Το ερώτημα είναι ποιος έχει ελληνικό σχέδιο για την επόμενη ημέρα.

Το ερώτημα είναι ποιος έχει ελληνικό σχέδιο για την επόμενη ημέρα.

Συνέντευξη Φίλιππου Σαχινίδη, Υποψηφίου Βουλευτή ΠΕ Λάρισας και Εκπροσώπου Τύπου του Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών στο Ρ/Σ «BHMA FM 99,5» και στους δημοσιογράφους Αργύρη Παπαστάθη και Ηλιάνvα Σκιαδά την Δευτέρα 5 Ιανουαρίου 2015. 

Έχουμε στην τηλεφωνική μας γραμμή τον πρώην Υπουργό Οικονομικών, βουλευτή Λάρισας, να το λέμε κι αυτό, και στέλεχος του νέου κόμματος του Γιώργου Παπανδρέου του «Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών» τον κύριο Φίλιππο Σαχινίδη. Καλό σας μεσημέρι.

Καλό σας μεσημέρι, χρόνια πολλά και καλή χρονιά.

Καλή χρονιά και σε εσάς. Ακούω κάποιο θόρυβο. Είσαστε καθ’ οδόν προς την εκλογική σας περιφέρεια;

Μετακινούμαι. Θα μετακινηθώ αργότερα προς την εκλογική μου περιφέρεια.

Λοιπόν. Να αρχίσουμε με τα του Κινήματος, κύριε Σαχινίδη. Και να μας πείτε καταρχάς τα βασικά. Διότι ακούσαμε την ομιλία του κυρίου Παπανδρέου το Σάββατο, αλλά δεν ξέρουμε πολλά από τα χαρακτηριστικά του κόμματος αυτού. Ποια είναι η ιδεολογία σας; To βασικό σας ιδεολογικό στίγμα; Η τοποθέτησή σας στο χάρτη, ποιοι είναι οι στόχοι σας, ποια είναι η οργάνωσή σας; Κατατοπίστε μας λίγο.

Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για τη δυνατότητα που μου δίνετε να σας παρουσιάσω το Κίνημα. Ένα κίνημα που προέκυψε μέσα από την ανάγκη, να βρουν χώρο πολιτικό έκφρασης όλες οι ανένταχτες δυνάμεις του δημοκρατικού χώρου.

Λέγατε λοιπόν, ποιο χώρο ήρθε να καλύψει το εγχείρημα του Γιώργου Παπανδρέου, κύριε Σαχινίδη.

Πέντε είναι οι λόγοι. Καταρχάς η χώρα, πρέπει να πορευτεί με ασφάλεια στο μέλλον. Ξέρετε ότι βρισκόμαστε σε ένα από τα πιο κρίσιμα σημεία μετά τη μεγάλη κρίση με την οποία βρεθήκαμε αντιμέτωποι. Πρέπει να χαράξουμε το δρόμο για την οριστική και –θα επιμείνω στο- ασφαλή έξοδο από την κρίση. Η χώρα δεν έχει την πολυτέλεια σε πισωγυρίσματα, ούτε και θα πρέπει να επιτρέψουμε να επιστρέψουμε στις παθογένειες, σε αυτή την περίφημη κανονικότητα που μας οδήγησε στην κρίση το 2009. Και για το σκοπό αυτό χρειάζεται ένας πολιτικός χώρος ο οποίος θα εκφράσει όλες αυτές τις πολιτικές δυνάμεις οι οποίες μέχρι στιγμής ένιωθαν ότι δεν έχουν χώρο έκφρασης. Είναι αναγκαίο γιατί πρέπει να εκπροσωπηθούν οι κοινοβουλευτικές εκείνες δυνάμεις οι οποίες στήριξαν τη χώρα όταν ξέσπασε η κρίση το 2009, οι οποίες δεν φοβήθηκαν το προσωπικό και το πολιτικό κόστος, προκειμένου να υπερασπιστούν το δικαίωμα η χώρα να έχει μέλλον και προοπτική. Τρίτον γιατί στη δημόσια ζωή της χώρας είναι αναντικατάστατος ο πρωταγωνιστικός ρόλος των δυνάμεων του δημοκρατικού σοσιαλισμού προκειμένου να προχωρήσουμε σε κυβερνητικές συνεργασίας με ένα ξεκάθαρο προοδευτικό πλαίσιο. Εμείς δεν θέλουμε να γίνουμε παρακολούθημα κανενός. Δεν μπορούμε να είμαστε ουραγός κανενός ούτε να επισφραγίζουμε με τη στάση μας συντηρητικές και πελατειακές πολιτικές. Ούτε βεβαίως θέλουμε να οπισθοχωρούμε απέναντι στις ανάγκες για προοδευτικές μεταρρυθμίσεις και δημοκρατικές. Θεωρώ εξίσου σημαντικό να μιλήσουμε με έναν υπεύθυνο τρόπο για τους πολίτες. Όλοι αρέσκονται να μιλούν για το παρελθόν. Όλοι θέλουν να αποσιωπήσουν τους πραγματικούς λόγους για τους οποίους η χώρα οδηγήθηκε στο μνημόνιο. Η πραγματικότητα είναι ότι η χώρα οδηγήθηκε στο μνημόνιο γιατί είχε φτάσει σε έναν πολύ υψηλό βαθμό δανεισμού και ταυτοχρόνως είχε καταστραφεί η παραγωγική της βάση.

Εδώ θέλω να σταθούμε κύριε Σαχινίδη αν μου επιτρέπετε. Είναι το μέγα ερώτημα.

Κανένας δεν θέλει να μιλήσει για το ποια είναι η πρόταση για την επόμενη ημέρα της ελληνικής κοινωνίας και της ελληνικής οικονομίας. Σε μια χώρα που έχει ένα εκατομμύριο άνεργους, ως αποτέλεσμα κυρίως της καταστροφής ενός μεγάλου τμήματος της παραγωγικής βάσης. Που δεν προέκυψε εξαιτίας –αν θέλετε- πολλών από τις πολιτικές που ακολουθήθηκαν.

Εδώ. Αφήστε με να διατυπώσω το ερώτημα συγκεκριμένα. Πάρα πολλοί συμπολίτες μας θεωρούν υπεύθυνο ή έστω συνυπεύθυνο τον κύριο Γιώργο Παπανδρέου για αυτά τα χαρακτηριστικά τα οποία περιγράφετε. Το ένα εκατομμύριο των ανέργων, το γεγονός ότι η χώρα πήγε στο μνημόνιο και είναι μια ιστορική αλήθεια, ότι αυτός υπέγραψε το χαρτί που καλούσε την τρόικα στην Αθήνα. Πώς θα το διαχειριστείτε αυτό πολιτικά; 

Τη χώρα στο μνημόνιο, δεν την οδήγησε η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου που ορκίστηκε τον Οκτώβριο του 2009, αλλά οι ανερμάτιστες πολιτικές της περιόδου 2004-2009 που πέτυχαν τρία πράγματα ταυτόχρονα: Το πρώτο αύξησαν κατακόρυφα το δανεισμό, από 180 στα 300 δισεκατομμύρια. Κανείς δεν μας έχει εξηγήσει πώς από το 1830 που δημιουργήθηκε το ελληνικό κράτος μέχρι το 2004 δανειστήκαμε 180 δισεκατομμύρια, και από το 2004 μέχρι το 2009 δανειστήκαμε άλλα 120 δισεκατομμύρια και φτάσαμε στα 300 δισεκατομμύρια. Το δεύτερο, είχε φτάσει το έλλειμμα στις εξωτερικές μας σχέσεις, δηλαδή στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών στο 14% του Α.Ε.Π. Τι σημαίνει πρακτικά αυτό για να το καταλάβουν όσοι μας ακούν; Ότι ουσιαστικά τα ελληνικά προϊόντα δεν μπορούσαν να βρουν θέση στα ράφια των καταστημάτων των χωρών των άλλων της Ευρώπης, ή έξω από την Ευρώπη, και ταυτοχρόνως στα δικά μας καταστήματα, στα ράφια των δικών μας καταστημάτων δεν έμπαιναν ελληνικά προϊόντα, αλλά έμπαιναν μόνο ξένα προϊόντα. Και κάθε φορά που καταναλώνουμε κάποιο προϊόν εισαγόμενο, αυτό σημαίνει ότι τροφοδοτούμε τη δημιουργία μια θέση εργασίας στο εξωτερικό και ταυτοχρόνως καταστρέφουμε θέσεις εργασίας στην Ελλάδα. Αυτά όλα που σας λέω, δεν συνέβησαν το 2009. Συνέβησαν το 2005, το 2006, το 2007. Και όμως, κανένας δεν αισθάνθηκε την ανάγκη τότε να πάρει μέτρα, όχι δημοσιονομικά μέτρα, που είχαν να κάνουν με την αποκατάσταση της παραγωγικής βάσης. Και η τρίτη μεγαλύτερη ζημιά, ήταν αυτή που είχε να κάνει με την αξιοπιστία της χώρας σε ό, τι αφορά τα στατιστικά στοιχεία και την απεικόνισή τους. Αυτά τα τρία γεγονότα, είναι που οδήγησαν τη χώρα στο μνημόνιο και όχι η κυβέρνηση του Γεωργίου Παπανδρέου.

Σαφής απάντηση. Ένα ερώτημα κύριε Σαχινίδη. Απλά και κατανοητά. Το «Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών» που εντάσσεται; Σε ποιο χώρο; Παραμένει μνημονιακό; Ή έχει λίγο βάλει νερό στο κρασί του; Θεωρεί ότι ήταν η μόνη λύση και την υποστηρίζει ακόμα και σήμερα; Το 2015 

Κυρία Σκιαδά, σας περιέγραψα ευθύς εξαρχής. Το μνημόνιο τελειώνει το Φεβρουάριο του 2015. Η χώρα μπαίνει σε μια νέα φάση. Και το ερώτημα είναι: Πρώτον, όφειλε η κυβέρνηση να εργαστεί για την ασφαλή και οριστική έξοδο από το πρόγραμμα. Διότι όλοι ξέραμε εδώ και δύο χρόνια, ότι το πρόγραμμα αυτό τελειώνει το Δεκέμβριο του 2014. Δόθηκε και μία παράταση δύο μηνών. Ξέραμε επίσης ότι καμία χώρα της Ευρώπης δεν ήταν διατεθειμένη να προσφέρει νέα κεφάλαια για να έχει η Ελλάδα ένα τρίτο πρόγραμμα. Είχαμε λοιπόν υποχρέωση εδώ και ένα χρόνο τουλάχιστον, να προετοιμάσουμε τις συνθήκες ώστε η χώρα μας να μπορεί να αντλεί κεφάλαια για να καλύψει τις δανειοδοτικές της ανάγκες από τις αγορές. Αυτό όμως δεν έγινε. Κι όχι μόνο δεν έγινε, αλλά αυτοί που προσχώρησαν στον αντιμνημονιακό λόγο, ήταν οι κυβερνητικοί εταίροι οι οποίοι έλεγαν, ότι δεν χρειαζόμαστε τα χρήματα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου γιατί μπορούμε να δανειστούμε από τις αγορές φθηνότερα από όσο δανειζόμασταν από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, ότι δεν χρειαζόμαστε προληπτική γραμμή πίστωσης, ότι δεν χρειάζεται πλέον να έχουμε τρόικα, εμείς όλα αυτά θα τα διώξουμε, και –βεβαίως- αντί να πετύχουν έστω και κατ’ ελάχιστον κάτι από αυτά που διακήρυτταν, οδήγησαν τη χώρα πραγματικά σε κινδύνους οι οποίοι θυμίζουν πάρα πολύ τους κινδύνους που βιώσαμε μεταξύ Μαΐου και Ιουνίου του 2012. Οι ίδιοι πρωταγωνιστές της κρίσης μεταξύ Μαΐου και Ιουνίου του 2012, ευθύνονται, η κυβέρνηση του Σαμαρά ευθύνεται για το γεγονός ότι αυτή την στιγμή η χώρα βρίσκεται αντιμέτωπη με τόσες υψηλές αβεβαιότητες και έχει επανέλθει στη δημόσια συζήτηση το Grexit. Ήταν κυρίαρχη συζήτηση μεταξύ Μαΐου και Ιουνίου του 2012, παραμένει κυρίαρχη συζήτηση. Και έρχεται σε μεγάλη σύγκρουση με την περίφημη ιστορία του success story. Το δίλλημα δεν είναι Μνημόνιο-Αντιμνημόνιο. Το ερώτημα είναι ποιος έχει ελληνικό σχέδιο για την επόμενη ημέρα της χώρας; Ποιος πραγματικά δεν θέλει να επιστρέψει στην πελατειακή Ελλάδα;

-Μ’ αρέσει που έχετε τόσο πολύ δύναμη, και πολύ ένταση να τα πείτε όλα. Αλλά τώρα πλέον είναι σαφές ότι χωρίς το μανδύα τον μνημονιακό –εν πάση περιπτώσει- που λέτε ότι τελειώνει, περνάμε σε μία νέα φάση, είμαστε ανοιχτοί σε συνεργασίες –το κόμμα δηλαδή εννοώ το δικό σας- με πιο αντιμνημονιακά σχήματα, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ ας πούμε. Πώς θα το βλέπατε αυτό;

Έχω δημόσια τοποθετηθεί και έχω πει ότι ήταν ανιστόρητη αυτή η διάκριση μεταξύ μνημονιακών και αντιμνημονιακών δυνάμεων. Η διάκριση που παραμένει ισχυρή σε όλη την Ευρώπη, είτε σε χώρες που βρέθηκαν σε πρόγραμμα, είτε σε χώρες που δεν βρέθηκαν σε πρόγραμμα, είναι η διάκριση μεταξύ δεξιάς και αριστεράς. Δεν ξέρω αν ο ΣΥΡΙΖΑ αρέσκεται να εναγκαλίζεται με υπουργούς της κυβέρνησης Καραμανλή, οι οποίοι αυτή τη στιγμή βρίσκουν έκφραση μέσα στους ΑΝ.ΕΛ. Εάν αυτή η αριστερά, πραγματικά αρέσκεται να εναγκαλίζεται με τους ΑΝ.ΕΛ. είναι ένα δικό τους θέμα. Εκείνο το οποίο λέω εγώ, ότι η ιστορική διάκριση δεξιάς και αριστεράς παραμένει ισχυρή, και το ερώτημα δεν είναι με ποιους εμείς θέλουμε να συνεργαστούμε, αλλά ποιοι θέλουν να συνεργαστούν μαζί μας, για να μιλήσουμε καθαρά για ένα ελληνικό σχέδιο που θα βγάλει την Ελλάδα από την κρίση, θα διασφαλίσει την παραμονή της χώρας μέσα στην Ευρωζώνη, και ταυτοχρόνως θα δώσει άμεση απάντηση στα σύνθετα κοινωνικά προβλήματα. Πως θα δημιουργηθούν θέσεις εργασίας για το ένα εκατομμύριο ανέργους; εγώ δεν έχω ακούσει κανέναν να προτείνει κάτι. Δεν αγωνιούν; Δεν προβληματίζονται; Πώς, με ποιο σχέδιο, με ποιες επενδύσεις, με ποιο πρόγραμμα, αυτό το ένα εκατομμύριο θα βρει αυτή τη στιγμή δουλειά και σε πόσα χρόνια; Αυτά γιατί δεν τα παρουσιάζουν εφόσον τα έχουν τα άλλα κόμματα;

Είναι σημαντικά ερωτήματα. Επειδή έχουμε πολύ λίγο χρόνο θέλω να πάω στο τελευταίο μου ερώτημα διότι μιλήσατε για συνεργασίες και όπως βλέπει ο πολίτης το χάρτη τον κομματικό, το κόμμα το οποίο είναι ακριβώς δίπλα σας, είναι μ’ αυτό με το οποίο δεν ανταλλάσετε κουβέντα πλέον. Τι συμβαίνει πλέον στη σχέση τη δική σας και την πολιτική αλλά και την προσωπική , με τα πρώην στελέχη, με τους φίλους του ΠΑΣΟΚ και με τον κύριο Βενιζέλο με τον οποίο μέχρι πρότινος ήσασταν στο ίδιο κόμμα; Γιατί μαθαίνω ότι υπάρχει μία γραμμή –ας το πούμε έτσι- προς τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ από την Χαρ. Τρικούπη να μην εμφανίζονται καν σε πάνελ μαζί με στελέχη του δικού σας κόμματος 

Κύριε Παπαστάθη, όποιος έχει κάτι να πει δεν έχει τίποτα να φοβηθεί και θα πρέπει –και οφείλει- να παρουσιάσει τις απόψεις του δημόσια, σε όλους τους πολίτες χωρίς να βάζει όρους και προϋποθέσεις. Δεν έχω τίποτα να χωρίσω με όλους αυτούς τους ανθρώπους που βρεθήκαμε μαζί μέσα στο χώρο του ΠΑΣΟΚ. Και ενδεχομένως κάποια στιγμή στο μέλλον να ξαναβρεθούμε μαζί. Αλλά δεν είχα δικαίωμα να σιωπώ, όταν έβλεπα έναν χώρο που στήριξαν εκατοντάδες χιλιάδες εκατομμύρια Έλληνες, να συρρικνώνεται κι εγώ να προσποιούμαι ότι δεν συμβαίνει το παραμικρό. Ξέρετε πάρα πολλές φορές, μέσα στα όργανα τα κομματικά, αλλά και σε δημόσιες τοποθετήσεις μου, είχα διατυπώσει την άποψη ότι οι συνθήκες επιτάσσουν και επιβάλλουν να πάρουμε πρωτοβουλίες για την ανασυγκρότηση του χώρου του Δημοκρατικού Σοσιαλισμού. Η άποψη όχι μόνο δεν εισακούστηκε, αλλά πολλές απ’ αυτές τις προτάσεις αποκλήθηκαν «θέματα εξωτερικά του ΠΑΣΟΚ».

Αντιλαμβάνομαι λοιπόν ότι κάποιοι για δικούς τους λόγους, δεν θέλω να τους σχολιάσω, επιτρέπουν αυτό τον χώρο, να συνεχίσει την καθοδική πορεία. Δεν ήθελα να συμμετέχω σε αυτή την συρρίκνωση, γι’ αυτό μαζί με άλλους πήραμε την πρωτοβουλία να προχωρήσουμε στην ανασύνταξη των δυνάμεων του Δημοκρατικού Σοσιαλισμού, συγκροτώντας το Κίνημα, και ευελπιστώντας ότι σε αυτή την προσπάθεια, βλέποντας και την ανταπόκριση που είχε η προχθεσινή κινητοποίηση και στην οποία παραβρέθηκαν τόσοι πολλοί πολίτες, ότι θα μπορέσουμε πραγματικά να εξασφαλίσουμε την καλύτερη δυνατή επίδοση στις επερχόμενες εκλογές

Κύριε Σαχινίδη, σε 30 δευτερόλεπτα, στα γρήγορα, εσείς που είστε καλός και εύκολος με τα νούμερα. Ο στόχος σας ποιος είναι ο εκλογικός; Τι λένε τα γκάλοπ που έχετε στα χέρια σας, και ποιος είναι ο στόχος του κόμματος;

Αυτή τη στιγμή, γκάλοπ τα οποία μετράνε το κόμμα δεν έχουμε στη διάθεσή μας. Αλλά εμείς βάζουμε τον υψηλότερο δυνατό στόχο και λέμε, ότι με βάση τη δυναμική που καταγράφεται, μπορούμε να διεκδικήσουμε και την τρίτη θέση.

Μάλιστα. Κύριε Σαχινίδη, θα είστε υποψήφιος στη Λάρισα

Θα είμαι υποψήφιος στη Λάρισα.

Να σας ευχηθούμε λοιπόν καλή επιτυχία, καλή δύναμη. Σας ευχαριστούμε για την παρέμβασή σας, καλό ταξίδι.

Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για την πρόσκληση. Να είστε καλά.