοποθετούνται. Βλέπουμε όμως από τον τρόπο με τον οποίο ανταποκρίνονται στο κάλεσμα μας πια, ότι είναι αποφασισμένοι να μας δώσουν φωνή και έκφραση και να συμμετάσχουμε στην επόμενη Βουλή.

Γι αυτό λέω ότι το βράδυ των εκλογών το Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών θα είναι η μεγάλη έκπληξη.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Εγώ το ακούω αυτό που λέτε, θα ρωτήσω όμως και το αντίστροφο: Αν τελικά δεν επιβεβαιωθεί η δική σας εκτίμηση ότι θα είστε η μεγάλη έκπληξη, υπάρχει περίπτωση επανόδου σας στο ΠΑΣΟΚ την επόμενη μέρα, ή μιας συζήτησης για μια αλλαγή και των δύο κομμάτων, ή θα μείνετε αυτόνομοι;

Φ. ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Εμείς είπαμε ότι ξεκινούμε μια προσπάθεια, για να κάνουμε ένα νέο ξεκίνημα. Και δεν πρόκεται να υποχωρήσουμε, ό,τι και αν γίνει και σας διαβεβαιώνω. Όχι εγώ, αλλά οι εκατοντάδες χιλιάδες των πολιτών που αποστασιοποιήθηκαν από τον χώρο τον πολιτικό που τους εξέφραζε για πολλά χρόνια, που δεν είναι διατεθειμένοι έστω και κατ’ ελάχιστο να αφήσουν το ενδεχόμενο να μην εκπροσωπηθεί το ΚΙΝΗΜΑ Δημοκρατών Σοσιαλιστών στην επόμενη Βουλή.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Λοιπόν, Σας ευχαριστώ πάρα πολύ, καλή προσωπική επιτυχία

Φ. ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Και γω σας ευχαριστώ για την ευκαιρία που μου δώσατε τη δυνατότητα να παρουσιάσω τις θέσεις του Κινήματος

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Υποψήφιος στη Λάρισα με το Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών ο κύριος Φίλιππος Σαχινίδης

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Καλό μεσημέρι.

Φ. ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Καλό σας μεσημέρι.

Συνέντευξη Φίλιππου Σαχινίδη Εκπροσώπου Τύπου του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ Στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων Και στο δημοσιογράφο Βασίλη Μούρτη

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Το τελευταίο διάστημα ακούγονται ευρωπαϊκές φωνές (ακόμα και το γερμανικό κοινοβούλιο), που αποδέχονται την ιδέα της διαπραγμάτευσης με μια νέα ελληνική κυβέρνηση, κάτι που απέρριπταν μέχρι πρόσφατα. Δύο θέματα: α. Εσείς διαπραγματευτήκατε, ως κυβέρνηση, χρησιμοποιώντας όλα τα διαθέσιμα όπλα το 2010; β. Η συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, την οποία στηρίξατε, χειρίστηκε κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο αυτό που παρέλαβε; Πέτυχε το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα;

Φ. ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Το 2010, η χώρα θα είχε πολύ απλά χρεοκοπήσει, αν δεν είχε προηγηθεί η πολύμηνη και ιδιαίτερα σκληρή διαπραγμάτευση που έκανε η κυβέρνηση Παπανδρέου, για να πετύχει την οικονομική στήριξη των Ευρωπαίων εταίρων μας. Μαραθώνιο διαπραγμάτευσης κάναμε, για να μην χρεοκοπήσουμε. Αυτό που θεωρούμε σήμερα ως δεδομένο, ένα πρόγραμμα στήριξης με δεκάδες δισεκατομμύρια από την Ευρώπη, τότε δεν υπήρχε καν ως ενδεχόμενο. Στην αρχή μας έλεγαν ότι το απαγορεύει η Συνθήκη της ΕΕ.

Το 2011, η κυβέρνηση Παπανδρέου πέτυχε το 2ο πρόγραμμα στήριξης και τη διαγραφή μεγάλου μέρους του χρέους. Συνολικά, εξασφάλισε τα δύο μεγαλύτερα δάνεια και το μεγαλύτερο κούρεμα χρέους που έγιναν ποτέ στην παγκόσμια ιστορία, εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ. Λέτε όλα αυτά να έγιναν χωρίς διαπραγμάτευση; Η διαπραγμάτευση ήταν σκληρή και συνεχής. Σε κάθε περίπτωση, επειδή η χώρα έχει γεμίσει «προπονητές της εξέδρας», καλό θα ήταν να μας έλεγαν τι έχουν διαπραγματευθεί και πετύχει όσοι λένε ότι η κυβέρνηση Παπανδρέου δεν διαπραγματεύθηκε.

Τα δύο τελευταία χρόνια, βάλαμε για άλλη μια φορά τη χώρα πάνω από όλα και παρείχαμε στήριξη στην απερχόμενη κυβέρνηση με την ελπίδα ότι θα εξασφάλιζε το μείζον: την ομαλή έξοδο από το πρόγραμμα στήριξης. Απέτυχε παταγωδώς και εξέθεσε τη χώρα στον κίνδυνο του Grexit γι άλλη μια φορά, όπως και το 2012. Αν και ήταν γνωστό εδώ και δύο χρόνια ότι το πρόγραμμα στήριξης έληγε, αντί για έγκαιρη και σοβαρή προετοιμασία, συναγωνίστηκε το τελευταίο διάστημα το ΣΥΡΙΖΑ σε λαϊκισμό για το ποιος θα σκίσει πιο γρήγορα το μνημόνιο. Όχι μόνο έβαλε σε δεύτερη μοίρα τις αναγκαίες αλλαγές και μεταρρυθμίσεις, αλλά είδαμε και πολλά φαινόμενα πισωγυρίσματος, αντιμεταρρυθμίσεων και επαναφοράς πελατειακών πρακτικών.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Την προηγούμενη εβδομάδα ο κ. Ρέγκλινγκ, ο επικεφαλής του ESM, δήλωσε ότι θα μπορούσε να γίνει μια συζήτηση για το ελληνικό χρέος, την οποία απέρριπτε, δηλώνοντας ότι το ελληνικό χρέος είναι βιώσιμο και δεν χρειάζεται κούρεμα. Την ίδια επιχειρηματολογία επικαλούνταν και η κυβέρνηση και ιδιαιτέρως ο πρόεδρος του κόμματος, στο οποίο ήσασταν μέχρι πρόσφατα. Τελικά, το χρέος είναι βιώσιμο ή όχι; Μπορεί να υπάρξει διαπραγμάτευση; Είναι ζήτημα διαπραγμάτευσης μεταξύ πολιτικών ή μεταξύ λογιστών; Και ποιός πρέπει να έχει το πάνω χέρι σε αυτή την περίπτωση;

Φ. ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Είμαστε πια σε θέση να εξυπηρετήσουμε το χρέος μας και στην πράξη το εξυπηρετούμε. Σε αυτό συνέβαλαν οι τεράστιες θυσίες του ελληνικού λαού με τις οποίες επιτεύχθηκε πρωτογενές πλεόνασμα, αλλά και οι αποφάσεις που πέτυχε η κυβέρνηση Παπανδρέου για την απομείωση του χρέους και τους ευνοϊκούς όρους χρηματοδότησης με χαμηλά επιτόκια και μεγάλες περιόδους αποπληρωμής.

 Ωστόσο, το χρέος συνεχίζει να αποτελεί μεγάλο βάρος στις πλάτες των Ελλήνων. Οι προοπτικές ανάκαμψης της Ελλάδας, αλλά και οι κοινωνικές συνθήκες θα είναι διαφορετικές αν το βάρος του χρέους μειωθεί και άλλο. Και είναι εφικτό να πετύχουμε την περαιτέρω ελάφρυνση του χρέους, με σοβαρή και αξιόπιστη διαπραγμάτευση.

Αλλά όποιος νομίζει ότι αρκεί να πει «σκίζω τα μνημόνια», κάνει μεγάλο λάθος. Χρειάζεται σοβαρότητα και σύνεση. Πάνω απ’ όλα χρειάζεται αξιοπιστία, χρειάζεται να πείσουμε ότι η περαιτέρω ελάφρυνση του χρέους θα πιάσει τόπο, ότι η χώρα δεν θα ξανακυλήσει στις προ του 2009 παθογένειες που μας έφεραν εδώ.

Εμείς προτείνουμε δικό μας «Εθνικό Σχέδιο» μεγάλων αλλαγών και προοδευτικών μεταρρυθμίσεων που εγγυώνται την ουσιαστική αλλαγή της χώρας μας, την απαλλαγή από τις παθογένειες που όλοι γνωρίζουμε και ταλανίζουν τη χώρα εδώ και δεκαετίες. Αυτό το Σχέδιο το χρειαζόμαστε ούτως ή άλλως, γιατί πρέπει εμείς να αλλάξουμε συθέμελα τη χώρα μας, αλλιώς θα είμαστε πάλι ο αδύναμος κρίκος της επόμενης διεθνούς κρίσης.

Αυτό το Σχέδιο μπορεί παράλληλα να είναι το μεγάλο μας διαπραγματευτικό μας όπλο με τους εταίρους μας.

Και αυτή είναι η πρόταση του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ μας για την επόμενη ημέρα. Συνεργασία και συναίνεση σε ένα Ελληνικό Σχέδιο Μεταρρυθμίσεων, που θα αποτελέσει τη βάση της συζήτησης με τους Ευρωπαίους, ώστε να ληφθούν θετικές αποφάσεις για το χρέος και να διασφαλιστεί η ομαλή και οριστική έξοδος από το Πρόγραμμα.

Είναι εφικτό να το πετύχουμε. Έτσι θα ανοίξουμε μια νέα σελίδα για τη χώρα μετά την περιπέτεια των τελευταίων ετών.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Μέχρι την προκήρυξη των εκλογών στηρίζατε την κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου. Τώρα έχετε ενταχθεί σε ένα νέο κόμμα. Γιατί δεν παραμείνατε στο ΠΑΣΟΚ, αφού δεν είχατε εκφράσει καμία διαφωνία επί της ακολουθούμενης πολιτικής;

Φ. ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Πολλοί, μεταξύ των οποίων και εγώ, εκφράσαμε επιφυλάξεις, ενστάσεις και διαφωνίες στις λιγοστές συνεδριάσεις των οργάνων του κόμματος. Αλλά και οι δημόσιες τοποθετήσεις μου εξέφραζαν πάντα έναν διαφορετικό προβληματισμό. Ωστόσο, σε αντίθεση με ό,τι έκαναν άλλοι προηγουμένως, ποτέ δεν συμπεριφερθήκαμε με τρόπο που να απειλείται κυβερνητική κρίση σε μια δύσκολη συγκυρία για τη χώρα.

Θυμίζω επίσης ότι όταν πρόσφατα ο Γ. Παπανδρέου διατύπωσε δημόσια συγκεκριμένες προτάσεις -τις οποίες και πολλοί στηρίξαμε- για την αναγέννηση της παράταξης και την πορεία της χώρας, αυτές αγνοήθηκαν και χαρακτηρίστηκαν «εξωτερικό θέμα».

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Αν γυρίσουμε τον χρόνο πίσω, τι από όσα ψηφίσατε, από το 2012 μέχρι το κλείσιμο της Βουλής, δεν θα ψηφίζατε σήμερα;

Φ. ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Ο συμβιβασμός με πολιτικές και πρακτικές που δεν σε εκφράζουν απόλυτα είναι αναπόφευκτος σε μια κυβέρνηση συνεργασίας, είναι δομικό στοιχείο κάθε συνεργασίας. Ωστόσο, η αλήθεια είναι ότι η συνεργασία αυτή ήταν ετεροβαρής. Ανεχθήκαμε, χωρίς επαρκή αντίσταση, αυταρχικές και λαϊκίστικες πρακτικές -σας θυμίζω το περίφημο «με εντολή Σαμαρά»-, ακροδεξιά φαινόμενα, πελατειακές πρακτικές, όπως το σύστημα «4-2-1», που αποδομούσαν την προσπάθεια μεγάλων αλλαγών των προηγούμενων ετών. Χαρακτηριστικά παραδείγματα με τα οποία διαφώνησα δημοσίως ήταν η απομάκρυνση του ΓΓ Εσόδων κ. Θεοχάρη και η τοποθέτηση του τελευταίου υπουργού Οικονομικών της ΝΔ στην προεδρία των ΕΛΠΕ.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Συνταχθήκατε με τον κ. Παπανδρέου στο νέο του ξεΚΙΝΗΜΑ. Τι πιστεύετε ότι μπορεί να προσφέρει σήμερα ο πρώην πρωθυπουργός; Αυτό που πρεσβεύει, πιστεύετε ότι έχει κάποια σχέση με τα σημερινά αιτήματα της κοινωνίας ή αναζητείται μια δικαίωση για το παρελθόν, όπου, ίσως, ο κ. Παπανδρέου αδικήθηκε;

Φ. ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Τα τελευταία χρόνια, η δημόσια συζήτηση και ο πολιτικός διάλογος δηλητηριάστηκαν όσο ποτέ άλλοτε από τον λαϊκισμό, την υποκρισία και τη συνωμοσιολογία. Επικράτησε τελικά τεχνητή πόλωση γύρω από ένα εξίσου τεχνητό δίλημμα: υπέρ ή κατά του Μνημονίου. Ο δεξιός και αριστερός λαϊκισμός, για δικούς τους λόγους ο καθένας, εμφάνισαν το Μνημόνιο ως την απαρχή όλων των προβλημάτων και όχι ως αποτέλεσμα των όσων προηγήθηκαν, όπως είναι η πραγματικότητα. Πρώτος ο κ. Σαμαράς έσυρε επί δύο χρόνια το χορό του αντιμνημονιακού λαϊκισμού, ταυτιζόμενος σε μεγάλο βαθμό με το ΣΥΡΙΖΑ, τον οποίον έβγαλε από το περιθώριο του πολιτικού χάρτη και του πρόσφερε πρόσβαση σε ένα ευρύτερο ακροατήριο.

Ωστόσο, πίσω από το δίπολο «μνημόνιο/αντιμνημόνιο», υπάρχουν και τα πραγματικά προβλήματα, οι χρόνιες παθογένειες που έκαναν τη χώρα μας αδύναμο κρίκο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και αυτό το ξέρουν καλά οι Έλληνες πολίτες, ξέρουν καλά ότι υπάρχουν κακώς κείμενα που οφείλουμε να διορθώσουμε, παθογένειες που μας πληγώνουν, που κάνουν τη χώρα μας να υστερεί στην οικονομία, στην αποτελεσματικότητα του κράτους, στη δικαιοσύνη, στην παιδεία και την υγεία, στην προοπτική ανάπτυξης και ευημερίας που προσφέρει στους νέους.

Εμείς είμαστε η διαφορετική πολιτική δύναμη που λέει στους πολίτες να δούμε πιο πέρα από το Μνημόνιο που ούτως ή άλλως λήγει. Να παλέψουμε να διορθώσουμε τα κακώς κείμενα για να κτίσουμε μια Ελλάδα Αξιών, Δημιουργίας και Αλληλεγγύης, την Μεταπελατειακή Ελλάδα. Γιατί η χώρα χρειάζεται κόμματα και ηγεσίες που βάζουν τη χώρα και τους πολίτες πάνω από το κομματικό και προσωπικό συμφέρον.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Μετείχατε σε μια κρίσιμη φάση του βίου της κυβέρνησης Παπανδρέου, ήσασταν παρών στις Κάννες, τι συνέβη εκεί; Έχει γραφεί σε ξένα μέσα ότι ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης αρχικά είχε συμφωνήσει με τον πρωθυπουργό, αλλά στη συνέχεια, ύστερα από επικοινωνία που είχε με τον Μ. Μπαρόζο, άλλαξε θέση, στράφηκε κατά του δημοψηφίσματος, «αδειάζοντας» τον κ. Παπανδρέου. Έτσι έγιναν τα πράγματα;

Φ. ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Δεν γνωρίζω αν και τι ειπώθηκε στις Κάννες, μεταξύ του κ. Μπαρόζο και του κ. Βενιζέλου. Δεν θέλω να κάνω εικασίες και για αυτό θα περιοριστώ στα γεγονότα. Γεγονός είναι ότι ο τότε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης είχε αρχικά στηρίξει δημόσια την πρόταση διενέργειας δημοψηφίσματος και στη συνέχεια άλλαξε άποψη. Στις Κάννες, έγινε μια δύσκολη συζήτηση, αλλά φύγαμε από εκεί με δεδομένο ότι θα γινόταν το δημοψήφισμα, προκειμένου να εκφραστεί ο ελληνικός λαός γνήσια και δημοκρατικά για το αν αποδέχεται τη συμφωνία για το κούρεμα του χρέους και το 2ο πρόγραμμα στήριξης. Όπως ξέρουμε, το δημοψήφισμα δεν έγινε, διότι ορισμένοι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ απέσυραν τη στήριξή τους από την κυβέρνηση. Η συνέχεια είναι γνωστή.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ποια είναι η προσωπική σας θέση; Έπρεπε να γίνει το δημοψήφισμα ή καλώς αποτράπηκε;

Φ. ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Αν το δημοψήφισμα είχε γίνει, θα είχαμε γλιτώσει πολύτιμο χρόνο που χάσαμε ως χώρα σε άσκοπες κομματικές διαμάχες, διαδοχικές αλλαγές κυβερνήσεων, σε λαϊκίστικες κοκορομαχίες. Για να γίνει τι τελικά; Μια στροφή 180 μοιρών από όσους πετροβολούσαν την εθνική προσπάθεια της κυβέρνησης Παπανδρέου. Αν είχε γίνει το δημοψήφισμα, θα είχαμε βγει νωρίτερα από την ύφεση, το κοινωνικό κόστος θα ήταν μικρότερο, αυτή είναι η πικρή αλήθεια.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Διαχειριστήκατε για ένα διάστημα, στην κυβέρνηση Παπαδήμου, την ελληνική οικονομία. Είναι αλήθεια ότι φθάσαμε και πάλι στα πρόθυρα της χρεοκοπίας και σε ποιόν ανήκει η ευθύνη, αν πράγματι η χώρα έφθασε σε αυτό το σημείο;

Φ. ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Η χώρα μας κινδύνεψε πολλές φορές τα τελευταία χρόνια. Καταρχήν διότι στην αφετηρία υπήρχε το αστρονομικό έλλειμμα των 36 δισ. ευρώ ετησίως που άφησε πίσω της η κυβέρνηση της ΝΔ. Αποσταθεροποιητικά λειτούργησαν επίσης η έλλειψη συναίνεσης και οι προσωπικές στρατηγικές πολιτικών που δεν δίστασαν την ώρα της κρίσης να τάξουν λαγούς με πετραχήλια, προκειμένου να αναρριχηθούν στην εξουσία, όπως έκανε ο κ. Σαμαράς στο περίφημο Ζάππειο με τα 18 δις ισοδύναμα μέτρα, που μετεκλογικά αποδείχθηκαν ανύπαρκτα. Η έμμονή στις διπλές εκλογές του 2012, έφερε και πάλι τη χώρα σε πολύ δύσκολη θέση. Τώρα, έχουμε νέα Ζάππεια, το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης του ΣΥΡΙΖΑ για την επανεκκίνηση της οικονομίας.

Σήμερα, βρισκόμαστε πάλι σε κρίσιμο σταυροδρόμι. Τα λεγόμενα spreads των Ελληνικών ομολόγων είναι σήμερα σε υψηλότερα επίπεδα από τότε που προσφύγαμε στον Ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης και είμαστε και πάλι αποκλεισμένοι ουσιαστικά από τις αγορές. Αυτό είναι το κοινό κατόρθωμα κυβέρνησης και αντιπολίτευσης που το τελευταίο διάστημα έσκιζαν μαζί -στα λόγια- τα μνημόνια, χωρίς να έχουν εξασφαλίσει την επόμενη μέρα. Αν και η χώρα μας διατρέχει σήμερα μικρότερο κίνδυνο από το 2010, καθώς οι δανειακές ανάγκες έχουν μειωθεί και έχουμε πετύχει πρωτογενές πλεόνασμα, αυτό δεν σημαίνει ότι οι κίνδυνοι έχουν εκλείψει. Χρειάζεται σοβαρότητα, προσεκτικούς χειρισμούς και διαπραγμάτευση με σοβαρότητα και αξιοπιστία.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ποια είναι η δική σας θέση; Ο κ. Παπανδρέου «έπεσε» λόγω των αποφάσεών του, ή τον «έριξαν» και μάλιστα με τη συνεργασία βουλευτών του ΠΑΣΟΚ;

Φ. ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Δεν θέλω να κάνω ερμηνείες, τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους. Ενώ γυρίσαμε από τις Κάννες έχοντας πετύχει να αποδεχθούν οι εταίροι μας, με τις όποιες επιφυλάξεις και αντιρρήσεις τους, την πραγματοποίηση του δημοψηφίσματος, μικρή μερίδα βουλευτών του ΠΑΣΟΚ απέσυρε τη στήριξή της από αυτή την πρωτοβουλία.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ποιος είναι ο εκλογικός σας στόχος και τι θα γίνει αν μείνετε εκτός Βουλής;

Φ. ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Καταρχήν, είμαι βέβαιος ότι θα μπούμε στη Βουλή, το βλέπουμε στον ενθουσιασμό και στην ελπίδα που γέννησε η πρωτοβουλία μας στους ανθρώπους που συναντούμε κάθε μέρα. Ας μην ξεχνάμε ότι είμαστε κόμμα 15 ημερών και την Κυριακή των εκλογών θα είμαστε 3 εβδομάδων. Αν και το εγχείρημα είναι πρωτόγνωρο για τα πολιτικά δεδομένα της χώρας, η φιλοδοξία μας δεν εξαντλείται απλώς στην παρουσία μας στην επόμενη Βουλή. Θέλουμε να φτάσουμε όσο γίνεται πιο ψηλά, ει δυνατόν και στην 3η θέση, διότι η απώτερη φιλοδοξία μας είναι να ξανακτίσουμε σε γερά θεμέλια τη μεγάλη παράταξη των δημοκρατών και προοδευτικών πολιτών που εμπνέονται από την πολιτική παράδοση της σοσιαλδημοκρατίας, του πολιτικού φιλελευθερισμού, της μεταρρυθμιστικής αριστεράς και των κινημάτων της οικολογίας. Το εγχείρημά μας είναι μακράς πνοής.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Αν μπείτε στη Βουλή, θα σας είναι πιο εύκολο να συνεργαστείτε με τον ΣΥΡΙΖΑ ή με τη ΝΔ;

Φ. ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Όπως σας είπα, θα μπούμε στη Βουλή, αλλά για εμάς η συμμετοχή σε μια κυβέρνηση δεν είναι αυτοσκοπός. Δεν μας ενδιαφέρει μια κυβέρνηση μοιρασιάς της εξουσίας. Πρέπει να υπάρχουν συγκεκριμένες αρχές και συμφωνημένοι στόχοι.

Την επομένη των εκλογών, η πρότασή μας προς τα άλλα κόμματα θα είναι να συγκροτήσουμε ένα δικό μας Εθνικό Σχέδιο μεγάλων προοδευτικών αλλαγών που αντιμετωπίζουν τις χρόνιες παθογένειες της χώρας: την αδιαφάνεια, το στρεβλό παραγωγικό πρότυπο, τον παρασιτισμό, την αναξιοκρατία, τις πελατειακές πρακτικές, την έλλειψη δικαιοσύνης, τη διαφθορά, τη φοροδιαφυγή, το αναιμικό κράτος πρόνοιας. Αυτό το Εθνικό Σχέδιο θα είναι το διαπραγματευτικό μας όπλο για μια Μεγάλη Συμφωνία με τους εταίρους μας στην ΕΕ για την ελάφρυνση του χρέους και την ασφαλή έξοδο από το πρόγραμμα στήριξης. Και υποστηρίζουμε ότι όποια συμφωνία επιτευχθεί, θα πρέπει να τεθεί στην κρίση του Ελληνικού Λαού μέσω δημοψηφίσματος, έτσι ώστε να αποτελεί κτήμα και δέσμευση των ίδιων των πολιτών και να πάψει ο λαϊκισμός των κομμάτων που προσποιούνται ότι εκπροσωπούν γνήσια τη λαϊκή βούληση. Να ρωτήσουμε δημοκρατικά τους ίδιους τους πολίτες, να ενδυναμώσουμε τη φωνή τους.

Ως προς το ποια κόμματα αποδέχονται αυτό το πλαίσιο συνεργασίας, θα πρέπει να ρωτήσετε τα ίδια.

Η υποψήφια βουλευτής Β’ Αθηνών με το ΠΟΤΑΜΙ, Αντιγόνη Λυμπεράκη, και ο υποψήφιος βουλευτής Λάρισας, του Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών, Φίλιππος Σαχινίδης, βρέθηκαν αντιμέτωποι σε ένα από τα προεκλογικά debate που διοργανώνει η ελληνική υπηρεσία του euronews.

Οι δύο υποψήφιοι βουλευτές μοιράστηκαν την εμπειρία τους με το εκλογικό σώμα κατά τη διάρκεια της βραχείας προεκλογικής περιόδου.

Είπαν ότι οι ψηφοφόροι είναι φοβισμένο, αγανακτισμένοι και θυμωμένοι, λόγω των δυσκολιών που προκαλεί η λιτότητα στην Ελλάδα.

Σημείωσαν ωστόσο ότι υπάρχει ελπίδα πως από τις εκλογές θα προκύψουν συνεργασίες ώστε να σχηματιστεί σταθερή κυβέρνηση.

Ο κ. Σαχινίδης υπογράμμισε πάντως ότι η προϋπόθεση που θέτει το Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών για συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ, είναι να διεξαχθεί δημοψήφισμα μετά την διαπραγμάτευση που θα γίνει μετεκλογικά με τους δανειστές της Ελλάδας. Η κα Λυμπεράκη ωστόσο διαφώνησε με την αναγκαιότητα διεξαγωγής ενός τέτοιου δημοψηφίσματος.