Ετικέτες Άρθρα σε ετικέτα "Σαχινίδης"

Σαχινίδης

Άρθρο Φίλιππου Σαχινίδη στην εφημερίδα «Καθημερινή της Κυριακής» στις 27 Δεκεμβρίου 2015

Στο κλείσιμο του 2015 ξανασυζητάμε την ανάγκη παρέμβασης στο ασφαλιστικό μετά την πρωτοβουλία που πήρε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ στο πλαίσιο του τρίτου μνημονίου.

Σήμερα, το πρόβλημα του ασφαλιστικού, παρά τις δυσμενείς οικονομικές συνθήκες, είναι μικρότερο ως προς το μέγεθος από εκείνο του 2009. Τότε, το ασφαλιστικό χρειαζόταν ετήσια ενίσχυση 18,5 δις ευρώ από τον κρατικό προϋπολογισμό ενώ σήμερα χρειάζεται 10,5 δις ευρώ.

Τότε, έπρεπε να γίνουν παρεμβάσεις για να αποτραπεί μια αύξηση της συνταξιοδοτικής δαπάνης από τα 32 δις ευρώ το 2009 στα 48 δις ευρώ που θα έφθανε το 2015 με βάση τις μελέτες. Σήμερα είμαστε στα 28,5 δις ευρώ και αναζητείται σταθεροποίηση.

Η ανακοπή της εκρηκτικής πορείας των συνταξιοδοτικών δαπανών υπήρξε το αποτέλεσμα παρεμβάσεων της περιόδου 2010-2012 και του Ν.3863/2010. Η πολιτική άποψη όσων αντιτάχθηκαν στην αλλαγή που ήρθε με τον Ν.3863/2010 ήταν ότι το ελληνικό σύστημα ασφάλισης ήταν βιώσιμο σε αντίθεση με ό,τι υποστήριζαν μέχρι τότε όλοι οι διεθνείς οργανισμοί.

Όμως, όλες οι μελέτες έδειχναν ότι, εάν δεν γινόταν παρέμβαση στο ασφαλιστικό, σε βάθος χρόνου, οι δαπάνες για το ασφαλιστικό θα έφταναν στο 24% του ΑΕΠ, δηλαδή 10 ποσοστιαίες μονάδες πάνω από το μέσο ευρωπαϊκό όρο. Αντίθετα, λόγω της γήρανσης του πληθυσμού, οι προβλεπόμενες εισφορές δεν θα ξεπερνούσαν το 10% του ΑΕΠ. Αυτή η διαφορά ανάμεσα στις εισροές και τις εκροές θα οδηγούσε μαθηματικά σε κατάρρευση του ασφαλιστικού.

Μια δεύτερη κριτική επισήμανση προς όσους αντιδρούσαν στις αλλαγές του 2010 είναι ότι το ασφαλιστικό είναι άδικο και άνισο. Ο κρατικός προϋπολογισμός το 2009 έδινε 4,5 δισεκατομμύρια για περίπου 1,2 εκατομμύρια ασφαλισμένων του ΙΚΑ, αλλά έδινε 750 εκατομμύρια για 37.000 ασφαλισμένους στη ΔΕΗ. Πόσο δίκαιη είναι αυτή η ανισότητα στην κατανομή των ενισχύσεων κατά δικαιούχο;

Στο δημόσιο διάλογο για το ασφαλιστικό και τις λύσεις του, η συζήτηση επικεντρώνεται μονομερώς στην πλευρά των πόρων του συστήματος και όχι στις πληρωμές.

Είναι γεγονός ότι η εισφοροδιαφυγή είναι μεγάλη στην Ελλάδα αφού ως προς τα ασφαλιστικά έσοδα υστερεί σε σχέση με τις υπόλοιπες χώρες, περίπου 2,5-3,5 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ, τόσο πριν από την κρίση όσο και μετά από την κρίση.

Σε ό,τι αφορά την ανάπτυξη, οι υψηλοί ρυθμοί ανάπτυξης οδηγούν σταδιακά σε αύξηση της απασχόλησης και, επομένως, ενισχύονται τα έσοδα του συστήματος. Όμως, να υπενθυμίσω ότι το πρόβλημα με το ασφαλιστικό υπήρχε και σε εποχές που η ελληνική οικονομία έτρεχε με πραγματικούς ρυθμούς ανάπτυξης της τάξης του 3%-4%.

Επομένως, η ανάπτυξη δημιουργεί πόρους για ένα βιώσιμο ασφαλιστικό, υπό την προϋπόθεση ότι η αρχιτεκτονική του ασφαλιστικού έχει στηριχτεί σε παραδοχές που ανταποκρίνονται στα πραγματικά δεδομένα.

Αντίθετα, αν το ασφαλιστικό έχει περιορισμένα έσοδα και δαπάνες οι οποίες συνεχώς αυξάνονται, τότε δημιουργεί τεράστιες δημοσιονομικές πιέσεις, αφού η διατήρηση του επιπέδου των παροχών του προϋποθέτει συνεχώς στήριξη από τον κρατικό προϋπολογισμό. Με βάση τα παραπάνω τίθεται το ερώτημα αν η απουσία ουσιαστικής παρέμβασης στο ασφαλιστικό όλα αυτά τα χρόνια μπορεί να σχετίζεται με την κρίση δημόσιου χρέους ή όχι;

Με βάση τα δεδομένα του Οκτωβρίου του 2009, όταν ανέλαβα καθήκοντα στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, το ασφαλιστικό σύστημα χρειαζόταν 1,5 δις ευρώ το μήνα ενίσχυση από τον κρατικό προϋπολογισμό για να καταβάλει τρέχουσες συντάξεις. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόταν 18 δις ευρώ το χρόνο.

Η στήριξη του προϋπολογισμού προς τους φορείς κοινωνικής ασφάλισης ήταν της τάξης των 5,4 δις ευρώ ή 4% του ΑΕΠ. Το 2009, είχε φτάσει στα 18,9 δις ευρώ ή 8,2% του ΑΕΠ.

Αν είχε σταθεροποιηθεί η συνεισφορά του κρατικού προϋπολογισμού στα ονομαστικά επίπεδα του 2001, η χώρα θα είχε 75 δισεκατομμύρια λιγότερο χρέος σε σχέση με αυτό το οποίο είχε το 2009.

Με λίγα λόγια, ένα στα τέσσερα ευρώ που χρωστούσε η χώρα το 2009 οφείλονταν στο γεγονός ότι, τη δεκαετία του 2000, δεν προνόησαν οι κυβερνήσεις να ανακόψουν αυτήν την ανησυχητική πορεία αύξησης της χρηματοδότησης των ασφαλιστικών ταμείων από τον κρατικό προϋπολογισμό.

Τελευταία, γίνεται αναφορά στις αρνητικές επιπτώσεις που είχε το PSI στα αποθεματικά του ασφαλιστικού και ότι η κατάρρευση του οφείλεται στο PSI. Μιλάνε για απώλεια της τάξης των 26 δις ευρώ πριν το PSI, όταν τα ομόλογα που είχαν όλα τα ασφαλιστικά ταμεία ήταν 25,4 δις ευρώ. Σύμφωνα με στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδας από το PSI χάθηκαν 11,7 δις ευρώ. Τέλος, αποσιωπάται το γεγονός ότι ο κρατικός προϋπολογισμός από το 2010 μέχρι σήμερα έχει δώσει για το ασφαλιστικό 100 δις ευρώ, δηλαδή εννέα φορές περισσότερα από όσα χάθηκαν για το PSI.

Αφού έγιναν έξι παρεμβάσεις την τελευταία εικοσιπενταετία, γιατί σήμερα το ασφαλιστικό εξακολουθεί να έχει προβλήματα; Η απάντηση σε μεγάλο βαθμό σχετίζεται με συγκυριακούς παράγοντες:

  • Η ανεργία ανέρχεται στο 1,3 εκατ. άτομα και την τελευταία πενταετία μειώθηκαν σημαντικά οι μισθοί με αποτέλεσμα να μειωθούν σημαντικά τα ασφαλιστικά έσοδα.
  • Η οικονομία είναι σε ύφεση από το 2008 και πολλές επιχειρήσεις δεν αποδίδουν τις ασφαλιστικές εισφορές. Οι ανείσπρακτες απαιτήσεις φτάνουν τα 14,5 δις ευρώ
  • Η έλλειψη βεβαιότητας για το μέλλον και για τα συνταξιοδοτικά δικαιώματα των εργαζομένων είχε ως αποτέλεσμα πολλοί εργαζόμενοι να προσφύγουν στη σύνταξη και να αυξηθούν απότομα οι πληρωμές του συστήματος. Σύμφωνα με το σύστημα Ήλιος, σήμερα οι δικαιούχοι είναι 2.650.000, ενώ εκτιμήσεις που αναγράφονται στον τύπο, αναφέρουν ότι εκκρεμούν 173.000 αιτήσεις για κύριες συντάξεις με αχαρτογράφητο χρέος ύψους 2 δις ευρώ.

Αυτό, όμως, που είναι πιο ανησυχητικό είναι ότι περίπου το 50% από αυτούς που προσφεύγουν αυτή τη στιγμή στη σύνταξη είναι στην ηλιακή κατηγορία 51-61 ετών. Αυτό σημαίνει ότι, ακόμη και σήμερα, οι παροχές του συστήματος εξακολουθούν να λειτουργούν ως κίνητρο για την έξοδο στη σύνταξη.

Άρα, είμαστε σε αναζήτηση μιας νέας παρέμβασης που θα θέσει σε σταθερή τροχιά το ασφαλιστικό, θα βοηθήσει στην επίτευξη βιώσιμων δημόσιων οικονομικών, προϋπόθεση για μετάβαση σε σταθερούς ρυθμούς ανάπτυξης.

Οι νέες προτάσεις πρέπει να συνοδεύονται από αριθμητικά παραδείγματα που θα καταδεικνύουν, μέσω μιας σύγκρισης με τις προβλέψεις του Ν.3863\2010, ποιες αλλαγές επέρχονται και πώς συγκρίνονται με αυτά τα οποία θα προέκυπταν από την εφαρμογή του Ν.3863\2010. Έτσι, θα ξέρει ο ασφαλισμένος τι ακριβώς αλλάζει και πως κατανέμονται τα βάρη.

Τότε και μόνον τότε, η νέα παρέμβαση θα βρει την ευρύτερη δυνατή κοινωνική συναίνεση, όταν θα γίνει σε συνθήκες απόλυτης διαφάνειας, χωρίς να συνεχίζει τις παθογένειες του παρελθόντος, όπου όσοι είχαν πρόσβαση σε πελατειακούς μηχανισμούς λήψης αποφάσεων διασφάλιζαν τα προνόμιά τους.

Άρθρο Φίλιππου Σαχινίδη Πρ. Υπουργού Οικονομικών στην Εφημερίδα Συντακτών 22 Αυγ. 2015

Τις προηγούμενες ημέρες εγκρίθηκε από το Eurogroup η νέα δανειακή σύμβαση μεταξύ ESM και Ελλάδος ύψους μέχρι 86 δις ευρώ.

Μετά από έξι μήνες αποτυχημένων πειραματισμών, η απόφαση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ να προχωρήσει στην υπογραφή της σύμβασης κατέστη αναπόφευκτη μόλις αποδέχτηκε ότι δεν υπάρχει χωρίς οικονομική ζημία εναλλακτική λύση που να διασφαλίζει τη συμμετοχή της Ελλάδος στην Ευρωζώνη και να καλύπτει ταυτόχρονα τις χρηματοδοτικές ανάγκες της χώρας.

Η μεταστροφή της κυβέρνησης ακυρώνει τις προϋποθέσεις που κατέστησαν εφικτή την άνοδο της στην εξουσία. Η ανιστόρητη και διαχωριστική διάκριση μεταξύ μνημονιακών και αντιμνημονιακών δυνάμεων, που καλλιέργησαν τα δυο κυβερνητικά κόμματα με τεράστιο κοινωνικό και οικονομικό κόστος για τη χώρα, κατέρρευσε στις 14 Αυγούστου 2015.

Η κυβέρνηση για να ξεπεράσει το πρόβλημα αυτό επιχειρεί άμβλυνση των πολιτικών συνεπειών του μέσω σύγκρισης του νέου μνημονίου με τα προηγούμενα προωθώντας την άποψη ότι το τρίτο Μνημόνιο είναι ηπιότερο σε σχέση με τα προηγούμενα.

Η άποψη αυτή πάσχει σε δυο σημεία:

1) Οι σημερινές συνθήκες είναι εντελώς διαφορετικές από αυτές που ίσχυαν κατά την υπογραφή των δύο προηγούμενων μνημονίων.

Το 2009, για παράδειγμα, η χώρα είχε δημοσιονομικό έλλειμμα 15,7% του ΑΕΠ και έλλειμμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών κοντά στο 11% του ΑΕΠ.

Τα ελλείμματα αυτά έπρεπε να εξουδετερωθούν σε ένα δύσκολο οικονομικά περιβάλλον καθώς η ύφεση το 2009 ήταν πάνω από 4%. Αντίθετα, το 2014 η χώρα είχε ένα μικρό πρωτογενές πλεόνασμα και οριακά θετική ανάπτυξη.

2) Η ηπιότερη πορεία στους δημοσιονομικούς στόχους του τρίτου Μνημονίου έναντι αυτών του δευτέρου κατέστη αναγκαία και δεν υπήρξε διαπραγματευτική επιτυχία. Αυτό συνέβη επειδή οι καταστροφικές οικονομικές επιλογές του πρώτου εξαμήνου του 2015 είχαν ως αποτέλεσμα την επιβολή των capital controls, την επιστροφή σε ύφεση το 2015 και το 2016 και τη μετάβαση σε πρωτογενές έλλειμμα το 2015.

Αυτό που προσπαθούν όσοι επιχειρούν την παραπάνω σύγκριση, καθαρά για λόγους πολιτικών σκοπιμοτήτων εν όψει της επερχόμενης εκλογικής αναμέτρησης, είναι να αποφύγουν να απαντήσουν άμεσα σε τρία κομβικά ερωτήματα που θα κυριαρχήσουν στις επόμενες εκλογές.

1) Το πρώτο αφορά τη δυνατότητα της Κυβέρνησης να προσδιορίσει έναν εθνικό οδικό χάρτη εξόδου της χώρας από την κρίση και το τρίτο Μνημόνιο.

Το Σεπτέμβριο του 2014 έθετα από τις στήλες της ΕφΣΥΝ το ίδιο ακριβώς ερώτημα προς την κυβέρνηση Σαμαρά για το δεύτερο Μνημόνιο που έληγε το Δεκέμβριο του 2014.

Τελικά, η κυβέρνηση Σαμαρά απέτυχε εκεί που πέτυχαν η Ιρλανδία και η Πορτογαλία. Ταυτόχρονα, άφησε ανοικτό το θέμα της κάλυψης των χρηματοδοτικών αναγκών της χώρας στο πλαίσιο της στρατηγικής της αριστερής παρένθεσης.

Σήμερα, η προσέλκυση ιδιωτικών επενδύσεων με capital controls και το πέρασμα σε διατηρήσιμη ανάπτυξη είναι δύσκολο να επιτευχθούν χωρίς σχέδιο. Είναι έτοιμη η Κυβέρνηση να καταθέσει έναν εθνικό οδικό χάρτη εξόδου από την κρίση;

2) Το δεύτερο αφορά τη βούληση της κυβέρνησης να εφαρμόσει τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων που έχει συμφωνήσει.

Το ερώτημα αυτό συναρτάται με το πρώτο όμως είναι εξίσου καθοριστικό. Το ιδεολογικό φορτίο του τρίτου Μνημονίου είναι περισσότερο αισθητό σε σχέση με τα δύο προηγούμενα.

Το τρίτο Μνημόνιο ακυρώνει την θέση της κυβέρνησης ότι το πρόβλημα της χώρας οφείλεται στη λιτότητα όπως αναφέρονταν στο πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης.

Με το τρίτο Μνημόνιο επιχειρείται αναδιάρθρωση της ελληνικής οικονομίας. Στόχος να συρρικνωθεί ο μη ανταγωνιστικός και εσωστρεφής τομέας της οικονομίας προς όφελος του ανταγωνιστικού και εξωστρεφούς.

Υιοθετεί τη φιλοσοφία αυτή η κυβέρνηση; Έχει τη βούληση να εφαρμόσει τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις;

3) Το τρίτο αφορά τη θέση της κυβέρνησης έναντι του προβλήματος του χρέους. Η κυβέρνηση πριν και μετά τις εκλογές ζητούσε ονομαστική διαγραφή του λέγοντας ότι δεν είναι βιώσιμο.

Από τις επίσημες αποφάσεις προκύπτει ότι το καλύτερο που μπορεί να εξασφαλίσει η χώρα για το χρέος είναι: α) επιμήκυνση, β) όπου είναι εφικτό μείωση των επιτοκίων και γ) παράταση της περιόδου χάριτος για την αποπληρωμή τοκοχρεολυσίων.

Είναι έτοιμη η κυβέρνηση να αποδεχτεί αποφάσεις για το χρέος που μέχρι πρότινος απέρριπτε ως αναποτελεσματικές;

Αν οι κυβερνητικοί εταίροι είναι έτοιμοι να απαντήσουν στα παραπάνω ερωτήματα θετικά τότε το διακύβευμα των νέων εκλογών θα είναι αντίστροφο των εκλογών του Ιανουαρίου: «Ψηφίστε μας για να εφαρμόσουμε αποτελεσματικά και με την αναγκαία ευαισθησία το νέο πρόγραμμα ώστε να βγάλουμε τη χώρα από την κρίση».

Η επιτυχία στον τομέα αυτό θα καθορίσει τη δυνατότητα ή όχι του ΣΥΡΙΖΑ να διατηρήσει σημαντικό ρόλο στην πολιτική ζωή της χώρας. Όμως, η εμπειρία των τελευταίων έξι μηνών δείχνει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ επεδίωξε επιστροφή στις παθογένειες που μας οδήγησαν στην κρίση. Δεν επιδιώκει την υιοθέτηση προοδευτικών μεταρρυθμίσεων στην οικονομία και τους θεσμούς. Η απάντηση που θα δώσουν στα ίδια ερωτήματα τα κόμματα της αντιπολίτευσης θα καθορίσει τις δικές τους προοπτικές.

Φ. Σαχινίδης για την πορεία των διαπραγματεύσεων (σημεία ομιλίας 26.02.2015) | Τομέας Οικονομίας 05.04.2015

Το πολιτικό σκηνικό πριν τις εκλογές του Ιανουαρίου 2015

  • Το 2ο Πρόγραμμα Οικονομικής Πολιτικής που υπογράφηκε το 2012 θα ολοκληρωνόταν το Δεκέμβριο του 2014.
  • Η κυβέρνηση Σαμαρά όφειλε να προετοιμάσει την επόμενη ημέρα από το 2013 ώστε η χώρα να βγει στις αγορές το 2015 με ασφάλεια.
  • Με βάση τις τότε συνθήκες έπρεπε να κάνει έγκαιρα αίτηση για προληπτική γραμμή πίστωσης.
  • Αυτό προϋπέθετε μεταρρυθμίσεις στο κράτος και στην οικονομία που δεν έγιναν έγκαιρα.
  • Απέτυχε να κάνει αυτό που πέτυχαν οι κυβερνήσεις της Ιρλανδίας και της Πορτογαλίας, να δανείζονται από τις αγορές με ιστορικά χαμηλά επιτόκια και να αποπληρώνουν τα χρέη προς το ΔΝΤ.
  • Η Κυβέρνηση Σαμαρά αγνόησε τα μηνύματα που έστειλαν οι αγορές με τη δεύτερη έκδοση ομολόγων όταν λόγω της κατάρρευσης μιας Πορτογαλικής τράπεζας φάνηκε ότι οι αγορές αντιμετώπιζαν με επιφύλαξη τα ελληνικά ομόλογα
  • Απειλούσε ότι θα διώξει την Τρόικα και τα Προγράμματα χωρίς να έχει πρόσβαση στις αγορές. Προτίμησε τον εύκολο αντιμνημονιακό λόγο, τόσο γιατί του ήταν οικείος από την αντιμνημονιακή του φάση όσο και για να παρακολουθήσει τον προεκλογικό λόγο του ΣΥΡΙΖΑ.
  • Δεν ολοκλήρωσε την 5η επισκόπηση και έτσι δεν εκταμιεύτηκαν τα 7,2 δισ.
  • Τελικά προχώρησε σε μια δίμηνη παράταση της Συμφωνίας.
  • Πριν τις εκλογές ήταν γνωστό ότι η χώρα δεν έχει επαρκή ταμειακά διαθέσιμα και ότι το τραπεζικό σύστημα ήταν ευάλωτο από τις εκροές κεφαλαίων.

~ · ~

Γιατί φτάσαμε έως εδώ

  • Το ότι η χώρα βρέθηκε πριν τις εκλογές αντιμέτωπη ξανά με το ενδεχόμενο του Grexit είναι αποτέλεσμα της αδυναμίας του πολιτικού δυναμικού της χώρας από το ξέσπασμα της κρίσης το 2009 να δημιουργήσει προϋποθέσεις για ευρύτερες συναινέσεις.
  • Αδυναμία να συμφωνήσουν στη διάγνωση του προβλήματος ότι η κρίση έφερε τα μνημόνια και όχι τα μνημόνια την κρίση.
  • Ανυπαρξία συναινέσεων για αλλαγές στο κράτος και στην οικονομία.
  • Αδυναμία συμφωνίας για ανάγκη εξάλειψης οικονομικών ανισορροπιών.
  • Η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ Γ. Παπανδρέου ήταν μόνη της με την ΚΟ ΠΑΣΟΚ όταν προσπαθούσε να πείσει την Ευρώπη να δημιουργήσει το Μηχανισμό Στήριξης και έκανε τη συμφωνία για το 1ο Πρόγραμμα με το οποίο εξασφάλισε τα 110 δισ. για να κάνει αλλαγές στο κράτος και την οικονομία.
  • Ήταν μόνη της στην προσπάθεια για το 2ο πρόγραμμα με το οποίο εξασφάλισε τα 130 δισ. και το PSI.
  • H ΝΔ ως αντιπολίτευση αποδείχθηκε ανέτοιμη να αναλάβει τις ιστορικές της ευθύνες πριν το 2012. Μετά το 2012 αποδείχθηκε κατώτερη των περιστάσεων.

~ · ~

Αποτελέσματα εκλογών Ιανουαρίου 2015

  • Η εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ δεν ήταν έκπληξη. Ήταν αναμενόμενη. Έκπληξη ήταν η διαφορά από τη ΝΔ.
  • Εκλέχθηκε με μια πρόταση για κατάργηση Μνημονίων και διεκδίκησης για διαγραφή του χρέους.
  • Το Κίνημα, παρά την προσπάθεια που καταβλήθηκε στο περιορισμένο χρονικό διάστημα δεν πέτυχε το στόχο του για κοινοβουλευτική εκπροσώπηση.

~ · ~

Η επόμενη ημέρα των εκλογών

  • Μέχρι τις 25 Ιανουαρίου η δημόσια συζήτηση οδηγούσε στην εντύπωση ότι υπάρχουν δύο διαφορετικοί κόσμοι.
  • Η επιλογή για σύμπραξη με τους ΑΝΕΛ αλλά και η πρόταση για ΠτΔ ακυρώνει σε μεγάλο βαθμό την αριστερή ρητορική του ΣΥΡΙΖΑ και επιβεβαιώνει το συντηρητισμό από τον οποίο διακατέχεται ο ΣΥΡΙΖΑ.
  • Την επομένη των εκλογών και ειδικά μετά τις 20 Φεβρουαρίου η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έκανε την πρώτη της επαφή με το ρεαλισμό ως αποτέλεσμα κυρίως του αρνητικού συσχετισμού δυνάμεων στην Ευρώπη αλλά και των πιεστικών ταμειακών αναγκών της χώρας.
  • Χάθηκε πολύτιμος χρόνος.

~ · ~

Έχουμε τελικά μια νέα Συμφωνία;

  • Η ανακοίνωση του Eurogroup της 2Οης Φεβρουαρίου δεν είναι συμφωνία για νέο πρόγραμμα.
  • Ούτε για ολοκλήρωση του 2ου προγράμματος.
  • Είναι μια προσωρινή 4μηνη συμφωνία για παράταση του 2ου προγράμματος για να προστατευτεί το τραπεζικό σύστημα.
  • Άρα οι πρωτοβουλίες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για τις τράπεζες αφορούν την προστασία καταθετών και όχι τραπεζιτών όπως υποστήριζαν μέχρι σήμερα τα στελέχη ΣΥΡΙΖΑ για τις πρωτοβουλίες της Κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ Γ. Παπανδρέου της περιόδου 2009-2011 αλλά και μετά.

~ · ~

Πώς αξιολογείται η διαπραγματευτική επιλογή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ;

Ένας τρόπος για να αξιολογηθεί η διαπραγματευτική επιλογή της κυβέρνησης είναι μέσω της σύγκρισης των διαπραγματευτικών στόχων που είχαν τεθεί στο ξεκίνημα των συζητήσεων με τους Θεσμούς και των αποτελεσμάτων που επιτεύχθηκαν.

Επιπρόσθετα, να υπενθυμίσουμε τις προεκλογικές δεσμεύσεις για κατάργηση του Μνημονίου με ένα άρθρο, το ονομαστικό «κούρεμα» του ελληνικού χρέους αλλά και τις μετεκλογικές δηλώσεις «Αποδεχόμαστε 0% του Μνημονίου» (Βαρουφάκης Βουλή – 10/2/2015).

~ · ~

Οι Διαπραγματευτικοί Στόχοι της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ

Η Κυβέρνηση ξεκίνησε διεκδικώντας μείωση ονομαστικού χρέους, μείωση στόχων για πρωτογενή πλεονάσματα και ένα πρόγραμμα γέφυρα.

1. Το «πρόγραμμα-γέφυρα» δεν θα περιελάμβανε όρους, αξιολογήσεις κλπ., αλλά μια επίσημη αποτύπωση της βούλησης όλων των πλευρών για διαπραγμάτευση χωρίς πιέσεις και εκβιασμούς και χωρίς οποιαδήποτε μονομερή ενέργεια.

2. Στο πλαίσιο αυτό η Ελλάδα θα παραιτείτο από τις εναπομείνασες δόσεις του προηγούμενου προγράμματος – πέραν των 1,9 δισ. ευρώ που οφείλουν να επιστρέψουν η ΕΚΤ και οι Κεντρικές Τράπεζες των κρατών-μελών από τα κέρδη που είχαν από τη διακράτηση ελληνικών ομολόγων (προγράμματα SMP και ANFA) – και θα της δινόταν η δυνατότητα έκδοσης εντόκων γραμματίων πέρα από το όριο των 15 δισ., ώστε να καλύψει τυχόν έκτακτες ανάγκες.

3. Στο τέλος της μεταβατικής αυτής περιόδου,

(α) η Ελλάδα θα αναλάμβανε να καταθέσει τις τελικές της προτάσεις, που σύμφωνα με τις Προγραμματικές Δηλώσεις της κυβέρνησης θα περιλαμβάνουν ένα νέο πλαίσιο δημοσιονομικής στρατηγικής για τα επόμενα 3-4 χρόνια και ένα νέο εθνικό σχέδιο μεταρρυθμίσεων και παράλληλα

(β) θα έπρεπε να τεθεί το ζήτημα της διαπραγμάτευσης για αναδιάρθρωση-ελάφρυνση του δημόσιου χρέους.

~ · ~

Αποτελέσματα Διαπραγμάτευσης

  • Η Κυβέρνηση με τους Θεσμικούς πιστωτές συμφώνησαν σε τετράμηνη παράταση της «Κύριας Σύμβασης  Χρηματοδοτικής Διευκόλυνσης (Master Financial Assistance Facility Agreement, MFFA), η οποία θεμελιώνεται σε ένα σύνολο δεσμεύσεων.
  • Προϋπόθεση για την παράταση η υποβολή από την Ελληνική Κυβέρνηση λίστα με μεταρρυθμίσεις η οποία υποβλήθηκε από τον Υπουργό Οικονομικών και αξιολογήθηκε ως θετικό σημείο εκκίνησης από την Τρόικα και το Eurogroup.

~ · ~

Κριτική για τη Διαπραγμάτευση στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ

Η υποχώρηση της Κυβέρνησης από την προεκλογική θέση της κατάργησης του Μνημονίου συμπυκνώνεται από την άποψη του ΥΠΟΙΚΟ ότι υιοθετεί το 70% των μεταρρυθμίσεων του προγράμματος. Άποψη που δέχτηκε αυστηρή κριτική στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ.

   Απόσπασμα από την Επιστολή Λαπατσιώρα, Μηλιού, Σωτηρόπουλου :

«Ας αναλογιστούμε το εξής απλό δεδομένο: Η κυβέρνηση αυτή δεν προήλθε επειδή υποστήριξε το 70% του Μνημονίου – αν μάλιστα το είχε υποστηρίξει ίσως να μην περιλαμβανόταν καν στον κοινοβουλευτικό χάρτη σήμερα. 

Η επιχείρηση επανεγγραφής της εντολής της, ώστε να περιλαμβάνει το 70% του Μνημονίου αποτελεί εγχείρημα αλλαγής των σχέσεων εκπροσώπησης και των κοινωνικών συμμαχιών στις οποίες στηρίζεται. 

Επειδή προφανώς το 70% αυτό καθαυτό είναι ένα νούμερο του αέρα (γιατί όχι 68% ή 72%; με βάση τις σελίδες, τα υποκεφάλαια, ή τα μέτρα;), η επιλογή του αποτελεί διακύβευμα ερμηνείας και συγκρότησης σχέσεων εκπροσώπησης»

~ · ~

Η Κυβέρνηση αποδέχθηκε όρους για την προσωρινή Συμφωνία

 Η Κυβέρνηση αποδέχθηκε την ανάγκη, γνωστή σε εμάς από το 2010, ότι κάθε συμφωνία περιλαμβάνει όρους τους οποίους διαπραγματεύεται στη βάση ενός συγκεκριμένου συσχετισμού δυνάμεων στο εσωτερικό και το εξωτερικό της χώρας αλλά και με βάση συγκεκριμένες οικονομικές συνθήκες.

~ · ~

Συνθήκες Συμφωνίας το 2010 και σήμερα

  • Η Συμφωνία για το 1ο Πρόγραμμα έγινε χωρίς να υπάρχει Ευρωπαϊκός Μηχανισμός, με έλλειμμα 36 δισ. και με έλλειμμα αξιοπιστίας της χώρας λόγω πλαστών στατιστικών στοιχείων όπως επιβεβαίωσε η Έκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
  • Οι συζητήσεις τώρα γίνονται με πρωτογενές πλεόνασμα, πλεόνασμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών  και με την οικονομία για πρώτη φορά σε θετικό ρυθμό ανάπτυξης.

~ · ~

Ποιες δεσμεύσεις ανέλαβε η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ

α) αξιολογήσεις από τους τρεις «θεσμούς»

β) συνέχιση της χρηματοδότησης με βάση το πλάνο των δόσεων του υφιστάμενου Προγράμματος, εφόσον υπάρξει θετική αξιολόγηση

γ) επιστροφή των κερδών της ΕΚΤ και των εθνικών ΚΤ από τη διακράτηση ελληνικών ομολόγων, και πάλι όμως εφόσον υπάρξει θετική αξιολόγηση από τους «θεσμούς»

Επίσης,

Θα πρέπει να αποφεύγονται οι μονομερείς ενέργειες. Βέβαια, δεν είναι ξεκάθαρο τι συνιστά μονομερή ενέργεια – αλλά την αξιολόγηση την κάνουν οι θεσμοί και όχι η κυβέρνηση.

~ · ~

Μειονεκτήματα Προσωρινής Συμφωνίας

  • Δεν υπάρχει καμία ρητή αναφορά στην κάλυψη των χρηματοδοτικών αναγκών (π.χ. ότι θα επιτραπεί η έκδοση εντόκων για να πληρωθούν χρεολύσια, τόκοι και έκτακτες ανάγκες) μέχρι την ολοκλήρωση της αξιολόγησης.
  • Έχει ιδιαίτερη σημασία λόγω των περιορισμένων ταμειακών διαθεσίμων.

~ · ~

Παραίτηση από την πάγια θέση ΣΥΡΙΖΑ για ονομαστική μείωση χρέους

Οι ελληνικές αρχές δεσμεύθηκαν επίσης να εγγυηθούν τα απαραίτητα πρωτογενή δημοσιονομικά πλεονάσματα ή τα έσοδα που απαιτούνται για να εγγυηθούν τη βιωσιμότητα του χρέους, όπως όριζε το ανακοινωθέν του Eurogroup του Νοεμβρίου του 2012.

Υπάρχει πρόβλεψη για χαλάρωση του στόχου για το πρωτογενές πλεόνασμα του 2015.

~ · ~

       Απόσπασμα από επιστολή Λαπατσιώρα, Μηλιού, Σωτηρόπουλου 

Ταυτόχρονα, στη Συμφωνία της 20ής Φεβρουαρίου περιλαμβάνεται η θέση: «Οι ελληνικές αρχές δεσμεύθηκαν επίσης να εγγυηθούν τα απαραίτητα πρωτογενή δημοσιονομικά πλεονάσματα ή τα έσοδα που απαιτούνται για να εγγυηθούν τη βιωσιμότητα του χρέους, όπως όριζε το ανακοινωθέν του Γιούρογκρουπ του Νοεμβρίου του 2012». 

Αυτό σημαίνει ότι η ελληνική κυβέρνηση παραιτείται από το στόχο διαπραγμάτευσης για την αναδιάρθρωση-απομείωση του ελληνικού δημόσιου χρέους και υιοθετεί το «πρόγραμμα βιωσιμότητας» που στηρίζεται στην «πληρωμή του κεφαλαίου του χρέους» μέσω πρωτογενών πλεονασμάτων. Αυτό σημαίνει την απόρριψη-απόσυρση και του σκέλους (β) του σημείου (3) με το οποίο προσήλθε η ελληνική κυβέρνηση στη διαπραγμάτευση.

~ · ~

Κοινοβουλευτικές διαδικασίες για την παράταση του 2ου Προγράμματος

  • Η παράταση έχει και αλλαγή όρων διαχείρισης των 10,9 δισ. του ΤΧΣ. Αυτά επιστράφηκαν στον EFSF.  Η κυβέρνηση τώρα διεκδικεί  την επιστροφή 1,2 δισ. από τον EFSF.
  • Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ με βάση τις θέσεις που διατύπωναν τα κόμματα αυτά ως αντιπολίτευση οφείλει να φέρει τη Συμφωνία στη Βουλή.
  • Υπάρχει και νομική υποχρέωση να περάσει η παράταση από τη Βουλή.

~ · ~

 Γιατί υποχώρησε η Κυβέρνηση;

  • Οι προεκλογικές δεσμεύσεις του ΣΥΡΙΖΑ ήταν σε αναντιστοιχία με τα πραγματικά προβλήματα της χώρας και το συσχετισμό των δυνάμεων στην Ευρώπη.
  • Δεν είχε προετοιμαστεί επαρκώς σε τεχνικό επίπεδο σε ό,τι αφορά τις προτάσεις που κατέθεσε.
  • Η Κυβέρνηση υποτίμησε τόσο τα περιορισμένα ταμειακά διαθέσιμα όσο και την εύθραυστη ισορροπία στο τραπεζικό σύστημα.
  • Για πρώτη φορά οι καταθέσεις έπεσαν κάτω από τα 150 δισ.
  • Η Κυβέρνηση άλλαξε στάση όταν αντιλήφθηκε ότι κινδυνεύει να δει την εμπειρία της Κύπρου να επαναλαμβάνεται στην Ελλάδα.

~ · ~

Αδυναμία στην επίτευξη στόχων για έσοδα

Screen Shot 2015-04-05 at 4.10.40 PM

~ · ~

Υποτίμηση του ρόλου των ταμειακών αναγκών 

  • Ο ΥΠΟΙΚ δήλωνε αρχικά ότι δεν χρειαζόμαστε τα 7,2 δισ. Ζητούσε μόνο τα 1,9 δισ. της ΕΚΤ.
  • Εκ των υστέρων δήλωσε ότι υπάρχουν δυσκολίες για την αποπληρωμή υποχρεώσεων σε ΕΚΤ και ΔΝΤ.
  • Η έλλειψη ταμειακών διαθεσίμων μειώνει τη διαπραγματευτική ισχύ της Ελλάδας.

~ · ~

Δυσκολίες στη διαπραγμάτευση

  • Λανθασμένη η επικοινωνιακή πολιτική της κυβέρνησης.
  • Η πολυφωνία και η πολυγλωσσία της Κυβέρνησης για λόγους εντυπωσιασμού συνέβαλε καθοριστικά στον τρόπο που μας συμπεριφέρονται οι εταίροι και αποδεικνύει την απουσία στρατηγικής.
  • Στον Economist και στους FT αναφέρεται ότι ο Ντράγκι πήρε την απόφαση να σταματήσει τη χορήγηση ρευστότητας στις ελληνικές τράπεζες απευθείας από την ΕΚΤ μετά τη δήλωση του ΥΠΟΙΚ ότι το χρέος της χώρας δεν είναι βιώσιμο.
  • Πέρα από τις διαπραγματευτικές δυσκολίες με τις οποίες βρίσκεται αντιμέτωπη η Κυβέρνηση υπάρχει και το θέμα της στάσης των επιμέρους θεσμών.
  • Οι τρεις θεσμοί δεν έχουν ενιαία άποψη.
  • Η κυβέρνηση δεν έχει ξεκαθαρίσει πώς θα χειριστεί το ζήτημα του προγράμματος του ΔΝΤ το οποίο παραμένει σε ισχύ.

~ · ~

Επιφυλάξεις από ΔΝΤ και ΕΚΤ στις επιστολές προς Eurogroup

  • Για να αποφασίσει το Eurogroup ως προς το θέμα της παράτασης ζήτησε τη γνώμη της ΕΚΤ και του ΔΝΤ.
  • Η επιστολή της ΕΚΤ, αλλά και αυτή του ΔΝΤ, «ερμηνεύουν» τις μεταρρυθμίσεις ως «ισοδύναμα» μέτρα των δεσμεύσεων που περιγράφονταν στο παλιότερο «Πρόγραμμα».
  • Ειδικά το ΔΝΤ δεν παραιτείται από την ολοκλήρωση των μέτρων για το άνοιγμα των επαγγελμάτων, τις ιδιωτικοποιήσεις, την αγορά εργασίας και το ασφαλιστικό, που περιγραφόταν στο παλιότερο «Πρόγραμμα».

~ · ~

Επιστολή Ντράγκι

  • «Σημειώνουμε ότι οι δεσμεύσεις που περιγράφονται από τις [ελληνικές] αρχές διαφέρουν από τις υπάρχουσες δεσμεύσεις του προγράμματος σε ορισμένους τομείς.
  • Σε τέτοιες περιπτώσεις θα πρέπει να αξιολογηθεί κατά τη διάρκεια της επανεξέτασης, εάν τα μέτρα που δεν γίνονται αποδεκτά από τις αρχές, αντικατασταθούν με μέτρα ίσης ή καλύτερης ποιότητας όσον αφορά την επίτευξη των στόχων του προγράμματος».

~ · ~

Πάμε για 3ο Πρόγραμμα;

Αυτή θα είναι η μεγαλύτερη πρόκληση για την Ελληνική Κυβέρνηση για αυτό παραμένει σιωπηλή ακόμη και σήμερα ως προς τον τρόπο κάλυψης των χρηματοδοτικών αναγκών μετά την τετράμηνη παράταση.

Η χώρα δεν μπορεί να βγει στις αγορές στους επόμενους τρεις μήνες.

~ · ~

Τώρα ξεκινούν οι συζητήσεις για την επόμενη ημέρα

Η συζήτηση για την επόμενη ημέρα ξεκινά αμέσως μετά την έγκριση της 4μηνης παράτασης από τα Κοινοβούλια και θα πρέπει να ολοκληρωθεί μέχρι 30 Ιουνίου γιατί μετά η χώρα θα είναι ξανά χωρίς πρόγραμμα και χωρίς πρόσβαση στις αγορές.

~ · ~

Είναι εφικτή η διεκδίκηση μιας πιο χαλαρής δημοσιονομικής πολιτικής;

  • Το Κίνημα έχει καταθέσει την άποψη ότι η χώρα έχει ανάγκη από ένα Ελληνικό Σχέδιο προοδευτικών μεταρρυθμίσεων στο κράτος και την οικονομία.
  • Το Σχέδιο αυτό θα αποτελούσε τη βάση της συζήτησης για ελάφρυνση του χρέους αλλά και για μικρότερα πρωτογενή πλεονάσματα.
  • Η χαλάρωση στη δημοσιονομική πολιτική σε συνδυασμό με την πολιτική ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ θα βοηθούσε την οικονομία να επιστρέψει σε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης.
  • Στις συζητήσεις που γίνονται η Κυβέρνηση υιοθετεί πρόβλεψη 1,5% για ρυθμό ανάπτυξης για το 2015. Η πρόβλεψη αυτή είναι αισιόδοξη. Όσο παρατείνεται η αβεβαιότητα και η έλλειψη ρευστότητας τόσο πιο πιθανή γίνεται μια επιστροφή σε ύφεση.
  • Προϋπόθεση για θετικό ρυθμό ανάπτυξης αποτελεί η πραγματοποίηση ιδιωτικών και δημόσιων επενδύσεων.
  • Η χώρα με τις μεταρρυθμίσεις και με μια φιλική προς τις ιδιωτικές επενδύσεις πολιτική θα μπορούσε να προσελκύσει αναγκαία κεφάλαια της τάξης των 30 δις. στην επόμενη τριετία για να αποκατασταθεί η παραγωγική βάση που καταστράφηκε πριν ή και κατά τη διάρκεια της κρίσης.

~ · ~

Μπορούν να γίνουν οι αναγκαίες  ιδιωτικές επενδύσεις;

  • Οι δημόσιες επενδύσεις της τάξης των 6  δισ. ετησίως δεν επαρκούν για την επανεκκίνηση της οικονομίας. Άρα η προσέλκυση ιδιωτικών επενδύσεων είναι καθοριστική.
  • Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έχει ιδεολογικές αγκυλώσεις γύρω από το ρόλο των ιδιωτικών επενδύσεων σε μια μεικτή οικονομία.
  • Επιπρόσθετα, η ανάγκη για ιδιωτικά κεφάλαια καθιστά απαραίτητη την αποκατάσταση του αναπτυξιακού ρόλου του τραπεζικού συστήματος. Η παράταση της αβεβαιότητας σε συνδυασμό με την αδυναμία πρόσβασης στις διεθνείς αγορές και την εκροή καταθέσεων καθιστά δυσκολότερη την τραπεζική χρηματοδότηση επενδυτικών πρωτοβουλιών.

~ · ~

Συμπέρασμα

  • Η κυβέρνηση δεν ήταν επαρκώς προετοιμασμένη για την πραγματοποίηση των διαπραγματεύσεων παρά τις πολύ ευνοϊκότερες – σε σχέση με το 2010 –  συνθήκες με τις οποίες βρέθηκε αντιμέτωπη.
  • Υποεκτίμησε τον αρνητικό συσχετισμό δυνάμεων στην Ευρώπη. Έδειξε άγνοια για τον τρόπο λειτουργίας των Ευρωπαϊκών Θεσμών. Χρίζοντας «ηγεμόνα» της Ευρώπης τη Γερμανία προκάλεσε την οργή της υπόλοιπης Ευρώπης απομονώνοντας ακόμη περισσότερο τη χώρα.
  • Έχασε πολύτιμο χρόνο χωρίς να καταθέτει συγκεκριμένο σχέδιο που να απαντά στα ερωτήματα: πώς η οικονομία θα συμμετέχει ανταγωνιστικά στον παγκόσμιο καταμερισμό εργασίας; πότε θα βγει στις αγορές και με ποιες προϋποθέσεις;
  • Αντιμετωπίζει το πρόβλημα της οικονομίας ως πρόβλημα περιορισμένης ζήτησης και παραγνωρίζει τις χρόνιες στρεβλώσεις στο παραγωγικό πρότυπο που οδήγησαν στην εμφάνιση της ύφεσης το 2008, δηλαδή 2 χρόνια πριν από την υπογραφή συμφωνιών με τους θεσμικούς εταίρους.
  • Έτσι, οι προτάσεις της για μεταρρυθμίσεις δεν αποτελούν μέρος ενός ολοκληρωμένου σχεδίου για την αλλαγή στον τρόπο λειτουργίας του κράτους και της οικονομίας που να εμπεδώνει την κοινωνική δικαιοσύνη.
  • Αντίθετα, εμμένει στην παρουσίαση αποσπασματικών προτάσεων χωρίς ταυτότητα, υπερασπιζόμενη την επιστροφή στις παθογένειες του παρελθόντος που μας οδήγησαν στην εκτροπή και κατάρρευση του 2009.
  • Η αμφισημία, η αβεβαιότητα και η κυβερνητική πολυφωνία επιδεινώνουν τις προοπτικές της οικονομίας και διογκώνουν ακόμη περισσότερο τα βάρη όσων έχουν πληγεί από την κρίση.

~ · ~

IMG_6402

Συνέντευξη Φίλιππου Σαχινίδη στην εφημερίδα Λάρισας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» και τον δημοσιογράφο Κώστα Γκιάστα την Τρίτη 10 Φεβρουαρίου 2015

Σχολιάστε μας την 1η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών. 2.500 στελέχη βρέθηκαν εκεί. Ήταν αυτό που περιμένατε;

Η ανταπόκριση ήταν πάνω από τις προσδοκίες μας. Αυτό όμως που μας εντυπωσίασε ήταν ότι όλοι όσοι ήρθαν, συμμετείχαν στις συζητήσεις καταθέτοντας τις απόψεις τους για τις θεματικές ενότητες που ήταν οι νέες μορφές οργάνωσης κομμάτων, το ιδεολογικό στίγμα του Κινήματος αλλά και οι προτάσεις για έξοδο από την κρίση. Στο κλείσιμο των εργασιών μετά από οκτώ ώρες η αίθουσα ήταν γεμάτη. Δεν θυμάμαι να έχω ξαναζήσει ανάλογη εμπειρία στο παρελθόν.

Πώς «μεταφράζεται» το αποτέλεσμα των εκλογών για το ΚΙΝΗΜΑ τόσο πανελλαδικά όσο και συγκεκριμένα στο Νομό Λάρισας; Πιστεύετε πως γι’ αυτό το μικρό χρονικό διάστημα προεκλογικά το αποτέλεσμα του 2.5% ήταν ικανοποιητικό;

Αν και δεν διασφαλίσαμε να συμμετάσχουμε στη νέα Βουλή που συγκροτήθηκε, θεωρώ ότι το αποτέλεσμα που πετύχαμε στις 16 ημέρες που είχαν στη διάθεσή τους οι υποψήφιοι τόσο στον Νομό Λάρισας αλλά και στις υπόλοιπες εκλογικές περιφέρειες είναι μια μεγάλη κατάκτηση. Επιβεβαιώνει την άποψή μας για την ανάγκη δημιουργίας ενός νέου πολιτικού φορέα που έδωσε φωνή και έκφραση σε όσους από τον χώρο της Δημοκρατικής Παράταξης ένιωθαν ότι δεν τους εξέφραζε κάποιο από τα υπάρχοντα κόμματα. Αποτελεί μια πολύ καλή αφετηρία για να συνεχίσουμε με μεγαλύτερη θέρμη την προσπάθειά μας για την ανασυγκρότηση των δυνάμεων του Δημοκρατικού Σοσιαλισμού.

Ο κ. Παπανδρέου δήλωσε ότι στηρίζει την κυβέρνηση ζητώντας από το Σώμα να στηρίξει και εκείνο την κυβέρνηση, κάτι που επιδοκιμάστηκε. Πώς αξιολογείται αυτό στη συγκεκριμένη χρονική στιγμή όταν μάλιστα ο ίδιος ο κ. Παπανδρέου ανέφερε ότι ο κ. Τσίπρας ήταν εκείνος που είχε πολεμήσει τις προσπάθειες της δικής του κυβέρνησης για μείωση του τεράστιου ελλείμματος;

Ο πρόεδρος του Κινήματος είπε το αυτονόητο ότι στηρίζει κάθε πρωτοβουλία της Κυβέρνησης που οδηγεί σε περαιτέρω ελάφρυνση του χρέους και σε μικρότερα πρωτογενή πλεονάσματα ώστε να δοθεί χρόνος στη χώρα να γίνουν οι αναγκαίες διαρθρωτικές αλλαγές στο κράτος και την οικονομία. Ταυτόχρονα ζητήσαμε από την Κυβέρνηση να εργαστεί για την εξεύρεση μιας λύσης που θα διασφαλίζει την ασφαλή και οριστική έξοδο της χώρας από την κρίση χωρίς να θέτει σε διακινδύνευση τα όσα με τόσες θυσίες κατακτήθηκαν τα τελευταία χρόνια.

Από τον πρόεδρο του Κινήματος εκφράστηκε η ελπίδα ότι η κυβέρνηση θα διαπραγματευτεί με σκληρό, αλλά εποικοδομητικό τρόπο και να καταλήξει στην οποιαδήποτε συμφωνία, υπογραμμίζοντας ότι σήμερα οι συνθήκες είναι κατά πολύ καλύτερες από εκείνες του 2010. Ποια είναι η δική σας εκτίμηση για την πορεία των διαπραγματεύσεων. Πιστεύετε πως μπορεί να «τεντώσει» κι άλλο το σχοινί η ελληνική κυβέρνηση;

Η Ευρώπη στη μακρόχρονη πορεία της πέτυχε να κάνει βήματα προόδου μέσα από διαδικασίες που ενσωμάτωναν τις εθνικές επιδιώξεις αλλά κάθε φορά αναζητούνταν οι αναγκαίοι συμβιβασμοί που ήταν επωφελείς για τις χώρες. Η τυφλή σύγκρουση δεν μπορεί να οδηγήσει σε λύση. Αντίθετα εκ- θέτει τη χώρα σε τεράστιους κινδύνους. Αυτή η προσέγγιση είναι μακριά από τη λογική των ευρωπαϊκών διαδικασιών και αν αποτελεί την πυξίδα της κυβέρνησης θα οδηγήσει σε αποτυχία των συζητήσεων με αρνητικές συνέπειες για τη χώρα.

Ποια είναι η προσέγγισή σας επί των προγραμματικών δηλώσεων του κ. Τσίπρα;

Οι προγραμματικές δηλώσεις υπηρέτησαν περισσότερο εσωτερικές προτεραιότητες και λιγότερο τις πραγματικές ανάγκες της χώρας στις συζητήσεις με τους εταίρους. Όμως οι εκλογές έγιναν. Τώρα είναι η ώρα των αποφάσεων.

Ελπίζουμε στις συναντήσεις που θα γίνουν αύριο και μεθαύριο η Κυβέρνηση να καταθέσει προτάσεις που θα αποτελέσουν αφετηρία για την εξεύρεση μιας οριστικής και ασφαλούς λύσης για την έξοδο της χώρας από την κρίση.

Αυτές τις προτάσεις θα έχουμε την υποχρέωση να τις στηρίξουμε και θα τις στηρίξουμε για το καλό της χώρας.

Αν η κυβέρνηση δεν ανταποκριθεί στην υποχρέωση να βρει σύντομα μια αμοιβαία επωφελή λύση, καθώς ο χρόνος τρέχει και τα περιθώρια στενεύουν, υπάρχει ο κίνδυνος να χαθούν όλα όσα με τόσο κόπο και θυσίες πετύχαμε. Και αυτό θα οδηγήσει σε μεγάλες περιπέτειες τη χώρα και σε μεγαλύτερες απώλειες για τους πολίτες που σήμερα ήδη δυσκολεύονται.

Συνέντευξη Φίλιππου Σαχινίδη, Εκπροσώπου Τύπου του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ. Στην εφημερίδα Καθημερινή. Και στο δημοσιογράφο Βασίλη Νέδο

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Γιατί αποφασίσατε να στρατευθείτε με τον κ. Γ. Παπανδρέου και να φύγετε από το ΠΑΣΟΚ;

Φ. ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Το ΚΙΝΗΜΑ Δημοκρατών Σοσιαλιστών είναι η απάντηση στο αδιέξοδο και στην ασφυξία που νιώθουν πολλοί προοδευτικοί πολίτες στο σημερινό κομματικό τοπίο, στην ανάγκη να κάνουμε ένα νέο ξεκίνημα, που θα ξαναδώσει ζωή στις προοδευτικές ιδέες και αξίες. Χρειαζόμαστε πολιτικές δυνάμεις και ηγεσίες που λένε αλήθειες και που βάζουν την Ελλάδα και τους πολίτες πάνω και πρώτα απ όλα, χωρίς να υπολογίζουν προσωπικό ή πολιτικό κόστος. Δυστυχώς, τα τελευταία 2,5 χρόνια, ζήσαμε πρακτικές που συχνά παρέπεμπαν στο κακό παρελθόν. Όχι μόνο υποχώρησε ο αγώνας για μεγάλες προοδευτικές αλλαγές, αλλά συχνά είχαμε και πισωγυρίσματα. Το τελευταίο διάστημα ζήσαμε το συναγωνισμό λαϊκισμού κυβέρνησης και αντιπολίτευσης για το ποιος θα σκίσει πιο γρήγορα το μνημόνιο, την ώρα που η χώρα χρειαζόταν σοβαρά και προσεκτικά βήματα για να βγούμε από το πρόγραμμα στήριξης με ασφάλεια. Το τέλος αυτής της κυβέρνησης σημαδεύτηκε από ακριβώς αυτή την αποτυχία να βγούμε από το πρόγραμμα. Απέναντι στο δεξιό και αριστερό συντηρητισμό λοιπόν, χρειαζόμασταν μια δημιουργική ρήξη. Αυτό ξεκινάμε με το Γιώργο Παπανδρέου.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Γιατί οι πολίτες να ψηφίσουν ένα κόμμα, με επικεφαλής έναν πολιτικό ο οποίος δοκιμάστηκε ως πρωθυπουργός μόλις προ δυόμιση ετών;

Φ.ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Ο Γιώργος Παπανδρέου είναι αυτός που παρέλαβε την απασφαλισμένη βόμβα μιας χώρας με ετήσιο έλλειμμα 36 δις ευρώ. Που σε ένα εξαιρετικά δυσμενές διεθνές περιβάλλον και με καταρρακωμένη την αξιοπιστία της χώρας, διαπραγματεύτηκε και πέτυχε να πείσει τους εταίρους μας για την εκ του μηδενός δημιουργία ενός μηχανισμού στήριξης που απέτρεψε τη χρεοκοπία.. Που παρά τις αντίξοες συνθήκες και την παντελή έλλειψη συναίνεσης, κατάφερε να ξεκινήσει μεγάλες μεταρρυθμίσεις για την καταπολέμηση της διαφθοράς, της αδιαφάνειας, της αναξιοκρατίας, της φοροδιαφυγής και της πελατειακής νομής της εξουσίας, δηλαδή τις βασικές πηγές των προβλημάτων που μας έφεραν στο χείλος της καταστροφής. Την ώρα που η χώρα χρειαζόταν όσο ποτέ άλλοτε συναίνεση, αντιμετώπισε πρωτοφανή πόλεμο από όλες τις άλλες πολιτικές δυνάμεις καθώς και μικρές και μεγάλες ομάδες συμφερόντων. Όμως, η συνέχεια της ιστορίας δικαίωσε τις βασικές του επιλογές. Όσοι εκτόξευαν ανεύθυνες και ανέξοδες κορώνες, έκαναν στροφή 180 μοιρών όταν ανέλαβαν την εξουσία. Τελικά ακολούθησαν και αυτοί περιοριστική πολιτική, μάλιστα σε πιο σκληρή εκδοχή, και με υποστολή της προσπάθειας για μεγάλες αλλαγές.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Θα συνεργαστείτε μετεκλογικά με τον ΣΥΡΙΖΑ; Ποιο είναι για το Κίνημα το βασικό διακύβευμα των εκλογών της 25ης Ιανουαρίου;

Φ.ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Η απερχόμενη κυβέρνηση συναγωνίστηκε τον ΣΥΡΙΖΑ σε πλειοδοσία υποσχέσεων για την έξοδο από το Μνημόνιο και το μοίρασμα ελαφρύνσεων και πλεονασμάτων. Σήμερα η χώρα βρίσκεται σε ένα δύσκολο σταυροδρόμι. Άμεση προτεραιότητα είναι να προετοιμάσουμε με ασφάλεια την έξοδο από το πρόγραμμα στήριξης και να διαπραγματευτούμε τη διευθέτηση του χρέους. Δεν θα τα καταφέρουμε με παλληκαρισμούς του τύπου «σκίζουμε το Μνημόνιο». Για να πετύχουμε, πρέπει να έχουμε αξιοπιστία, πρέπει να πείσουμε ότι δεν θα ξανακυλήσουμε στο κακό παρελθόν. Για να τα είμαστε πειστικοί, χρειαζόμαστε ένα δικό μας Εθνικό σχέδιο μεγάλων προοδευτικών αλλαγών και μεταρρυθμίσεων, που εγγυώνται ότι η χώρα αλλάζει σε βάθος και οριστικά. Αυτοί είναι οι βασικοί άξονες της δική μας προγραμματικής πρότασης, που είναι η μόνη που δίνει διέξοδο στη χώρα.

Αυτό είναι το πλαίσιο της πρότασής μας προς τα άλλα κόμματα. Θα συνεργαστούμε, λοιπόν, με όποιον είναι έτοιμος να δουλέψει πάνω σε αυτό το πλαίσιο

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Η κρίση έχει τελειώσει;

Φ.ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Η κρίση δεν τελείωσε και δεν θα τελειώσει αν εμείς δεν καταφέρουμε να αντιμετωπίσουμε τα αίτια της, τις βαθύτερες δυσλειτουργίες και παθογένειες της χώρας. Γιατί η αλήθεια είναι ότι πρώτα χρεοκόπησαν οι θεσμοί και η λειτουργία του κράτους και στη συνέχεια ήλθε η απειλή της χρεοκοπίας.

Συνέντευξη Φίλιππου Σαχινίδη, Υποψηφίου Βουλευτή ΠΕ Λάρισας, και Εκπροσώπου Τύπου του Κινήματος, στο Ρ/Σ «Αθήνα 9.84» και στη δημοσιογράφο Νόνη Καραγιάννη.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ο κ. Φίλιππος Σαχινίδης, υποψήφιος Βουλευτής της Περιφέρειας Λάρισας με το Κίνημα Σοσιαλιστών Δημοκρατών του Γιώργου Παπανδρέου, είναι στην άλλη άκρη της τηλεφωνικής μας γραμμής. Καλή σας ημέρα, κύριε Σαχινίδη.

Φ. ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Καλή σας ημέρα, με μια μικρή διόρθωση είναι το Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Εντάξει, λάθος. Είναι που δεν το έχουμε συνηθίσει ακόμη.

Φ.ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Είναι γεγονός.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Σαχινίδη, εσείς ήσασταν Βουλευτής εν ενεργεία όταν ο κύριος Παπανδρέου – είχαν προκηρυχθεί εκλογές βέβαια – δημιούργησε το Κίνημα αυτό. Οι λόγοι της μετακίνησής σας;

Φ.ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Ανήκω σε εκείνη την ομάδα των ανθρώπων, που εδώ και πολύ καιρό,  δημόσια αλλά και στα αρμόδια κομματικά όργανα, κατέθετα την άποψη ότι πρέπει να αναληφθούν πρωτοβουλίες. Πρωτοβουλίες για να ενεργοποιήσουμε και να επαναφέρουμε στην πολιτική ζωή της χώρας τις εκατοντάδες χιλιάδες ή και τα εκατομμύρια των πολιτών, που κάποτε στην ιστορική διαδρομή του ΠΑΣΟΚ το στήριξαν. Μάλιστα χαρακτηριστικά είχα πει την επομένη των ευρωεκλογών σε μια σύσκεψη που κάναμε, ότι οι πολίτες έστειλαν ένα μήνυμα, μας έδωσαν ένα φιλί, από εμάς εξαρτάται αν αυτό θα ήταν το φιλί της ζωής ή το φιλί του αποχαιρετισμού. Πρέπει να αναλάβουμε πρωτοβουλίες ώστε αυτό να είναι το φιλί της ζωής και όχι του αποχαιρετισμού. Παρά, λοιπόν, τις εκκλήσεις για ανασύνταξη, για ανάληψη πρωτοβουλιών, όχι μόνο δεν έγινε το παραμικρό αλλά, πριν ξεκινήσουν οι διαδικασίες για την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας, όταν ξανά τέθηκε το ζήτημα, τα αιτήματα για ανασυγκρότηση του χώρου μέσα από την διεξαγωγή ενός συνεδρίου αποκλείστηκαν ως εξωτερικά του ΠΑΣΟΚ.

Εμείς, λοιπόν, σήμερα λέμε ότι ήρθε πλέον η ώρα να προχωρήσουμε σε μια ανασύνταξη των δυνάμεων που εκφράζουν τις δυνάμεις του Δημοκρατικού Σοσιαλισμού, του Προοδευτικού Κοινωνικού Κέντρου, της Πολιτικής Οικολογίας και βέβαια της Μεταρρυθμιστικής Αριστεράς.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Συγνώμη που σας διακόπτω αλλά δεν έχω πολύ ραδιοφωνικό χρόνο – ξέρετε είναι το Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο που επιβάλλει συγκεκριμένα χρονικά περιθώρια – σε περίπτωση που επιβεβαιωθούν τα ευρήματα των δημοσκοπήσεων και το Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών δεν καταφέρει να εισέλθει στη Βουλή και συγχρόνως ανάλογη πτωτική τάση εμφανιστεί και για το ΠΑΣΟΚ, δεν υπάρχει ζήτημα «επόμενης ημέρας» και για τους δυο σας; Και κατά πόσο βοηθήσατε εσείς με το Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών την εκλογική καχεξία και κατάρρευση του ΠΑΣΟΚ;

Φ.ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ:  Επιτρέψτε μου να καταθέσω δύο θέσεις. Πρώτον, η μείωση της δύναμης του ΠΑΣΟΚ δεν προκλήθηκε από τη δημιουργία του Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών, είναι κάτι το οποίο καταγράφεται σταδιακά. Ξεκινώντας από το 12,5% του Ιουνίου του 2012, μετά μέσω της προσπάθειας της «ΕΛΙΑΣ», που πήγαμε στο 8% και βεβαίως δημοσκοπικά από την ημέρα των ευρωεκλογών και μετά – και πολύ πριν αναληφθεί οποιαδήποτε πρωτοβουλία για τη δημιουργία του Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών – οι δημοσκοπικές καταγραφές έφερναν τότε, τον ιστορικό αυτό χώρο, να κινείται στις τάξεις του 5, 4, 4,5%. Άρα, η προσπάθεια να μετατεθούν ευθύνες στο Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών για τη δημοσκοπική κατάρρευση του ΠΑΣΟΚ είναι ξένες προς τη δική μας πρωτοβουλία.

Δεύτερον, σε ό,τι αφορά τη δική μας επίδοση, επιτρέψτε μου να σας μεταφέρω τις προσωπικές εμπειρίες που καταγράφω από το Νομό μου, τη Λάρισα, όπου υπάρχει μια τεράστια αναντιστοιχία ανάμεσα σε αυτό το οποίο δημοσκοπικά καταγράφεται και σε αυτό το οποίο εμείς αντιμετωπίζουμε. Γιατί βλέπουμε, ότι αυτή η πράξη λύτρωσης, η δημιουργική ρήξη με το κομματικό κατεστημένο, είχε ως αποτέλεσμα να απελευθερωθούν αυτές οι δυνάμεις οι οποίες είχαν αποστασιοποιηθεί και να έρχονται να μας λένε ότι «τώρα έχουμε το δικό μας σπίτι, τώρα έχουμε το δικό μας κόμμα το οποίο μας επιτρέπει να εκφραστούμε πολιτικά».

Άρα, εμείς αυτή τη στιγμή, εργαζόμαστε για να παρουσιάσουμε τις θέσεις μας μέχρι και την 25η Ιανουαρίου και το βράδυ των εκλογών τα αποτελέσματα θα δείξουν τελικά, αν και κατά πόσο η πρωτοβουλία που πήραμε βρήκε ανταπόκριση μέσα στην κοινωνία. Αυτό που θέλω να μεταφέρω είναι, ότι υπάρχει τεράστια αναντιστοιχία ανάμεσα στον τρόπο που μας αντιμετωπίζει η κοινωνία και σε αυτό το οποίο παρουσιάζουν οι δημοσκοπήσεις, στο δημοσκοπικό εύρημα.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Η λογική του Κινήματος σας για την επόμενη ημέρα και στην περίπτωση – υπόθεση εργασίας – που είστε στη Βουλή, είναι;

Φ.ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Διασφάλιση της συμμετοχής της χώρας στην Ευρωζώνη, προετοιμασία μιας ασφαλούς και οριστικής εξόδου από το Πρόγραμμα, όχι με λογικές «σκίζω τα Μνημόνια» που υιοθέτησε η Κυβέρνηση Σαμαρά και βεβαίως επανέλαβε τη ρητορική του ΣΥΡΙΖΑ. Κατάθεση ενός Εθνικού Σχεδίου Προοδευτικών Μεταρρυθμίσεων, που όμως θα έχουν αυτές οι μεταρρυθμίσεις την στήριξη ευρύτερων πολιτικών κομμάτων για να αποτελέσουν το διαπραγματευτικό χαρτί απέναντι στην Ευρώπη …

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Και στο ζήτημα του ενδεχόμενου κυβερνητικού προβλήματος;

Φ.ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Στο πλαίσιο ενός προγράμματος που θα κατατεθεί, η άποψή μας είναι, ότι όποιος υπερασπίζεται τη συμμετοχή της χώρας στην Ευρωζώνη, θέλει να έχουμε ένα Εθνικό Σχέδιο προοδευτικών μεταρρυθμίσεων, προκειμένου να εξασφαλίσουμε θετικές αποφάσεις για το χρέος και για χαμηλότερα πρωτογενή πλεονάσματα και προτάσσει την αντιμετώπιση του προβλήματος της ανεργίας και της φτώχειας, όποια πολιτική δύναμη έχει την πρωτοβουλία των κινήσεων και συμφωνεί πάνω σε αυτό το πλαίσιο, εμείς είμαστε διατεθειμένοι να συνεργαστούμε για να προχωρήσουν αυτά τα θέματα.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ευχαριστώ πολύ, κύριε Σαχινίδη. Καλή επιτυχία στην Περιφέρεια της Λάρισας με το Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών.

Φ.ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Εγώ σας ευχαριστώ πολύ. Καλή σας ημέρα.

Συνέντευξη Φίλιππου Σαχινίδη, Υποψηφίου Βουλευτή ΠΕ Λάρισας και Εκπροσώπου Τύπου του Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών στην εφημερίδα Greek News το Σάββατο 10 Ιανουαρίου 2015.

Ποιο είναι το διακύβευμα της εκλογικής αναμέτρησης;

Το διακύβευμα είναι η διασφάλιση της πορείας της χώρας εντός της ευρωζώνης, η ανάκαμψη της οικονομίας, η στήριξη των πιο αδυνάμων που έχουν πληγεί από την κρίση, έναντι του κινδύνου να πορευτούμε με επιλογές που μπορεί να οδηγήσουν σε οικονομική αβεβαιότητα και στασιμότητα και περαιτέρω επιδείνωση των κοινωνικών συνθηκών.

Συνέντευξη Φίλιππου Σαχινίδη, Υποψηφίου Βουλευτή ΠΕ Λάρισας, και Εκπροσώπου Τύπου του Κινήματος, στο Ρ/Σ «REAL FM 97.8» και στο δημοσιογράφο Νίκο Χατζηνικολάου.

Πάμε να συζητήσουμε για την πολιτική επικαιρότητα με τον κύριο Φίλιππο Σαχινίδη, πρώην Υπουργό Οικονομικών και υποψήφιο Βουλευτή στη Λάρισα με το Κίνημα των Δημοκρατών Σοσιαλιστών, το νέο πολιτικό κόμμα που ίδρυσε ο πρώην πρωθυπουργός κ. Γιώργος Παπανδρέου. Κύριε Υπουργέ, καλημέρα σας.

Καλημέρα, χρόνια πολλά και καλή χρονιά.

Χρόνια πολλά. Θέλω να ξεκινήσω με ένα απλό ερώτημα αλλά νομίζω κρίσιμο για τους ανθρώπους που ανήκουν στον ευρύτερο χώρο της κεντροαριστεράς. Γιατί ιδρύσατε μαζί με τον Γιώργο Παπανδρέου αυτό το νέο κόμμα; Σε τι διαφέρετε από το ΠΑΣΟΚ; Δεν σας κάλυπτε πολιτικά το υπάρχον κόμμα, το ιστορικό κόμμα, στο οποίο είναι πρόεδρος ο Βαγγέλης Βενιζέλος;

Κύριε Χατζηνικολάου, θα ξέρετε ότι εδώ και πολύ καιρό το ΠΑΣΟΚ είχε αρχίσει να καταγράφει συνεχείς απώλειες δυνάμεων, πολιτικών δυνάμεων, από ανθρώπους που το στήριξαν σε αυτή τη διαδρομή και το έκαναν ένα από τα δύο ισχυρότερα κόμματα της χώρας. Απέναντι σε αυτή την εικόνα που κατέγραφε ο καθένας από εμάς, πολλοί είτε στο δημόσιο λόγο μας είτε στα αρμόδια όργανα είχαμε καταθέσει τις ανησυχίες μας και προτάσεις για το πώς θα ανακοπεί αυτή η συρρίκνωση του ιστορικού αυτού χώρου. Και αυτές οι προτάσεις ποτέ δεν αντιμετωπίστηκαν θετικά. Αντίθετα, αποκλείστηκαν προτάσεις, ότι «είναι εξωτερικά του ΠΑΣΟΚ».

Αυτό σημαίνει, ότι κάποιοι δεν συνειδητοποιούσαν πού ακριβώς βρισκόμαστε ούτε συνειδητοποιούσαν την κρισιμότητα των περιστάσεων. Και δεν το λέω εγώ, διαπιστώνετε τι γίνεται από την ευρωπαϊκή συζήτηση για το ενδεχόμενο του Grexit, που απαιτεί κόμματα διατεθειμένα να εργαστούν για την οριστική και ασφαλή έξοδο της χώρας από την κρίση. Κόμματα, τα οποία μπορούν να δώσουν έκφραση και φωνή σε πολίτες που ένιωθαν άστεγοι.

Αυτή την πρωτοβουλία πήραμε και δημιουργήσαμε το Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών. Για την ανασύνταξη του χώρου. Για να δώσουμε την δυνατότητα ξανά σε όλους αυτούς τους ανθρώπους που μας εγκατέλειψαν, που ένιωσαν ότι δεν μπορούσαν να εκφραστούν μέσα από την ιστορική παράταξη, να έχουν ξανά δράση και παρουσία στα πολιτικά δρώμενα της χώρας.

Ο Γιώργος Παπανδρέου όμως, ο Πρόεδρος του Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών, ο πρώην Πρωθυπουργός, δέχεται πολλή σκληρή κριτική, αυστηρή κριτική από μεγάλα τμήματα της ελληνικής κοινωνίας για το γεγονός ότι οδήγησε τη χώρα στο πρώτο Μνημόνιο. Θα είδατε ότι με την αναγγελία του κόμματος, το πρώτο που ακούστηκε στο διαδίκτυο, στα κοινωνικά μέσα δικτύωσης, ήταν το «Καστελόριζο».

Βεβαίως. Το ερώτημα όμως είναι, τι παραλάβαμε το 2009;

Μήπως πρέπει να μιλήσετε για εκείνη την εποχή; Μήπως πρέπει να εξηγήσετε τι συνέβη; Και να κάνετε και αυτοκριτική, μήπως πρέπει;

Να απαντήσω, ξεκινώντας από το τελευταίο ζήτημα που βάλατε, της αυτοκριτικής. Ο ίδιος χθες μίλησε για λάθη, τα οποία έκανε. Ο ίδιος έχει τοποθετηθεί και θα συνεχίσει να τοποθετείται για το τι ακριβώς είχαμε να αντιμετωπίσουμε το 2009 και το 2010.

Κι είχαμε να αντιμετωπίσουμε 36 δις έλλειμμα, 300 δις χρέος από 180 δις που παρέλαβε η Νέα Δημοκρατία το 2004. Μια κατεστραμμένη παραγωγική βάση και ένα έλλειμμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών της τάξης του 15%. Μια Ευρώπη εχθρική, με συντηρητική αντίληψη, που θεωρούσε ότι για όλο το πρόβλημα ευθύνεται αποκλειστικά και μόνο η Ελλάδα, και ότι η διεθνής χρηματοοικονομική κρίση καθόδου δεν έφταιγε και επομένως ή θα έπρεπε να δοθεί λύση στο πρόβλημα της Ελλάδας.

Κάποιοι τότε είχαν σκεφτεί να τιμωρηθεί η Ελλάδα με έξοδο από την Ευρωζώνη, για να παραδειγματιστεί η Ιταλία και η Ισπανία, που ήταν ο μεγάλος φόβος των Ευρωπαίων, ή αν ήταν να δοθεί λύση για την Ελλάδα, να δοθεί με έναν τέτοιο τρόπο, που θα αφορά αποκλειστικά και μόνο την Ελλάδα και όχι την Ευρώπη. Ως αποτέλεσμα, η κρίση έφυγε από την Ελλάδα, πήγε σε άλλες τρεις χώρες.

Και σας ερωτώ, μπορείτε να μου πείτε άλλη συζήτηση παρόμοια με αυτή που κάνουμε εσείς και εγώ τώρα στο ραδιόφωνο, στην Ιρλανδία, στην Ιταλία και στην Κύπρο; Διότι, και αυτές οι χώρες υποχρεώθηκαν να πάνε – χωρίς το «Καστελόριζο» τους – σε Μνημόνιο, σε πρόγραμμα. Γιατί; Επειδή η κρίση ήταν πολύ μεγάλη και η Ευρώπη ήταν αθωράκιστη. Για τις ευθύνες της Ευρώπης, έδωσε κανείς εδώ πέρα, από όλους αυτούς που ήταν παρόντες και διοικούσαν τη χώρα όταν ξέσπασε η κρίση, εξήγηση; Ποιες πιέσεις ασκήθηκαν στην Ευρώπη, ώστε να θωρακιστούν οι χώρες και να μη βρεθούν ανυπεράσπιστες απέναντι στην κρίση και στις αγορές;

Ναι, αλλά κύριε Σαχινίδη, αυτές οι χώρες φαίνεται ότι βγήκαν πριν από εμάς από τα Μνημόνια.

Δεν είναι ευθύνη του κυρίου Παπανδρέου όμως αυτό.

Ναι, ένα σχόλιο κάνω και το σχόλιο αφορά όλες τις κυβερνήσεις που βρέθηκαν στο τιμόνι της χώρας τα τελευταία τέσσερα – πέντε χρόνια. Μήπως η πρόταση για δημοψήφισμα, που έκανε λίγο πριν πέσει η κυβέρνησή του, έπρεπε να έχει γίνει πριν το «Καστελόριζο»; Λέω τώρα, κάνουμε ιστορική συζήτηση.

Είμαι ανοιχτός σε αυτή την πρόταση που κάνετε, να προβληματιστώ και να καταθέσω τις απόψεις μου. Θέλω όμως να πιστεύω…

Ή έστω, μήπως έπρεπε τότε να διεκδικήσει στη Βουλή 180 ψήφους για να μπούμε στο πρώτο Μνημόνιο; Μήπως ήταν άλλη η εξέλιξη μετά, αυτό λέω.

Θα απαντήσω και στα δύο. Θα ξεκινήσω από το δεύτερο. Πολλές φορές έχει κατατεθεί η άποψη, ότι θα ήταν εντελώς διαφορετική η πολιτική εξέλιξη στην Ελλάδα, αν η Νέα Δημοκρατία είχε υποχρεωθεί να δώσει συναίνεση στην πολιτική επιλογή εκείνης της περιόδου. Όμως θα συμφωνήσετε μαζί μου, ότι η υπευθυνότητα δεν εκβιάζεται, παρέχεται. Και τα πολιτικά κόμματα δεν σκέφτονται ή δεν θα έπρεπε να σκέφτονται σε τόσο σημαντικά εθνικά ζητήματα με μικροπολιτικό συμφέρον.

Η Νέα Δημοκρατία όφειλε, ως το κόμμα του αστικού τμήματος της χώρας, να παράσχει σε τόσο δύσκολες ώρες για τη χώρα υπεύθυνη πολιτική στήριξη απέναντι στην κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου. Έτσι ώστε, συγκροτώντας ισχυρό μέτωπο στο εσωτερικό να μπορεί να ενισχύσει την διαπραγματευτική της πλευρά.

Σε ό,τι αφορά το άλλο ερώτημα το οποίο υποβάλατε, δηλαδή για το δημοψήφισμα. Θα συμφωνήσω, ότι οι πολίτες θα πρέπει να ερωτώνται και πρέπει να ερωτώνται το σωστό ερώτημα. Διότι η Ευρώπη το 2011, δεν ήθελε η Ελλάδα να θέσει ως ερώτηση στο δημοψήφισμα, αν συμφωνούν οι πολίτες με το Πρόγραμμα ή όχι, αλλά αν συμφωνούν με τη συμμετοχή στην Ευρωζώνη ή όχι. Μα ουδέποτε τέθηκε τέτοιο ζήτημα.

Ναι, αυτό ήταν παραπειστικό ερώτημα.

Ακόμη και αυτή τη στιγμή που συζητούμε, κύριε Χατζηνικολάου, ένα σημαντικό τμήμα, η πλειοψηφία των Ελλήνων δεν αμφισβητεί, ότι η χώρα πρέπει να παραμείνει στην Ευρωζώνη. Άρα, ήταν προσχηματικό το επιχείρημα που χρησιμοποίησαν τότε οι ηγέτες στις Κάννες, που είπαν «αυτό είναι το σωστό ερώτημα». Δεν ήταν αυτό το σωστό ερώτημα.

Το σωστό ερώτημα, για μια πολιτική ηγεσία που θέλει να εξασφαλίσει νομιμοποίηση για αυτά που πέτυχε, είναι «συμφωνείτε με το δεύτερο Πρόγραμμα το οποίο εξασφαλίσαμε και το οποίο επιτρέπει στην Ελλάδα να συνεχίσει τις προοδευτικές μεταρρυθμίσεις προκειμένου να αλλάξει την οικονομία της;» Αυτό το ερώτημα οι Ευρωπαίοι δεν ήθελαν να τεθεί και για αυτό θεωρώ ότι ήταν ένα μείζον πολιτικό λάθος της Ευρώπης που όπως αναφέρεται αυτή τη στιγμή και από τον ευρωπαϊκό Τύπο ήταν – ενδεχομένως – ένα από τα μεγαλύτερα λάθη.

Γιατί όποιος δεν προνοεί, στο τέλος βρίσκεται αντιμέτωπος με τις συνέπειες της ανάγκης. Και αυτή τη στιγμή, για άλλη μια φορά, η Ευρώπη επειδή δεν προνόησε, βρίσκεται αντιμέτωπη με τις συνέπειες της ανάκαμψης.

Τώρα, δύο ερωτήματα, που θα τα βρείτε μπροστά σας σε αυτή την προεκλογική περίοδο κύριε Σαχινίδη, και εσείς και ο κύριος Παπανδρέου. Είναι το ερώτημα για το «λεφτά υπάρχουν», που είπατε πριν από τις εκλογές του 2009, ένα σύνθημα που ο μέσος πολίτης θεωρεί ότι ήταν παραπλανητικό και βέβαια, ένα δεύτερο ερώτημα που θα δεχτείτε είναι για αυτό το σύνθημα που ακούω στις πρώτες εκδηλώσεις – ομιλίες του Γιώργου Παπανδρέου, το «Γιώργο γερά, να φύγει η δεξιά». Το ερώτημα είναι, τι σχέση έχει αυτό το σύνθημα με το γεγονός ότι ο Παπανδρέου στήριξε κυβέρνηση Παπαδήμου. Δηλαδή, ήταν αυτός, ο οποίος επανέφερε ουσιαστικά τη Νέα Δημοκρατία στα κυβερνητικά πράγματα.  

Αυτό έγινε, γιατί πίστευε ότι σε τόσο κρίσιμες συνθήκες ήταν αναγκαία….

Επίσης, παρακαλώ προσθέστε – για να μην σας διακόψω και να δώσετε μια και καλή την απάντηση – ότι το ερώτημα επίσης είναι, αυτό τον τελευταίο ενάμιση χρόνο, δύο χρόνια που η Νέα Δημοκρατία είναι στην κυβέρνηση δεν τα ψήφισε όλα ο Παπανδρέου; Δεν τα ψήφισαν όλα οι Βουλευτές που τον ακολουθούν; Δεν στήριξαν την κυβέρνηση Σαμαρά; Λοιπόν, τι θα πει «Γιώργο γερά, να φύγει η Δεξιά»;

Να ξεκινήσω από το τελευταίο ερώτημα που θέσατε, που θεωρώ πιο αντιπροσωπευτικό, πιο σημερινό. Τα τελευταία δύο χρόνια η χώρα, μεταξύ Μαΐου και Ιουνίου 2012 βρέθηκε στα πρόθυρα της κατάρρευσης. Εκείνη τη στιγμή χρειαζόταν άμεσα, η συγκρότηση και η στήριξη μιας κυβέρνησης, που θα επέτρεπε στη χώρα να συνεχίσει να λειτουργεί. Είναι γνωστό ποιος προκάλεσε εκείνη την κρίση, ποιος επέμενε να γίνουν εκλογές τότε, ενώ η χώρα μόλις είχε εξασφαλίσει το δεύτερο πρόγραμμα. Είναι η Νέα Δημοκρατία και ο Σαμαράς, που στη συζήτηση που έκανε η αντιπροσωπεία των δύο κομμάτων, το πρώτο ερώτημα που έθεσε ήταν «πότε θα γίνουν εκλογές». Όχι πώς θα εφαρμοστούν αυτά που προβλέπει το Πρόγραμμα, αλλά πότε θα γίνουν εκλογές. Και απαιτούσαν να γίνουν εκλογές τον Φεβρουάριο και τελικά καταλήξαμε να τις κάνουμε τον Μάιο.

Αυτά τα δύο χρόνια είχαμε μια υποχρέωση απέναντι στους Έλληνες πολίτες να προχωρήσουμε το ταχύτερο δυνατό τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις, προκειμένου να ανασυγκροτήσουμε την οικονομία μας και προκειμένου να δημιουργήσουμε θέσεις εργασίας για το ένα εκατομμύριο ανέργους που έχασαν τις θέσεις τους από την κρίση. Πολύ φοβάμαι, ότι οι αλλαγές αυτές δεν προχώρησαν, ούτε με τον απαιτούμενο ρυθμό ούτε προς την σωστή κατεύθυνση. Είχαμε υποχρέωση να επικεντρωθούμε στο πώς θα αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα της φτώχειας, που διογκώθηκαν και των κοινωνικών ανισοτήτων. Ούτε σε αυτά επικεντρωθήκαμε.

Εάν όμως, κύριε Χατζηνικολάου, καταψηφίζαμε πολλές από αυτές τις πρωτοβουλίες που πήρε η κυβέρνηση, η χώρα θα βρισκόταν σε πολύ χειρότερη κατάσταση από αυτήν την οποία βρίσκεται αυτή τη στιγμή. Επειδή πάντοτε υπηρετήσαμε με συνέπεια το πώς θα αποτρέψουμε το μεγαλύτερο κακό, επιλέξαμε συνειδητά να υπερψηφίζουμε μεν αυτά τα οποία έρχονταν στην Βουλή αλλά ταυτόχρονα να καταθέτουμε τις απόψεις μας.

Σας υπενθυμίζω, ότι πολύ νωρίς, από το φθινόπωρο του 2013, προσπάθησα να θέσω στο δημόσιο διάλογο το ερώτημα, πώς προετοιμάζεται η χώρα ενόψει του γεγονότος ότι το Πρόγραμμα τελειώνει τον Δεκέμβριο του 2014. Είχαμε δηλαδή μπροστά μας δεκαπέντε μήνες, που ξέραμε ότι τελειώνουν τα χρήματα του δεύτερου προγράμματος και η χώρα θα έπρεπε να βγει έξω στις αγορές, για να καλύψει τις ανάγκες της ….

Όμως, κύριε Σαχινίδη ψηφίσατε, ψήφισε ο Παπανδρέου, Πρόεδρο Δημοκρατίας. Δηλαδή, αυτή η καταστροφική πολιτική που καταγγέλλετε, δεν θα συνεχιζόταν αν εκλεγόταν ο Σταύρος Δήμας με την ψήφο του Γιώργου Παπανδρέου;

Εκείνο το οποίο επιμένω είναι, ότι δεν θέλαμε με κανένα τρόπο να οδηγήσουμε τη χώρα σε πολιτική αστάθεια, γιατί το κόστος της πολιτικής αστάθειας, όπως τώρα καταγράφεται – γιατί αυτή τη στιγμή όλη η Ευρώπη συζητάει ξανά τους κινδύνους από το Grexit, δεν προέκυψε τυχαία. Προέκυψε γιατί δεν έγινε η σωστή προετοιμασία για την ημέρα μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος.

Εμείς, λοιπόν, με κανένα τρόπο δεν θα θέλαμε να οδηγηθεί η χώρα σε συνθήκες υψηλής αβεβαιότητας. Και σας λέω, ξέραμε εδώ και δύο χρόνια ότι το Δεκέμβρη τελειώνει το Πρόγραμμα. Ξέραμε, ότι οφείλαμε να προετοιμαστούμε, να έχουμε δηλαδή διαμορφώσει εκείνες τις συνθήκες, που θα μας επέτρεπαν να μπορούν οι ελληνικές επιχειρήσεις να μπορούν να δανείζονται από τις διεθνείς αγορές με όρους ανταγωνιστικούς. Και βέβαια, και το ελληνικό Δημόσιο. Αντί, λοιπόν, να κάνουμε τις αναγκαίες προπαρασκευαστικές ενέργειες, η κυβέρνηση ζήλεψε τον αντιμνημονιακό λόγο του ΣΥΡΙΖΑ και άρχισε έναν αντιμνημονιακό διαγωνισμό – τουλάχιστον σε επίπεδο ρητορικής – για να δείξει στους ψηφοφόρους ότι «ξέρετε, εμείς είμαστε περισσότερο αντιμνημονιακοί από τον ΣΥΡΙΖΑ, εμείς θα διώξουμε τα κακά προγράμματα, εμείς δεν χρειάζεται να δανειζόμαστε άλλο από τους θεσμικούς πιστωτές και μπορούμε να δανειστούμε από τις αγορές φθηνότερα, ότι δεν χρειαζόμαστε προληπτική γραμμή στήριξης».

Το αποτέλεσμα είναι, ότι αυτή τη στιγμή η χώρα δεν πέτυχε ούτε έναν από τους τρεις αυτούς στόχους που είχε θέσει η κυβέρνηση και βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια συζήτηση επώδυνη για το σύνολο των Ελλήνων. Οι οποίοι λένε, «μα αν υπήρχε αυτό το success story, αν η Ελλάδα είχε λύσει τα βασικά της προβλήματα, τότε γιατί οι Ευρωπαίοι ξανά συζητούν, ότι ίσως είναι προτιμότερη η λύση, η Ελλάδα να φύγει από την Ευρωζώνη;» Δεν έχει κανείς ευθύνη για το γεγονός, ότι επανήλθε αυτή η συζήτηση; Μια συζήτηση, βεβαίως, που την τροφοδοτεί και ο ΣΥΡΙΖΑ με τις δημόσιες τοποθετήσεις και ανακοινώσεις που κάνει. Ένα κόμμα που υπερασπίζεται τον ευρωπαϊκό του προσανατολισμό την ίδια στιγμή προτείνει ως δυνητικούς συνεργάτες το ΚΚΕ, την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, τους ΑΝΕΛ, οι οποίοι όλοι έχουν ένα σαφή αντιευρωπαϊκό προσανατολισμό.

Και αναρωτιέμαι, όταν λοιπόν βγαίνει και κάνει τέτοιες τοποθετήσεις ο ΣΥΡΙΖΑ, πώς ταυτόχρονα θα υπηρετήσει και τον πρωταρχικό του σκοπό που είναι – λέει – να μείνει μέσα στη ζώνη του ευρώ; Αυτά είναι ερωτήματα, τα οποία είναι πολύ χρήσιμο και κρίσιμο να απαντηθούν.

Ένας φίλος μου λέει, ρώτησε τον κύριο Σαχινίδη «ο Παπανδρέου είχε ή δεν είχε διαβούλευση με τον Στρος Καν έξι μήνες πριν από το πρώτο Μνημόνιο»;

Εάν επικοινώνησε ο κύριος Παπανδρέου πριν το Μάιο του 2010 με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, για να ζητήσει συμβουλευτική στήριξη, προκειμένου να γίνει αναδιοργάνωση των φορολογικών υπηρεσιών, είναι κάτι το οποίο δύσκολα μπορεί κανείς να το αμφισβητήσει. Δεδομένου μάλιστα, ότι το ΔΝΤ – και ευχαριστώ τον φίλο που έθεσε την ερώτηση και μου δίνει την ευκαιρία να αναφερθώ σχετικά – το είχε καλέσει για πρώτη φορά η κυβέρνηση Καραμανλή με Υπουργό Οικονομικών τον κ. Αλογοσκούφη. Ας κάνει μια αναζήτηση στο ιστολόγιο και θα δει ότι πρόσκληση υπήρχε από το 2005, προκειμένου να προχωρήσουμε στην αναμόρφωση των φορολογικών μας Αρχών και στην αναμόρφωση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους.

Βέβαια, ξέρετε, ότι και ο Καραμανλής λέει, ότι από τον Φεβρουάριο του 2009, έξι μήνες πριν από τις εκλογές είχε ενημερώσει τον Γιώργο Παπανδρέου για την κατάσταση της οικονομίας και επομένως, θα μπορούσε εκεί να είχε επιτευχθεί μια συναίνεση και να μην είχαμε φτάσει στα Μνημόνια.

Εγώ προσωπικά θα ήθελα πάρα πάρα πολύ να πω ότι αυτό ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Αλλά βρίσκομαι δυστυχώς αντιμέτωπος με μια άλλη πραγματικότητα….

Τον είχε καλέσει, πάντως, αν θυμάστε στο Μαξίμου.

Θυμάμαι πάρα πολύ καλά εκείνη την πρόσκληση, όπως θυμάμαι και πάρα πολύ καλά, κύριε Χατζηνικολάου, ότι τα μέτρα που πρότεινε τότε η κυβέρνηση Καραμανλή ήταν της τάξης του 1%. Δηλαδή, μόλις ένα μικρό κομμάτι από το έλλειμμα του 15,6%…

Σε αυτό, έχετε δίκιο.

Και προσπαθούσε με το 1% να ξεπεράσει τα τεράστια προβλήματα.

Σε αυτό έχετε δίκιο, γιατί προεκλογικά ο Καραμανλής μιλούσε απλώς για «μη αυξήσεις». Έλεγε «δεν θα δοθούν αυξήσεις». Όμως, εσείς λέγατε «λεφτά υπάρχουν» και με το που αναλάβατε την κυβέρνηση το 2009, μοιράσατε και χρήματα.

Από φόρο, τον οποίο βάλαμε στις επιχειρήσεις που είχαν κέρδη.

Διπλή ζημιά, δηλαδή. Και στην αγορά ζημιά και μοιράσατε χρήματα.

Όλες αυτές οι συζητήσεις είναι πολύ χρήσιμες, γιατί βοηθούν στην αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας. Εάν όμως βρίσκεται ένας νεαρός στο ακροατήριο μας, 25 χρονών που έχει πάρει κάποιο πτυχίο, θα πει «ο κύριος Χατζηνικολάου και ο κύριος Σαχινίδης καλά κάνουν και συζητούν για το παρελθόν. Για το γεγονός όμως, ότι υπάρχουν 1 εκατομμύριο άνεργοι, θα συζητήσουν για τις προτάσεις που καταθέτουν τα κόμματα;»

Στο παρελθόν, η ελληνική οικονομία είχε τη δυνατότητα, όταν πήγαινε καλά, όταν έτρεχε με ρυθμό ανάπτυξης 3-4% το χρόνο, να δημιουργεί 50.000 θέσεις εργασίας. Αν απλώς από εδώ και στο εξής, περάσουμε σε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης και επαναλάβουμε τον ιστορικό μας εαυτό, αυτό σημαίνει, ότι κάποιος που είναι σήμερα 20 χρονών και αν δημιουργούνται 50.000 θέσεις εργασίας το χρόνο, αν είναι ο τελευταίος που θα βρει δουλειά, αυτό θα είναι μετά από είκοσι χρόνια. Αυτό το θέμα, αντί να είναι το μόνο θέμα της δημόσιας συζήτησης, να κληθούν τα κόμματα όλα, το ΠΑΣΟΚ, η Νέα Δημοκρατία, ο ΣΥΡΙΖΑ, να καθίσουν στο ίδιο τραπέζι και να συζητήσουν…

Σε αυτό δεν διαφωνώ καθόλου, αλλά ξέρετε η κοινωνία έχει την αίσθηση, ότι αυτό δεν μπορούν να το διορθώσουν αυτοί που το δημιούργησαν.  

Έχω πει επανειλημμένως, ότι το πρόβλημα αυτό δεν το δημιουργήσαμε εμείς. Να σας υπενθυμίσω, ότι η ύφεση προϋπήρχε του Μνημονίου.

Δεν εννοώ εσάς συγκεκριμένα. Εννοώ, τις κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ που προηγήθηκαν.

Για αυτό λοιπόν λέω, αυτή την στιγμή αδικούμε όλους αυτούς που έχουν μια αγωνία, που βρέθηκαν αντιμέτωποι με την χειρότερη μορφή της κρίσης, να μην έχει η οικογένεια στο σπίτι ούτε έναν εργαζόμενο, εάν δεν συζητούμε για προγράμματα και προτάσεις πολιτικής, ποιος έχει την δυνατότητα, ποιος πιστεύει στο ρόλο των ιδιωτικών επενδύσεων.

Καταθέτω δημόσια την άποψη, ότι ανεξάρτητα από το μέγεθος των δημοσίων επενδύσεων, ανεξάρτητα από ευρωπαϊκά προγράμματα, η ελληνική οικονομία έχει ανάγκη μέσα στα επόμενα τρία χρόνια από 30 δις ιδιωτικών επενδύσεων. Αυτές οι ιδιωτικές επενδύσεις, για να γίνουν, είτε από ιδιώτες Έλληνες επενδυτές είτε από ξένους, θα πρέπει να έχουμε ένα σταθερό πολιτικό κλίμα, ένα διαφανές φορολογικό πλαίσιο και βεβαίως, πίστη από τους ανθρώπους που θα διαχειρίζονται τη χώρα στην επόμενη κυβέρνηση, ότι ο ιδιωτικός τομέας σε μια μεικτή οικονομία έχει έναν θετικό ρόλο και μπορεί να συνεισφέρει. Εάν, λοιπόν, συλλήβδην απορρίπτουμε κάθε ιδιωτική επένδυση, εάν πιστεύουμε ότι μόνο το Δημόσιο έχει πόρους – που δεν θα έχει ούτως ή άλλως, λόγω των οικονομικών συνθηκών – να επενδύσει για να λύσει το πρόβλημα της οικονομίας, φοβάμαι ότι πορευόμαστε σε λάθος δρόμο.

Θα προκαλούσα και θα παρακαλούσα, λοιπόν, τους συναδέλφους σε αυτές τις συζητήσεις που είναι να γίνουν σε αυτές τις λίγες ημέρες – γιατί είναι η πιο μικρή προεκλογική περίοδος με την οποία έχουμε ποτέ βρεθεί αντιμέτωποι – να συμφωνήσουμε στην ανάγκη να καταθέσει ο καθένας το περιεχόμενο ενός ελληνικού σχεδίου, που θα είναι το σχέδιο με το οποίο θα προσέλθουν στο τραπέζι των συζητήσεων μεταξύ τους τα κόμματα, να γίνει μια συζήτηση και μετά με αυτό να πάμε να συζητήσουμε στο τραπέζι των Ευρωπαίων.

Ο φίλος μου ο Κωνσταντίνος, ακροατής, λέει «ωραία τα λέει ο κύριος Σαχινίδης αλλά ο κύριος Παπανδρέου ήταν αυτός που είχε πει «ένας εργαζόμενος σε κάθε οικογένεια». Νομίζει ότι το ξεχάσαμε τόσο γρήγορα»;

Δεν έχει ξεχάσει ποτέ κανείς, το παραμικρό. Απλώς να υπενθυμίσω στο φίλο ακροατή, ότι ανάλογα προβλήματα με αυτά που βρέθηκε αντιμέτωπη η Ελλάδα, βρέθηκαν και η Πορτογαλία, και η Ιρλανδία, και η Κύπρος και η Ισπανία. Η ανεργία στην Ισπανία είναι αυτή τη στιγμή 25%. Η Ελλάδα δεν είναι η μόνη χώρα με υψηλή ανεργία. Κι η Ευρώπη δεν στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων. Κι ενώ γίνεται συζήτηση για ένα διευρωπαϊκό πρόγραμμα επενδύσεων 300 δις σε μια νομισματική ένωση που δεν έχει έναν ομοσπονδιακό κοινοτικό προϋπολογισμό, αντί να σπεύσουν να προχωρήσουν στη συγκέντρωση αυτών των κεφαλαίων και να αρχίσουν αυτές οι επενδύσεις για να τονωθούν οι οικονομίες, δυστυχώς ακόμη και τώρα που η Ευρώπη απειλείται από στασιμότητα και αποπληθωρισμό, η Ευρώπη καθυστερεί.

Για αυτό ο κόσμος έχει αναπτύξει αυτή τη στάση του προβληματισμού απέναντι στην Ευρώπη. Διότι, θεωρεί, ότι οι χώρες, οι εθνικές κυβερνήσεις έχουν σχετικά δεμένα τα χέρια τους και η Ευρώπη δεν ανταποκρίνεται με την ταχύτητα που πρέπει απέναντι σε αυτές τις κρίσιμες ώρες και συνθήκες.

Κύριε Σαχινίδη, σας ευχαριστώ θερμά για αυτή τη συζήτηση.

Κι εγώ σας ευχαριστώ πολύ, καλή χρονιά.

Συνέντευξη Φίλιππου Σαχινίδη, Υποψηφίου Βουλευτή ΠΕ Λάρισας και Εκπροσώπου Τύπου του Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών στο Ρ/Σ «ΣΚΑΙ 100,3 » και στο δημοσιογράφο Παύλο Τσίμα.

Στην τηλεφωνική μας γραμμή είναι ο κύριος Φίλιππος Σαχινίδης, ο Βουλευτής και πρώην Υπουργός και ένα από τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ που προσχώρησαν σε αυτή τη καινούργια κίνηση. Καλημέρα σας κύριε Σαχινίδη και χρόνια πολλά.

Καλημέρα, χρόνια πολλά και Καλή Χρονιά.

Να αρχίσουμε λίγο ανάποδα και να επικαλεστώ την εμπειρία σας ως Υπουργός Οικονομικών στην διαχείριση των ελληνικών οικονομικών, στην διαχείριση των σχέσεων με τους ευρωπαίους. Όλη αυτή η συζήτηση που άνοιξε στην Ευρώπη, δεν άνοιξε εδώ, για το αν η Ευρωζώνη αντέχει τώρα μια έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ, αν τώρα αυτό είναι πιθανότερο από ότι ήταν το 2010 ή το 2011. Σας φαίνεται ότι είναι μια συζήτηση πραγματική ή είναι μια απόπειρα παρέμβασης στην ελληνική εκλογική μάχη και τρομοκράτησης των ελλήνων ψηφοφόρων;

Θεωρώ ότι είναι ένα τεχνητό δίλημμα που δημιουργούν συντηρητικές δυνάμεις στην Ευρώπη και δυνάμεις έξω από την Ευρώπη, οι οποίες έχουν μια αντιευρωπαϊκή στάση. Το οποίο τεχνητό δίλημμα, βεβαίως, τροφοδοτεί εκφράσεις λαϊκισμού.

Στο δίλημμα που θέτουν οι συντηρητικές δυνάμεις, δύο επιλογές υπάρχουν: ή παραμένετε στην Ευρώπη και ακολουθείτε πολιτικές λιτότητας ή δεν υπάρχει άλλη επιλογή, κάποιος που δεν θέλει να συμμορφωθεί με τους κανόνες να βγει έξω από την Ευρώπη.

Θεωρώ ότι αυτή είναι μια λανθασμένη προσέγγιση. Γιατί η Ευρώπη, για να μπορέσει να συνεχίσει να λειτουργεί αποτελεσματικά και προς όφελος των πολιτών της, θα πρέπει να συνδυάζει τα εξής.

Πρώτον, να υπάρχει δημοσιονομική πειθαρχία, η οποία όμως δεν αγγίζει τα όρια της λιτότητας. Δεν μπορεί, για παράδειγμα, να ζητάς από την Ελλάδα την επόμενη δεκαετία να παράγει πρωτογενή πλεονάσματα της τάξης του 4,5%.

Δεύτερον, θα πρέπει η Ευρώπη να αγωνιστεί για να επιστρέψει σε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης. Αυτή τη στιγμή, έχει πολύ κακές αναπτυξιακές επιδόσεις. Δεν μπορεί να συνέλθει ακόμη από την κρίση που ξέσπασε το 2008. Και αυτή τη στιγμή βρίσκεται αντιμέτωπη με το φάσμα της «ιαπωνοποίησης». Δηλαδή, να βιώσει αποπληθωρισμό και στασιμότητα.

Και τρίτον, η Ευρώπη δεν μπορεί να μείνει απαθής απέναντι σε ένα φαινόμενο, το οποίο αρχίζει να φαίνεται ότι την απειλεί. Δηλαδή, ναι, να περάσει σε ρυθμούς ανάπτυξης θετικούς, αλλά να μην συνοδεύονται από την δημιουργία νέων θέσεων εργασίας. Και δεν μπορεί να μείνει απαθής απέναντι στο γεγονός, ότι μεγάλα τμήματα πληθυσμού, ιδιαίτερα στις χώρες που ήταν σε Προγράμματα, πέρασαν κάτω από τη γραμμή της φτώχειας.

Άρα, επιμένω, είναι τεχνητό το δίλημμα. Και βεβαίως θα συμφωνήσω με την επισήμανση που κάνατε, ότι το μεγαλύτερο λάθος που θα μπορούσαν να κάνουν αυτές οι συντηρητικές δυνάμεις είναι να βάζουν αυτά τα τεχνητά διλήμματα, προσπαθώντας να παρέμβουν στη δημόσια συζήτηση που διεξάγεται στην Ελλάδα με αφορμή τις εκλογές που θα γίνουν στις 25 Ιανουαρίου.

Με βάση αυτά που λέτε, αισθάνεστε ότι υπάρχει ένα πραγματικό έδαφος μετά τις εκλογές, μια καινούργια ελληνική κυβέρνηση όποιου σχήματος και σύνθεσης κι αν είναι, να διαπραγματευτεί μια αλλαγή πολιτικής χωρίς να θέσει σε κίνδυνο τη συμμετοχή της Ελλάδας στο ευρώ;

Επιμένω πολύ σε αυτό που είπε προχθές ο Πρόεδρος του Κινήματος, αναφορικά με τη διαμόρφωση ενός πλαισίου για μια προοδευτική διακυβέρνηση της χώρας. Ναι, η χώρα έχει κάνει φοβερές αλλαγές στα προβλήματα που αντιμετώπιζε, σε ότι αφορά τα ελλείμματα. Άρα, αυτό ενισχύει τη διαπραγματευτική μας θέση.

Πρέπει να επιμείνουμε ότι στόχος των Ελλήνων, που κατέβαλαν τόσο μεγάλες θυσίες όλο αυτό το διάστημα, είναι η Ελλάδα να παραμείνει στην Ευρωζώνη. Αλλά από εδώ και πέρα, η Ευρώπη θα πρέπει να δώσει έμφαση στην ανάπτυξη και μέσω της ανάπτυξης να υποβοηθηθεί η περαιτέρω δημοσιονομική προσαρμογή. Αντί, δηλαδή, να ζητάνε από την Ελλάδα να πετύχει έναν δημοσιονομικό στόχο πρωτογενούς πλεονάσματος 4,5% για δέκα χρόνια, που είναι εξωπραγματικό, είναι προτιμότερο να κάνουμε μια συζήτηση στη βάση ενός ελληνικού σχεδίου. Ενός σχεδίου, που θα έχει ετοιμαστεί εδώ στην Ελλάδα, θα έχει παρουσιαστεί στους Έλληνες, θα ενσωματώνει πακέτο προοδευτικών μεταρρυθμίσεων που θα αλλάξουν τη δομή και τον τρόπο λειτουργίας της οικονομίας, αλλά και των θεσμών που εγκλωβίζουν παραγωγικές και δημιουργικές δυνάμεις.

Ωραία τα λέτε, κύριε Σαχινίδη αλλά αυτό το σχέδιο δεν υπάρχει. Πέντε χρόνια τώρα δεν υπάρχει. Πώς θα το εφεύρουν, θα το βγάλουν από το καπέλο σε λίγες ημέρες;

Χαίρομαι που αναγνωρίζετε, ότι αυτή τη στιγμή, ενώ έχουμε περάσει όλα αυτά, δύσκολα οι ελληνικές δυνάμεις καταφέρνουν να συνεννοηθούν ως προς το ελάχιστο, να παρουσιάσουν ένα ελληνικό σχέδιο. Διότι, μέχρι τώρα, είχαμε μία τεχνητή πόλωση και ένα τεχνητό δίλημμα ανάμεσα σε αυτούς που είναι υπέρ του μνημονίου και σε αυτούς που είναι κατά του μνημονίου. Και μάλιστα φτάσαμε στο σημείο να θέλουν μέσω αυτής της διάκρισης και καταργήσουν και την ιστορική διάκριση των πολιτικών δυνάμεων της χώρας μεταξύ δεξιάς και αριστεράς.

Αυτή τη στιγμή, η διαπραγματευτική ικανότητα της χώρας είναι ενισχυμένη, διότι έχει καταφέρει και έχει μειώσει τα ελλείμματα. Αλλά πρέπει να προτάξουμε δύο πράγματα: Το ένα είναι αλλαγές στο παραγωγικό πρότυπο, και το δεύτερο άμεση αντιμετώπιση των προβλημάτων της ανεργίας και της φτώχιας. Αυτό πρέπει να είναι το περιεχόμενο μιας συζήτησης που θα γίνει με τους Ευρωπαίους. Και βεβαίως, όλες οι αναγκαίες αποφάσεις που αφορούν στο χρέος της χώρας. Γιατί με αυτόν τον τρόπο, θα φύγει αυτός ο προβληματισμός που υπάρχει στις διεθνείς αγορές γύρω από το μέλλον και την προοπτική της Ελλάδας, και θα μπορέσουμε να προσελκύσουμε ιδιωτικές επενδύσεις.

Δεν μπορεί η ελληνική οικονομία να προχωρήσει, εάν μέσα στην επόμενη τριετία-τετραετία δεν προσελκύσει επενδύσεις ιδιωτικές της τάξης των 30 δισεκατομμυρίων, έτσι ώστε, μέρος της παραγωγικής βάσης που καταστράφηκε πριν ή και κατά τη διάρκεια της κρίσης, να αποκατασταθεί για να μπορέσουν να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας.

Μάλιστα. Τώρα όλα αυτά, έτσι όπως σας ακούω και όπως άκουσα και τον κύριο Παπανδρέου το Σάββατο, καταλαβαίνω ότι ο πιθανότερος φορέας για να τα υλοποιήσει, είναι μια κυβέρνηση στην οποία συμμετέχει ο ΣΥΡΙΖΑ, και το δικό σας το Κίνημα, το νεοπαγές.

Πολλές φορές μας ρωτάνε: Με ποιους είστε διατεθειμένοι να συνεργαστείτε; Το ερώτημα δεν είναι με ποιους εμείς είμαστε διατεθειμένοι, αλλά αυτοί οι οποίοι φαίνεται ότι θα έχουν την πρωτοβουλία των κινήσεων, είναι διατεθειμένοι να συνεργαστούν με εμάς στη βάση του πλαισίου, που μόλις προηγουμένως σας περιέγραψα; Διότι, το πλαίσιο είναι πολύ ξεκάθαρο. Πρώτον, παραμονή στην Ευρωζώνη. Δεύτερον, ασφαλής και οριστική έξοδος από το πρόγραμμα.

Διότι, μία από τις συμβατικές υποχρεώσεις της προηγούμενης κυβέρνησης ήταν, καθώς ήξερε ότι το πρόγραμμα τελείωνε τον Δεκέμβριο του 2014, να προετοιμάσει έγκαιρα και με ασφάλεια την έξοδο της χώρας στις αγορές. Αντί, όμως, να το προετοιμάσει, αναλώθηκε σε έναν αντιμνημονιακό λόγο, διότι πίστευε ότι σε αυτό το επίπεδο μπορεί να κερδίσει την Αξιωματική Αντιπολίτευση, τον ΣΥΡΙΖΑ. Ως αποτέλεσμα, αυτή τη στιγμή, η χώρα βιώνει συνθήκες υψηλής αβεβαιότητας. Κι όπως και εσείς αναφέρατε στην εισαγωγή, ξεκινά για άλλη μία φορά, αυτή η συζήτηση περί πιθανής εξόδου της Ελλάδας από την Ευρωζώνη. Συζήτηση που είχε επίσης κυριαρχήσει στον ευρωπαϊκό τύπο, και την περίοδο μεταξύ Μαΐου και Ιουνίου του 2012, όταν πάλι με επιμονή της Νέας Δημοκρατίας και του κυρίου Σαμαρά, η χώρα τότε, αμέσως μετά τη σύναψη του δεύτερου προγράμματος, προχώρησε στη διεξαγωγή εκλογών, διότι βιαζόταν τότε η Νέα Δημοκρατία να έρθει στην κυβέρνηση και στην εξουσία.

 

Ναι. Τώρα υπάρχει μια ένσταση, που αφορά πια τα καθαρά πολιτικά και εκλογικά. Την άκουσα χθες, το είπε ο κύριος Σταύρος Θεοδωράκης στο δελτίο του ΣΚΑΙ. Είπε ότι “ωραία, σύμφωνοι, ο κύριος Γεώργιος Παπανδρέου έκανε ένα καινούργιο Κίνημα, κάποιοι άνθρωποι συστρατεύτηκαν μαζί του, αλλά τι είναι αυτό που μας κάνει να πιστεύουμε ότι αυτό που δεν κατάφερε να κάνει το 2009 που είχε πάρει 44%, θα το κάνει τώρα που θα πάρει κάτι λιγότερο”.

Υποβαθμίζει κανείς και υποτιμά τις συνθήκες με τις οποίες βρέθηκε αντιμέτωπος ο Γιώργος Παπανδρέου και η κυβέρνησή του το 2009. Έλλειμμα 36 δισεκατομμυρίων το 2009. Αυτή τη στιγμή έχουμε πρωτογενή πλεονάσματα. Έλλειμμα στο Ισοζύγιο Τρεχουσών Συναλλαγών 14% του Α.Ε.Π.…

Ναι. Αλλά συγνώμη. Δεν έχουμε ακούσει και καμία αυτοκριτική. Εντάξει. Η κατάσταση ήταν αυτή που ήταν. Δεν έχει καμία ευθύνη η κυβέρνηση για το πώς προετοιμάστηκε;

Να ολοκληρώσω την σύγκριση. Το σύνολο των πολιτικών δυνάμεων ήταν απέναντι στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, κανείς δεν ήθελε να προσφέρει συναίνεση και συνεργασία και ταυτόχρονα μια βαθύτατα συντηρητική Ευρώπη λειτουργούσε τιμωρητικά.

Δεν μπορώ να φανταστώ ποιο θα ήταν το αποτέλεσμα εκείνης της περιόδου, αν ήταν στην εξουσία ο κύριος Θεοδωράκης ή ο κύριος Σαμαράς ή ο κύριος Τσίπρας. Αλλά επειδή τουλάχιστον την περίπτωση του κυρίου Σαμαρά την έχουμε δει αυτή την διετία, μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι τα αποτελέσματα που επιτεύχθηκαν τότε, δηλαδή η Ευρώπη να στήσει έναν μηχανισμό από το μηδέν, να δώσει στην Ελλάδα τα πρώτα 110 δισεκατομμύρια αρχικά και τα δεύτερα 130 δισεκατομμύρια, είναι μία κατάκτηση η οποία προέκυψε σε ένα περιβάλλον μοναχικό για την κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου και σε μια εχθρική Ευρώπη.

Ναι. Αλλά κι εσείς έχετε αποδεχθεί ότι οι όροι με τους οποίους συνδέονταν αυτά, δεν οδήγησαν σε σωτηρία, οδήγησαν σε καταστροφή της ελληνικής οικονομίας.

Επαναλαμβάνω, τα προβλήματα ξεκινούσαν από το γεγονός ότι η Ευρώπη, στην αρχή, προσλαμβάνοντας με έναν ιδεοληπτικό τρόπο την αιτία της κρίσης, λειτούργησε τιμωρητικά σε βάρος της Ελλάδος.

Σωστό.

Θυμόσαστε τα επιτόκια με τα οποία ξεκίνησε ο δανεισμός. Μετά η Ευρώπη, δεν ήταν διατεθειμένη να δώσει περισσότερα χρήματα, ώστε η προσαρμογή να διαρκέσει περισσότερο. Καταλαβαίνετε, η Ευρώπη είπε, «θέλω η Ελλάδα να μειώσει τα ελλείμματά της μέσα σε τρία χρόνια». Δεν μπορείς να μειώσεις έλλειμμα της τάξης των 36 δισεκατομμυρίων μέσα σε τρία χρόνια χωρίς να βαθύνει η ύφεση και να αυξηθεί η ανεργία. Αυτό όμως για να το αποφύγουμε, σημαίνει ότι η Ευρώπη έπρεπε να μας δώσει όχι 110 με το πρώτο πρόγραμμα, 150 και 160 δισεκατομμύρια.

Υπήρχαν Ευρωπαϊκά Κοινοβούλια, με πολύ εχθρική στάση που τροφοδοτούσε ο λαϊκισμός και δύσκολα θα εξασφάλιζε κανείς από τις χώρες της Ευρώπης περισσότερα χρήματα.

Ακόμη όμως δεν έχουμε ακούσει από τον κύριο Παπανδρέου και μία αυτοκριτική τοποθέτηση για το πώς είχε προετοιμάσει το εκλογικό σώμα, την ελληνική κοινωνία, για αυτές τις δυσκολίες τις οποίες γνώριζε. Η προσγείωση από τον προεκλογικό λόγο του 2009 στον μετεκλογικό και κυρίως στα δύσκολα του 2010, έκανε ακόμα δυσκολότερη, όλα αυτά που λέτε. Δηλαδή, και τη στάση της Ευρώπης και την αντιπαράθεση των άλλων πολιτικών δυνάμεων, ακριβώς γιατί δεν είχε γίνει μια σωστή προετοιμασία και προειδοποίηση των εκλογέων για το τι τους περιμένει.

Έχει κάνει. Κατά καιρούς, στις τοποθετήσεις του, έχει κάνει και αυτοκριτική, είπε ότι και λάθος κινήσεις έγιναν, και πολλές φορές έγιναν λάθος επιλογές, σε μια σειρά από ζητήματα, πρόσωπα κλπ.. Κανένας δεν είναι αλάνθαστος.

Αν καθίσει κανείς να κάνει μια συνολική αποτίμηση της προσπάθειας – επειδή ο ένας εκ των δύο που συστρατεύτηκαν τότε Αρχηγών στον αντιμνημονιακό λόγο, ο κύριος Σαμαράς, είχε πεδίο δόξης λαμπρό, να εφαρμόσει τα Ζάππεια και τον αντιμνημονιακό ιστό απόψεων που υιοθετούσε καθ’ όλη την περίοδο μεταξύ 2009-2011 και να τα υλοποιήσει καθ’ όλο το διάστημα που ήταν Πρωθυπουργός – διαπιστώσαμε ότι τελικά, δεν υπήρχαν πάρα πολλές επιλογές.

Αυτό που είπαμε από την πρώτη στιγμή, ήταν ότι μακάρι να είχαμε περισσότερα χρήματα, να είχαμε περισσότερο χρόνο, και μακάρι να ξεκινούσαμε κυρίως από μεταρρυθμίσεις και να ήταν πιο ήπια η δημοσιονομική προσαρμογή. Δυστυχώς, αυτά δεν έγιναν. Το ερώτημα είναι, αν θα συνεχίσουμε να κάνουμε συζήτηση μόνο για το 2009 και να μη συζητήσουμε καθόλου για το πώς φτάσαμε στο 2009, για να δούμε ποια είναι η πραγματική αιτία…

Σ’ αυτό συμφωνώ. Ότι πρέπει να κάνουμε συζήτηση και για το πριν. Εντάξει.

Η χώρα έφτασε μέχρι το 2004 να έχει δανειστεί 18 δισεκατομμύρια κι από το 2004 μέχρι το 2009 άλλα 120 δισεκατομμύρια. Γιατί δεν μας προβληματίζει αυτό;

Η χώρα είχε κατεστραμμένη παραγωγική βάση και δεν μπορούσαν τα ελληνικά προϊόντα να βρουν θέσεις στα ράφια στο εξωτερικό, ενώ στα ελληνικά καταστήματα υπήρχαν μόνο εισαγόμενα. Αυτό γιατί δεν πρέπει να μας προβληματίσει;

Προφανώς μας προβληματίζει. Γι’ αυτό και συμφωνήσαμε ότι πρέπει να γίνει ένα ελληνικό σχέδιο εξόδου από την κρίση.

Σ’ αυτές τις λίγες ημέρες και σ’ έναν δύσκολο προεκλογικό αγώνα, λόγω και συνθηκών – δεν ξέρω αν υπάρχει ιστορικό προηγούμενο διεξαγωγής προεκλογικού αγώνα Ιανουάριο – τα κόμματα θα προσφέρουν πολύ μεγάλη υπηρεσία στους πολίτες, εάν τους εξηγήσουν ορισμένα πολύ απλά πράγματα. Η ιστορία έχει δείξει, ότι όταν η ελληνική οικονομία δουλεύει καλά, δουλεύουν οι μηχανές, τρέχουν με 3%-4% ανάπτυξη, ιστορικά έχει αποδειχθεί ότι δημιουργούνταν περίπου 50.000 θέσεις εργασίας τον χρόνο. Έχουμε 1.000.000 ανέργους. Αν αφήσουμε την ιστορία απλώς να επαναληφθεί από εδώ και στο εξής, ένας νεαρός περίπου 20 χρονών θέλει 20 χρόνια, δηλαδή θα γίνει 40 αν είναι ο τελευταίος που θα προσληφθεί.

Αντί λοιπόν να συζητούμε για το παρελθόν και να αφιερώνουμε τα ¾ της συζήτησης στο παρελθόν, είναι πολύ χρήσιμο για τα νέα παιδιά, δηλαδή τους 20άρηδες, τους 25άρηδες, οι οποίοι αυτήν τη στιγμή νοιώθουν μια αποστασιοποίηση από τα πολιτικά πρόσωπα, από τα κόμματα και από το πολιτικό δυναμικό, να τους εξηγήσουμε ποιο είναι αυτό το σχέδιο που προτείνει το κάθε κόμμα, που θα επιτρέψει να δημιουργηθούν όχι 50.000 θέσεις εργασίας αλλά 100.000 και 150.000. Ώστε να δημιουργηθεί μια κρίσιμη μάζα θέσεων εργασίας μέσα στην επόμενη διετία – τριετία και μ ‘ αυτόν τον τρόπο να τροφοδοτηθεί η ανάπτυξη στην ελληνική οικονομία.

Γι’ αυτό επιμένω ότι αν έχεις μια εχθρική στάση, για παράδειγμα απέναντι στο ρόλο των ιδιωτικών επενδύσεων σε μια μεικτή οικονομία, πολύ φοβάμαι ότι υπονομεύεις την ανάκαμψη αυτής της οικονομίας. Γι’ αυτό και είναι χρήσιμο, όλο το επόμενο χρονικό διάστημα να αφιερωθεί σε συγκεκριμένες προτάσεις, σε τεκμηρίωση και βεβαίως, να γίνει και μια αποτίμηση των γεγονότων που μας έφεραν ως εδώ. Για να ξέρουμε αν οι προτάσεις που κατατίθενται σχετίζονται με την αντιμετώπιση των πραγματικών προβλημάτων που οδήγησαν τη χώρα στην κρίση.

Μου επιτρέπετε και μια προσωπική ερώτηση για να κλείσουμε; Εσείς γιατί διαλέξατε τελικά να συνταχθείτε με τον κ. Παπανδρέου και το δικό του ΚΙΝΗΜΑ και να εγκαταλείψετε το κόμμα με το οποίο πρώτο-πολιτευτήκατε και μέσα από το οποίο αναδειχθήκατε και Βουλευτής και Υπουργός; Προσωπικά, πώς εξηγείτε τη στάση σας; 

Παραμένω στο χώρο των ανθρώπων που πιστεύουν ότι η Ελλάδα έχει ανάγκη από ένα σύγχρονο ριζοσπαστικό σοσιαλδημοκρατικό κόμμα. Άποψη, την οποία κατέθετα το τελευταίο χρονικό διάστημα και ζητούσα από τους συντρόφους μου στο ΠΑΣΟΚ να προχωρήσουμε στην ανασυγκρότηση του χώρου: ή θα κάνουμε μία αναδιάρθρωση, ένα restructure και ένα rebranding του ΠΑΣΟΚ, όπως έγινε με το εργατικό κόμμα της Αγγλίας, να πούμε για παράδειγμα ένα ΝΕΟ ΠΑΣΟΚ ή να πάμε σε ένα ΕΠΙΝΕ και να ξεκινήσουμε μία νέα προσπάθεια.

Όταν κατατέθηκε μία πρόταση για την πραγματοποίηση ενός νέου Συνεδρίου, που θα κινητοποιήσει δυνάμεις, έξω από θεσμούς, διαδικασίες, καταστατικά, αυτή η πρόταση απορρίφθηκε και χαρακτηρίστηκε μάλιστα, ως εξωτερικό ζήτημα του ΠΑΣΟΚ. Αντιλαμβάνομαι, ότι κάποιοι ήταν ικανοποιημένοι με την κατάσταση, δεν τους ενοχλούσε η προϊούσα συρρίκνωση των δυνάμεων, οι οποίες ήταν κάποτε κοντά στο ΠΑΣΟΚ και η αποστασιοποίηση τους.

Ναι, αλλά και μ’ αυτό που κάνετε εσείς, τη συρρίκνωση δε θα την ενισχύσετε;

Εγώ δεν μπορούσα να σιωπώ. Να βλέπω τον πολιτικό χώρο που στήριξαν εκατομμύρια Έλληνες πολίτες να συρρικνώνεται και να μην αναλαμβάνω την υποχρέωση να μιλήσω γι’ αυτό ή να μην αναλαμβάνω κάποια πρωτοβουλία.

Ήρθε, λοιπόν, η ώρα ο καθένας από εμάς να αναλάβει τις ευθύνες του. Κι εγώ ανέλαβα μαζί με άλλους τις ευθύνες μου και λέω, ελάτε να προχωρήσουμε σε μια ανασύνταξη του χώρου των δυνάμεων του δημοκρατικού σοσιαλισμού. Για να μπορέσει η Ελλάδα πραγματικά να αποκτήσει ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, το οποίο θα εργαστεί για την ασφαλή και οριστική έξοδο της Ελλάδος από την κρίση και θα επιτρέψει στη χώρα να σταθεί ισότιμα μέσα στην Ευρώπη και στον παγκόσμιο καταμερισμό εργασίας.

Κύριε Σαχινίδη, σας ευχαριστώ πολύ. Καλημέρα. Καλή επιτυχία και χρόνια πολλά. 

Εγώ σας ευχαριστώ. Καλημέρα. Καλή χρονιά και χρόνια πολλά.

Συνέντευξη Φίλιππου Σαχινίδη, Υποψηφίου Βουλευτή ΠΕ Λάρισας, στο Ρ/Σ «ΑΘΗΝΑ 9,84» και στο δημοσιογράφο Άρη Τόλιο.

Έχουμε στην τηλεφωνική γραμμή ένα από τα σημαντικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ, πρώην πλέον, γιατί συντάσσεται με τον Γιώργο Παπανδρέου, τον πρώην Υπουργό Εθνικής Οικονομίας. Κύριε Βουλευτή, στην περιοχή της Λάρισας φαντάζομαι, κύριε Φίλιππε Σαχινίδη, γιατί πρέπει να λέμε και τις περιοχές τώρα.

Βεβαίως. Υποψήφιος βουλευτής στο Νομό Λάρισας.