Ομιλία στη Βουλή

Σας ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε.

Άκουσα προσεκτικά όλους τους συναδέλφους τόσο κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου στην Επιτροπή όσο και κατά τις σημερινές συζητήσεις. Μάλιστα έχω συγκρατήσει την αρχική θέση των εισηγητών των κομμάτων, οι οποίοι κατά την ανάπτυξη των απόψεών τους είχαν πει ότι θα τοποθετηθούν αφού δουν και τις προσθήκες, βελτιώσεις που θα καταθέσει η Κυβέρνηση.

Θέλω να υπενθυμίσω σε όσους είναι παρόντες στην Αίθουσα σήμερα ότι ένα μεγάλο μέρος από τις προτάσεις που κατατέθηκαν από συναδέλφους, είτε αυτές αφορούσαν στο ρόλο της Τράπεζας της Ελλάδος και αναφέρομαι συγκεκριμένα στο ρόλο των αρμοδιοτήτων της είτε της λογοδοσίας και της ενίσχυσης της διαφάνειας, άκουσα, λοιπόν, το επιχείρημα: «η Κυβέρνηση πήρε την απόφαση να δώσει τη δυνατότητα της εποπτείας του χώρου των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών στην Τράπεζα της Ελλάδας. Δεν θα λογοδοτεί η Τράπεζα της Ελλάδας;» Και απάντησε η Κυβέρνηση. Βάλαμε στο νομοσχέδιο μία θέση που ορίζει ότι η Τράπεζα της Ελλάδας έχει υποχρέωση να καταθέτει έκθεση, σε ετήσια βάση, για την πορεία της ιδιωτικής ασφαλιστικής αγοράς.

Επίσης κάποιος συνάδελφος αναφερόμενος στο άρθρο 7 για το ζήτημα της κάλυψης που θα παρέχει το εγγυητικό κεφάλαιο ζωής, είπε: «Το ποσό αυτό, το οποίο παρέχετε, ενδεχομένως να είναι μικρό. Πρέπει να το επανεξετάσετε». Και η Κυβέρνηση προχώρησε σε αύξηση από 25.000 σε 30.000 για τα ασφαλιστήρια συμβόλαια και από 50.000 σε 60.000 ευρώ για τις περιπτώσεις θανάτου ή ολικής αναπηρίας.

Όταν τέθηκε το ερώτημα: «Δεν μπορεί η Κυβέρνηση να εξετάσει την αύξηση του ποσοστού κάλυψης που θα πάρουν οι ασφαλισμένοι της Ασπίς Πρόνοια, για όσους θα πάνε στο εγγυητικό κεφάλαιο και να το αυξήσετε από το 65 στο 70;» και εδώ η Κυβέρνηση τοποθετήθηκε θετικά. Τα λέω αυτά γιατί έχουν ιδιαίτερη σημασία.

Όταν επίσης πολλοί συνάδελφοι εξεδήλωσαν ενδιαφέρον για τους νομικούς της ΕΠΕΙΑ και είπαν: «Δεν πρέπει η Κυβέρνηση να αντιμετωπίσει επί ίσοις όροις και τους δικηγόρους της ΕΠΕΙΑ;» και σε αυτό η Κυβέρνηση ανταποκρίθηκε θετικά.

Όμως και σήμερα, κατά τη διάρκεια της πρωινής συζήτησης, η Κυβέρνηση δέχθηκε αρκετές από τις προτάσεις που έγιναν από τους Βουλευτές τόσο της Συμπολίτευσης όσο και της Αντιπολίτευσης, οι οποίοι επεσήμαναν ότι στο νομοσχέδιο υπήρχε μία αδυναμία. Έλεγαν για παράδειγμα πως εάν βρεθεί ανάδοχος ασφαλιστική εταιρεία για το χαρτοφυλάκιο της Ασπίς Πρόνοια, τότε δεν υπάρχει πρόβλημα, διότι θα υπάρχει η κάλυψη που θα δοθεί από τον ανάδοχο και ταυτόχρονα θα υπάρχει και η δυνατότητα να πάνε στο εγγυητικό κεφάλαιο.

Όμως, σε περίπτωση που δεν βρεθεί ανάδοχος τι θα γίνει; Αυτοί δεν έχουν τη δυνατότητα να καλυφθούν παρά μόνο από τα αποθεματικά, τα οποία θα ρευστοποιηθούν. Και εδώ ανταποκριθήκαμε.

Μάλιστα, μέχρι και αυτήν την ύστατη στιγμή, έχοντας ακούσει όλους τους συναδέλφους από όλες τις πτέρυγες, οι οποίοι έχουν θέσει –και το καταλαβαίνω- ένα θέμα για τους υπαλλήλους του Υπουργείου Εξωτερικών, η Κυβέρνηση είναι διατεθειμένη να ανταποκριθεί στο αίτημα. Η Κυβέρνηση, λοιπόν, και πάλι ανταποκρίνεται σε αυτό που ζήτησαν οι συνάδελφοι. Καταθέτω προσθήκη που κάνει η Κυβέρνηση ως προς το ζήτημα αυτό.

Θα περίμενε, λοιπόν, κανείς να τοποθετηθούν οι συνάδελφοι πάνω σε όλες αυτές τις πρωτοβουλίες που πήρε η Κυβέρνηση. Όμως, αντί γι’ αυτό εισπράττω από το πρωί μία άρνηση και μία απαξίωση στις πρωτοβουλίες της Κυβέρνησης. Άκουσα και προηγουμένως τον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο της Νέας Δημοκρατίας να μου βάζει μία σειρά από ερωτήματα και ακόμα περιμένω απάντηση στα ερωτήματα τα οποία εγώ έθεσα.

Για να διευκολύνω τη συζήτηση να δεχθώ την άποψή σας: ότι “αυτή είναι μία κακή ρύθμιση που κάνει η Κυβέρνηση” και το κάνω αυτό απλώς για να αξιολογήσω τι υπήρχε μέχρι τώρα. Λέω, λοιπόν, η δική μας η ρύθμιση, η οποία απαντά ουσιαστικά όχι μόνο στο μεγαλύτερο μέρος των προβλημάτων, αλλά αποσαφηνίζει και τις διαδικασίες απέναντι σε όλα τα ενδεχόμενα, είναι κακή και ότι η δική σας ρύθμιση η οποία έγινε παραμονές των εκλογών και επέτρεπε στην Κυβέρνηση να κρυφτεί πίσω από μία διατύπωση, η οποία έλεγε ότι η Κυβέρνηση δύναται υπό προϋποθέσεις να καλύψει τους ασφαλισμένους της Ασπίς Πρόνοια, όταν η ΕΠΕΙΑ ενημερώσει για το ποιο είναι το άνοιγμα του χαρτοφυλακίου, είναι καλή!

Ξέρετε κάτι, κύριοι συνάδελφοι; Εάν η πολιτεία θέλει πραγματικά να προστατεύσει κάποιον που έχει να ζημιωθεί, δεν χρειάζεται να χρησιμοποιήσει μέσα στο νομοσχέδιο ούτε το «μπορεί» η Κυβέρνηση, ούτε το «υπό προϋποθέσεις». Βγαίνει και λέει καθαρά «Η Κυβέρνηση αναλαμβάνει την ευθύνη να καλύψει με αυτό το ποσό αυτούς οι οποίοι ζημιώθηκαν». Όλα τα άλλα είναι προσχήματα. Όλα τα άλλα είναι μηχανισμοί που χρησιμοποιεί κανείς παραμονές των εκλογών για να κοροϊδέψει το εκλογικό κοινό, για να διασφαλίσει ότι δεν θα τον τιμωρήσουν οι πολίτες στις εκλογές.

Επιπρόσθετα έβαλα και ένα άλλο ζήτημα απέναντι στον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο και του είπα κάτι πολύ απλό. «Καλά, εμείς κάνουμε κακές ρυθμίσεις. Εσείς που κάνατε καλές ρυθμίσεις, διαβάσατε να δείτε τι έλεγε η δική σας η ρύθμιση και να ελέγξετε μετά την Κυβέρνηση εάν παραβιάσαμε στο ελάχιστο αυτά τα οποία προέβλεπε ο δικός σας ο νόμος;». Τι έλεγε ο νόμος της Νέας Δημοκρατίας στη ρύθμιση του καλοκαιριού; Όταν ο επόπτης χαρτοφυλακίου εντοπίσει ποιο είναι το άνοιγμα πηγαίνει στην ΕΠΕΙΑ και η ΕΠΕΙΑ εισηγείται στον Υπουργό Οικονομικών. Και ερωτώ όσους έχουν ασχοληθεί με τη συγκεκριμένη υπόθεση: «Ήρθε η ΕΠΕΙΑ στον Υπουργό Οικονομικών και είπε, κύριε Υπουργέ, αυτό είναι το άνοιγμα 500, 600 εκατομμύρια ευρώ και αυτό πρέπει να καλύψετε;»

Βεβαίως και όχι. «Μήπως ήρθε ο επόπτης χαρτοφυλακίου ζωής να πει στην ΕΠΕΙΑ ποιο είναι το άνοιγμα;» Όχι. Αναρωτήθηκε κανείς γιατί συνέβησαν αυτά τα πράγματα; Αναρωτήθηκε κανείς γιατί ο επόπτης χαρτοφυλακίου δεν μπορούσε να προσδιορίσει το άνοιγμα; Μήπως γιατί έτσι όπως έγινε εκείνη η ρύθμιση δεν επέτρεπε στον επόπτη χαρτοφυλακίου ζωής να κάνει τη δουλειά του; Και ποιος τον εμπόδισε; Μα, τον εμπόδιζε εκείνη η νομοθετική ρύθμιση.

Λέω, λοιπόν, ότι θα πρέπει κάποια στιγμή, όταν συζητούμε μέσα στη Βουλή, όταν έχουμε ανθρώπους οι οποίοι πραγματικά βρίσκονται αντιμέτωποι με ένα τεράστιο πρόβλημα, να είμαστε ειλικρινείς. Και λέω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι κάποτε μέσα σε αυτήν την Αίθουσα θα πρέπει να πάψει αυτός ο πλειοδοτικός μαξιμαλισμός, όπου όλοι προσφέρονται να τοποθετηθούν υπέρ της αναγνώρισης δικαιωμάτων πολιτών, καταναλωτών και κατά της επιβολής φόρων και επιβαρύνσεων. Διότι τι άκουσα σήμερα; Άκουσα να μην βάζουμε επιβαρύνσεις πάνω στα ασφάλιστρα, να μην βάζουμε φόρους, αλλά σε ό,τι αφορά τις δαπάνες να πάρουμε όσο το δυνατόν περισσότερες δαπάνες και μέσα σε συνθήκες δημοσιονομικής κρίσης! Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτές οι συμπεριφορές είναι που μας οδήγησαν σε αυτό το σημείο που βρισκόμαστε σήμερα. Αν μη τι άλλο, αν κάτι έχει η χώρα αυτήν τη στιγμή ανάγκη, στις παρούσες συνθήκες, είναι μία στάση ευθύνης.

Και η αναζήτηση υπεύθυνων λύσεων απαντούν στα κοινωνικά προβλήματα. Και με τα δεδομένα όπως έχουν σήμερα, όπως έχουν διαμορφωθεί, οι απαντήσεις που δίνουμε εμείς θα πρέπει να είναι κοινωνικά υπεύθυνες, να αντιμετωπίζουν το πρόβλημα, αλλά ταυτόχρονα να λαμβάνουν υπόψη και τα δημοσιονομικά δεδομένα. Και το λέω αυτό γιατί η Κυβέρνηση, όχι μόνο έχει αποδείξει με τις ρυθμίσεις τις οποίες προτείνατε και τις έκανε αποδεκτές, ότι σπεύδει να αντιμετωπίσει υφιστάμενα προβλήματα, αλλά ταυτόχρονα παίρνει και άλλες πρωτοβουλίες που δεν αφορούν πλέον το παρελθόν αλλά το μέλλον και πολύ πριν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή καταθέσει τη λευκή βίβλο για τα συστήματα εγγύησης ασφαλίσεων.

Θέλω εδώ να ενημερώσω το Σώμα ότι μόνο δώδεκα χώρες σήμερα, από τις τριάντα της Ευρωπαϊκής Ένωσης κα του ευρωπαϊκού οικονομικού χώρου έχουν συστήματα εγγύησης ασφαλίσεων, η Ελλάδα είναι μία από τις χώρες που παίρνει την πρωτοβουλία ακριβώς επειδή είδε από αυτήν την εμπειρία ποια είναι τα προβλήματα.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το νομοσχέδιο το οποίο φέραμε σήμερα προς συζήτηση, απαντά σε πολλά προβλήματα που σχετίζονται με τη λειτουργία του χρηματοοικονομικού χώρου. Απαντά σε πολλά προβλήματα που σχετίζονται με το συντονισμό που υπήρχε μεταξύ των εποπτικών αρχών και της Κυβέρνησης, διότι ένα από τα ερωτήματα που τέθηκαν μετά το ξέσπασμα της κρίσης είναι αν η Τράπεζα της Ελλάδος, αν η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς και αν η Κυβέρνηση συντονίστηκαν, έτσι ώστε να υπάρχει μία έγκαιρη και υπεύθυνη απάντηση στα προβλήματα κυρίως, τουλάχιστον, σε ό,τι αφορά το θέμα της διάχυσης της πληροφόρησης που η κάθε μία από τις αρχές είχε στη διάθεσή της. Γι’ αυτό και προχωρούμε στη συγκρότηση του Συμβουλίου Συστημικής Ευστάθειας.

Θέλω να δώσω ορισμένες απαντήσεις σε μία σειρά από ερωτήματα που τέθηκαν από συναδέλφους. Άκουσα προηγουμένως τον κ. Λαφαζάνη, για δεύτερη φορά, παρά το γεγονός ότι του είχα απαντήσει και κατά τη διάρκεια της πρωινής συνεδρίασης, να εγκαλεί την Κυβέρνηση, γιατί πήρε την πρωτοβουλία στο θέμα της αποτίμησης των ομολόγων που διατηρούν στο χαρτοφυλάκιό τους οι ασφαλιστικές εταιρείες. Κύριε Λαφαζάνη, θα σας απαντήσω ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, με τον οποίο σας απάντησα και το πρωί, διότι η επανάληψη είναι μήτηρ πάσης μαθήσεως. Σας είπα, λοιπόν, ότι αυτή τη στιγμή εάν οι ασφαλιστικές εταιρείες δεν έχουν τη δυνατότητα να το κάνουν αυτό, τότε θα πάνε να πουλήσουν τα ομόλογα του ελληνικού δημοσίου και θα βάλουν στα αποθεματικά τους ομόλογα του γερμανικού και του γαλλικού δημοσίου.

Εσείς αυτό επιθυμείτε; Αν ναι, να βγείτε υπεύθυνα στη Βουλή και να πείτε: «Εμείς δεν θέλουμε το ελληνικό δημόσιο που είναι ο εκδότης αυτών των ομολόγων να υπερασπίζεται τα συμφέροντα του ελληνικού δημοσίου, αλλά θα πρέπει να κάνει εκείνες τις ενέργειες, που θα διευκολύνουν στις ασφαλιστικές εταιρείες και ειδικά αυτές που είναι θυγατρικές ξένων ασφαλιστικών εταιρειών, να αντικαταστήσουν τα ελληνικά ομόλογα που έχουν στο χαρτοφυλάκιό τους, με ομόλογα άλλων χωρών που έχουν μικρότερη μεταβλητότητα, μικρότερη, αν θέλετε, διακύμανση». Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πριν κλείσω, θα ήθελα να αναφερθώ, σε ορισμένα άρθρα που υπάρχουν μέσα σ’ αυτό το νομοσχέδιο και ειδικότερα στο άρθρο 23 με το οποίο φροντίζουμε οι τακτικοί υπάλληλοι και οι συνταξιούχοι, πρώην τακτικοί υπάλληλοι της Επιτροπής Ολυμπίων και Κληροδοτημάτων να υπάγονται στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη του ΟΠΑΔ, χωρίς ωστόσο να επιβαρύνεται οικονομικά ο Οργανισμός.

Οι εν λόγω υπάλληλοι και οι συνταξιούχοι, παρά το γεγονός ότι έχουν από το νόμο τα ίδια δικαιώματα ως προς την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, όπως και οι δημόσιοι υπάλληλοι, μέχρι στιγμής δεν υπάγονται στον ΟΠΑΔ, λόγω του ότι δεν περιλήφθησαν στην κωδικοποίηση των ασφαλισμένων.

Επίσης, μία άλλη ρύθμιση που κάνουμε μ’ αυτό το νομοσχέδιο, αφορά τη δυνατότητα του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων, να υλοποιεί ρυθμίσεις και αλλαγές των όρων δανείων που έχουν χορηγηθεί προς δημοσίους υπαλλήλους και λοιπούς δικαιούχους του Ταμείου, με σκοπό την ανακούφιση των δανειοληπτών, που αντιμετωπίζουν αντικειμενικές δυσκολίες στην αποπληρωμή των δανείων τους. Είχαμε πει, όπως θυμόσαστε, όταν πήραμε τα μέτρα το Μαϊο ότι επειδή είναι πάρα πολλοί οι δημόσιοι υπάλληλοι, οι οποίοι έχουν πάρει δάνειο από το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων και βρίσκονται σε δυσκολία εξαιτίας της περικοπής των μισθών τους, θα φροντίσουμε μέσα από μία νομοθετική παρέμβαση που θα κάνουμε, να δοθεί η δυνατότητα να επιμηκυνθεί ο χρόνος αποπληρωμής του δανείου, έτσι ώστε η μηνιαία δόση να είναι μικρότερη.

Επειδή κάποιος συνάδελφος έθεσε το ερώτημα για το τι ακριβώς σημαίνει μία αναφορά, εκείνο το οποίο λέει η συγκεκριμένη αναφορά είναι το εξής: «Δίνεται η δυνατότητα στον Πρόεδρο, να μπορεί να κινηθεί με μεγαλύτερη ευελιξία, όταν προσπαθεί να εξασφαλίσει καταθέσεις για το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων», διότι όπως ξέρετε σε συνθήκες περιορισμένης ρευστότητας υπάρχει μεγάλος ανταγωνισμός μεταξύ των πιστωτικών ιδρυμάτων, με αποτέλεσμα το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων να μην έχει τη δυνατότητα να έχει την αναγκαία ρευστότητα με την οποία θα προχωρήσει στην υλοποίηση της πολιτικής χορήγησης νέων στεγαστικών δανείων, τα οποία όλοι εμείς θέλουμε να συνεχίσει να δίνει.

Με το άρθρο 27, για το οποίο έγινε πάρα πολύ μεγάλη συζήτηση η Κυβέρνηση έρχεται να ρυθμίσει τα χρέη των νοσοκομείων -και νομίζω ότι έχει τη σημασία του να το αναφέρω- της περιόδου από 1η Ιανουαρίου του 2005 έως και τις 31 Δεκεμβρίου 2009. Είναι μία υποχρέωση με την οποία βρεθήκαμε αντιμέτωποι στις 5 Οκτωβρίου, όταν αναλάβαμε. Διαπιστώσαμε ότι τελικά τα χρέη με τα οποία ήταν χρεωμένα τα νοσοκομεία, δεν ήταν της τάξης των 2 δισεκατομμυρίων, όπως έλεγε μία επιστολή που έφυγε από την Ελλάδα και πήγε στην Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία, από ένα στέλεχος του Υπουργείου Υγείας, που όπως μάθαμε εκ των υστέρων ήταν και μέλος 31 επιτροπών.

Διότι, αυτή ήταν η πρακτική που είχε ακολουθηθεί πριν από τις εκλογές. Και από τις υπηρεσίες του Υπουργείου Υγείας, ενημερωθήκαμε επισήμως ότι τελικά το χρέος που έχουν τα δημόσια νοσοκομεία δεν είναι της τάξης των 2 δισεκατομμυρίων ευρώ, αλλά της τάξης των 6,2 δισεκατομμυρίων ευρώ. Και ερωτώ: Αυτή είναι υπεύθυνη στάση;

Εμείς, λοιπόν, προκειμένου να διασφαλίσουμε ότι τα νοσοκομεία θα μπορούν να λειτουργούν, είπαμε να αναλάβουμε την ευθύνη αποπληρωμής αυτών των χρεών, που είχαν συσσωρευθεί. Και μάλιστα σε ένδειξη καλής διάθεσης καλέσαμε όλους αυτούς, οι οποίοι είχαν απαιτήσεις και τους είπαμε ότι η Κυβέρνηση είναι διατεθειμένη να πληρώσει. Δώσαμε 1,2 δισεκατομμύρια το Δεκέμβριο, που αφορούσαν χρέη του 2005, του 2006 και μερικώς του 2007 και θα προχωρούσαμε και στο διακανονισμό του υπόλοιπου ποσού, εάν δεν μεσολαβούσαν οι συνθήκες δυσκολίας πρόσβασης στην αγορά κεφαλαίων.

Τελικά ήρθαμε σε μία συμφωνία, όταν καταφέραμε να αποκαταστήσουμε την ισορροπία στη λειτουργία της χώρας, και όταν καταφέραμε μετά τη συμφωνία των 110 δισεκατομμυρίων, να ξέρουμε ότι έχουμε τη δυνατότητα να προχωρήσουμε σε αποπληρωμή χρεών, τα οποία κληρονομήσαμε. Και τι είπαμε; Είπαμε ότι εμείς θα εξασφαλίσουμε τη μέγιστη δυνατή έκπτωση που μπορεί να εξασφαλίσει η χώρα. Και είχαμε μία συζήτηση για το θέμα αυτό και κατά τη διάρκεια της πρωινής συζήτησης, όταν κάποια στιγμή σε μία αποστροφή του λόγου του ο συνάδελφος του Κ.Κ.Ε. κ. Τζέκης, είπε «μην υπερηφανεύεστε που πετύχατε έκπτωση της τάξης του 15%».

Βεβαίως, ο κ. Τζέκης μπορεί να έχει δίκιο. Μπορεί η έκπτωση της τάξης του 15%, 16%, 17% -γιατί πιστεύω ότι μπορεί να πάει και εκεί πέρα, κύριε Τζέκη- μπορεί να μην είναι αυτή την οποία θα θέλαμε, μπορεί να θέλαμε και 25%. Αλλά θέλω να σας υπενθυμίσω, κύριε συνάδελφε, ότι αυτή τη στιγμή ιστορικά είναι η μεγαλύτερη έκπτωση που έχει πετύχει ποτέ Κυβέρνηση. Και με αυτόν τον τρόπο πέτυχε να διασφαλίσει τα δημόσια συμφέροντα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με αυτό το νομοσχέδιο η Κυβέρνηση, όπως είπα και στην πρωινή μου τοποθέτηση, απαντά σε τέσσερα σημαντικά ερωτήματα. Απαντά στο ερώτημα της νέας αρχιτεκτονικής για την εποπτεία του χρηματοοικονομικού χώρου.

Απαντά στο ερώτημα, τι θα γίνει στο μέλλον, αν έχουμε ανάκληση μιας άδειας ασφαλιστικής εταιρείας. Απαντά στο ερώτημα πώς διασφαλίζουμε και προστατεύουμε τα συμφέροντα όλων αυτών οι οποίοι ήταν ασφαλισμένοι στις εταιρείες «ΑΣΠΙΣ ΠΡΟΝΟΙΑ» και «COMMERCIAL VALUE». Και τέλος, απαντά στο ερώτημα πώς διασφαλίζουμε ότι υπάρχει ένας άριστος συντονισμός ανάμεσα στις ανεξάρτητες εποπτικές αρχές του χρηματοοικονομικού χώρου και στην Κυβέρνηση. Πιστεύω ότι με αυτές τις παρεμβάσεις, με αυτές τις πρωτοβουλίες απαντάμε σε μεγάλα προβλήματα, απαντάμε σε ζητήματα τα οποία σε ένα μεγάλο βαθμό ευθύνονται για το γεγονός ότι η χώρα μας έχει φτάσει σ’ αυτό το σημείο. Πιστεύω ότι είναι προβλήματα τα οποία δεν απαντούν μόνο για το παρόν, αλλά δίνουν και προοπτική για το μέλλον, γιατί θα βοηθήσουν τη χώρα πραγματικά να καταφέρει να βγει από την ύφεση το ταχύτερο δυνατό, γι’ αυτό και σας καλώ όλους να ψηφίσετε το νομοσχέδιο αυτό.

Σας ευχαριστώ πολύ